ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ମୁଁ ଏହିପରି ଉପଚାର କରିଥିଲି—ପ୍ରଥମେ, ପଦ୍ମଯୋନି ସ୍ୱରୂପ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଜଳ ତିଆରି କରି ଦେଲି। ପୁନି, ଶୁଦ୍ଧତା ପାଇଁ ଏହି ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ଆଚମନ ଜଳ ଅର୍ପଣ କଲି। ତିନି ପ୍ରକାର ତାପ ହରିବା ପାଇଁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲି। ଏହିପରି ମଧୁପର୍କ ତିଆରି କରି, ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କଲି। ପୁନି, ଶୁଦ୍ଧତା ଲାଗି ଆଚମନ ଜଳ ଦେଲି। ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଯିଏ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା, ସେଠି ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ନେହ ଦେଲି। ଯେଉଁଠି ଏକ ହଜାର କିମ୍ବା ଶତାଧିକ, କିନ୍ତୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଭକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ମନୁମାନଙ୍କ ଦେବମୂର୍ତ୍ତିକୁ ମନ୍ଦ ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଅପ୍ରତିହତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲି। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପରି ବସ୍ତ୍ର ଦେଲି। ତେଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଲଗିଥିବା, ଛିଣ୍ଡା, ପୁରୁଣା କିମ୍ବା ମେଲା ବସ୍ତ୍ର ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଉପବୀତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲି। ଅମରମାନେ ଯେଉଁ ଆଭୂଷଣ ଗୌରବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲି। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ଦୟା କରି, ଏହି ଉତ୍ତମ ସୁଗନ୍ଧ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏଠି ଏକ ନିୟମ ଅଛି—ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କଦାପି ଜବା ଫୁଲ, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ, ଅର୍କ କିମ୍ବା ଧତୁରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମାଳତୀ ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଦୂର୍ବା, ଅର୍କ ଓ ମନ୍ଦାର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଗଣେଶଙ୍କୁ ତୁଳସୀ ଦେବା ନିଷିଦ୍ଧ। ବିଷ୍ଣୁକ୍ରାନ୍ତା, ନାଗବଳ୍ଲୀ, ଦୂର୍ବା, ଅପାମାର୍ଗ ଓ ଦାନା—ଏପରି ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। କଦଳୀ, ବେର, ଆଉଳା, ଟେଁଟୁଲି ଓ ବିଜୁରି—ଏହି ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କଲେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥାନ୍ତି। ଶୁକ୍ନ ଗଛପତ୍ର, ଫୁଲ କିମ୍ବା ଫଳ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତଥାପି, କଟା କିମ୍ବା ଭଙ୍ଗା ପତ୍ର ଅପବିତ୍ର ନୁହେଁ ବୋଲି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି। ତୁଳସୀ ଓ ବିଳ୍ବ ପତ୍ର ସଦା ପବିତ୍ର। ଛତା ଆକାରର ପତ୍ର କିମ୍ବା ଦୂର୍ବା ଦ୍ୱାରା ଜଗଦମ୍ବିକାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯେପରି ଫୁଲ, ପତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଳିଥାଏ, ସେପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଭକ୍ତିସହିତ ସୁଗନ୍ଧିତ ଧୂପ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଘିଅ ତେଲ ରୁଇକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଦୀପ ମୁଁ ଆଦର ସହିତ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଏହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଭୁ, ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ଯେଉଁ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଉଛି, ଏହା ସଦା ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥାଏ, ଏହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। କପୂର ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ୍ର ସୁଗନ୍ଧି ଯାହା ମିଶାଇ ଦିଆଯାଇଛି, ତାହା ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏହା ପରେ, ଏକ ମୁଠି ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରି ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ପ୍ରଧାନ ଭାବେ ଓ ଅନ୍ୟ ଦଶ ଦିଗକୁ ଉପଦିଗ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଚାଲିଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଶରୀର ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଅସ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ନିଜ ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦିଗ୍ଦେବତାମାନେ ଭୟଭଞ୍ଜନ ଓ ଵରଦାନ ମୁଦ୍ରା ହାତରେ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ସେମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ଅଂଗ ଓ ପାର୍ଷ୍ୱଦେବତାମାନେ ସଜିଥିବା ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପୂଜିତ ଏବଂ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ବରଦାନ ଦେବା ଦେବତାମାନେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି—"ହେ ଦୟାଳୁ, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ସ୍ନେହ କରୁଥିବା, ମୋର ଆଶା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।" ଏପରି କହି, ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ମୁଠି ଫୁଲ ରଖିଲି। ଏପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ନିଜ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ନିଜ ଦିଗରେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ। ଇଶାନ ଓ ବିଧି ତଳେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ତଳେ ପନ୍ନଗ ନାୟକ ଅଛନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି—ଘୋଡ଼ା, ବୃଷ, ହଂସ ଓ କୁର୍ମ ଏମାନଙ୍କର ବାହନ।