ଏକ ଶୁଭ ଦିନରେ, ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଉଥିଲେ । ସେ ପ୍ରଥମେ କହିଲେ, “ଯେଉଁ ପୋଷାକ ତେଲ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଦାଗ ଲାଗିଛି, ଫଟିଯାଇଛି, ଅତି ପୁରୁଣା କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି, ଏମିତି ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।” ତାପରେ ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଉପବୀତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛି । ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଗହନାକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାର ଅର୍ପଣ କରିଛି । ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ଦୟାକରି ଏହି ଉତ୍ତମ ଗନ୍ଧ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ।” ତାପରେ ସେ ନିୟମ କହିଲେ, “ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କଦାପି ଜବା ଫୁଲ, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ, ଅର୍କ କିମ୍ବା ଧତୁରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମାଳତୀ ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଦୂର୍ବା, ଅର୍କ ଓ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଗଣେଶଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ବିଷ୍ଣୁକ୍ରାନ୍ତା, ନାଗବଲ୍ଲୀ, ଦୂର୍ବା, ଅପାମାର୍ଗ, ଏବଂ ଦାଳିମ୍ବ ଫଳ ଦେଉଛନ୍ତି । କଦଳୀ, ବେର, ଆମଳକୀ, ଟେଁଟୁଲି ଓ ବିଜୁରି ଫଳ ଦେଉଛନ୍ତି । ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି । କ୍ଷୀଣ, ଶୁଷ୍କ ଶାଖା, ଫୁଲ କିମ୍ବା ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ହେ ମୁନି, ଯଦିଓ ପତ୍ର କଟା କିମ୍ବା ଭଙ୍ଗା, ତଥାପି ଏହା ଅପବିତ୍ର ନୁହେଁ ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ କହନ୍ତି । ତୁଳସୀ ଏବଂ ବିଳ୍ବପତ୍ର ସଦା ପବିତ୍ର । ଜଗଦମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଛତା ଆକୃତି ଶାଖା କିମ୍ବା ଦୂର୍ବା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଫୁଲ, ପତ୍ର ଏବଂ ଏପରି ଯାହା ମିଳେ, ତାହା ଯେପରି ମିଳିଥାଏ, ସେପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ।” ସେ ପରେ ଭକ୍ତି ସହିତ କହିଲେ, “ହେ ଦେବଦେବ, ଏହି ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧ ଧୂପ ମୋ ପକ୍ଷରୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ । ଏହି ଘୃତ ତେଲର ବାତି ଦୀପ ମୁଁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ । ଏହି ନୈବେଦ୍ୟ ଭକ୍ତିସହିତ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଯାହା ସଦା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ । କପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗନ୍ଧରେ ମିଶିଥିବା ଯାହା ମୋର ଦେଉଛି, ତାହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ।” ଏହା ପରେ, କିଛି ଫୁଲ ଦେଇ ଦିଗ୍ବନ୍ଧନ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ପ୍ରଧାନ ଭାବରେ ମାନିବା ଦରକାର, ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଦଶ ଦିଗ ଦ୍ୱିତୀୟ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଶରୀର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଦରକାର । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରାରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ପରେ, ସେମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଓ ପରିକର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର । ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ଓ ତୃପ୍ତି ହେଲେ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ୍: “ହେ କୃପାମୟ, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ନେହ କରୁଥିବା, ମୋର ଇଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ ।” ଏପରି କହି, ଏକ ଫୁଲର ମୁଠି ଦେବତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଦରକାର । ଏହା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ତାଙ୍କ ଦିଗରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଇଶାନ ଓ ବିଧି ତଳେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ତଳେ ପନ୍ନଗ ନାୟକ ଅଛନ୍ତି । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଜାଣନ୍ତି, ଘୋଡ଼ା, ବୃଷ, ହଂସ ଓ କୂର୍ମ ଏମାନଙ୍କ ଯାନ । ତ୍ରିଶୂଳ, ପଦ୍ମ ଓ ଚକ୍ର ଅନୁକ୍ରମରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର । ଶଂଖର ଜଳ ଛିଟିଇବା ପରେ, ଯେଉଁ ଯାନ ଅଛି, ସେ ନୃତ୍ୟ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯିବା ଦରକାର । ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରି, ସେଠାରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଉପବିତ କୁଶ ଏବଂ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସେଠାକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଆର୍ଥିକ ସମ୍ପଦ ରଖିବା ଉଚିତ୍ । ଯିଏ ମହା ବ୍ୟାହୃତି ସହିତ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଏକାସାଥି ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ପଚିଶ ଥର କରେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭିତ୍ତି ଛବି ସହିତ ଏକତ୍ର କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ । ଅନ୍ୟ କୌଣସି କ୍ରିୟା ଆସିଲେ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆବାହନ କରିବା ଦରକାର । ଅବଶିଷ୍ଟ ହୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନ୍ୟ, ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା, ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଏହି ଉପଚାର ଅବଶ୍ୟକ ।