ଏକ ପ୍ରଭାତରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜ ପୂଜାସ୍ଥଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ । ପ୍ରଥମେ, ସେ ନିଜ ପାଦକୁ ଧୋଇଲେ ଏବଂ ତାହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ । ପୂଜାସ୍ଥଳର ଦ୍ୱାରରେ ସେ ପୂଜା କରିବାର ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଏଠାରେ, ସେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ବାମପାଶେ ଏବଂ ଗଣେଶଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣପାଶେ ସ୍ଥାପନ କଲେ । ବାମପାଶେ ଯମୁନା ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣପାଶେ ଧାତାଙ୍କୁ ବି ସ୍ଥାପନ କରିଲେ, ଏହିପରି ବାମପାଶେ ଅନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ । ଏପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଭକ୍ତ ଦ୍ୱାରପାଳମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଉପଯୁକ୍ତ ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କଲେ । ବୈଷ୍ଣବ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ଭଦ୍ର, ସୁଭଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ; ଶୈବ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ବୃଷଭ ଓ ମହାକାଳ । ସେନ୍ଦୁ, ସ୍ୱନାମ, ଅଘର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ “ନମଃ” ଓ “ଓଁ” ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଥାଏ । ଏପରେ, ସେ ଦିବ୍ୟ, ଆକାଶୀୟ ଓ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ବିଘ୍ନକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୂର କରିଲେ । ତାପରେ, ସେ କେଶବଙ୍କୁ କୀର୍ତିସମ୍ପନ୍ନ ଭାବେ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଭାବେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ ଭାବେ ଓ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତିରେ ଏକତ୍ର କରିଲେ । ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି, ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ, ସଂକର୍ଷଣଙ୍କୁ ସରସ୍ୱତୀ ସହିତ, ଚକ୍ରୀଙ୍କୁ ଜୟା ସହିତ ଓ ଗଦୀଙ୍କୁ ଦୁର୍ଗା ସହିତ ପୂଜା କଲେ । ଶଂଖୀଙ୍କୁ ଚଣ୍ଡା ସହିତ, ହଳୀଙ୍କୁ ବାଣୀ ସହିତ, ପାଶୀଙ୍କୁ ବିରଜା ସହିତ, କୁଶୀଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ, ନିନ୍ଦୀଙ୍କୁ ସ୍ମୃତି ସହିତ, ନରଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଇଥାଏ । କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ସତ୍ୟଙ୍କୁ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ସହିତ, ସାତ୍ୱତଙ୍କୁ, ଭୂଧରଙ୍କୁ କ୍ଲେଦିନୀ ସହିତ, ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ କ୍ଲିନ୍ନା ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଏ । ବଳିଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏବଂ ଶକ୍ତିର ଉନ୍ନତି ପ୍ରତି ସେବାରେ ଅନୁଗତ ମନ୍ଦିରେ ରଖାଯାଏ । ହଂସକୁ ତେଜସ୍ୱୀ ସହିତ, ବରାହକୁ ରାତି ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଏ । ଋଷି ନାରାୟଣ କେଶବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମାତୃକ ଉତ୍ସ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ । ହରିଙ୍କୁ ଚକ୍ର, କୁମ୍ଭ ଓ ଦର୍ପଣ ଧରିଥିବା ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ । ଏପରେ ଭକ୍ତ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଲିପିତ ଅକ୍ଷରରେ ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିଥାନ୍ତି । ତାପରେ, ଚର୍ମ, ସ୍ନାୟୁ, ମାଂସ, ଚର୍ବି, ହାଡ଼, ମଜ୍ଜା ଓ ଶୁକ୍ର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ । ଏକ ମୁଣ୍ଡରେ, ଏକ ମୁଖରେ, ଦୁଇ ଚକୁରେ, ଦୁଇ କାନରେ, ଏକ ଜିହ୍ବା ମୂଳରେ ଏବଂ ଏକ ଗଳାରେ ଅକ୍ଷର ସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ । ଟ ଓ ଟ ପାଦରେ, ପ ଓ ଫ ଦୁଇ କଟିରେ ରଖାଯାଏ । ସପ୍ତ ଅକ୍ଷର ଯଦି ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ହ ଶ୍ୱାସରେ ଏବଂ ଲ ଆତ୍ମାରେ ରଖାଯାଏ । ପୂର୍ଣ୍ଣ ପେଟ ଓ ଶ୍ରୀମୟ ଗଳା ସହିତ ସେ ଅନନ୍ତ ଏବଂ ଅବୟସ୍କ । ମହେଶ୍ୱର ବୃତ୍ତ ଚକୁ, ଲମ୍ବା ନାକ ସହିତ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ । ଅଚଳଜନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଲମ୍ବା ଜିହ୍ବା, ଦୁଇ ଯୁଗଳ ଧରି ଏବଂ ଖାଲି ପେଟ ସହିତ ଅଛନ୍ତି । ସଦ୍ୟସ୍ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମୁଖ ସହିତ ଉଲ୍କାମଣିମାନଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରନ୍ତି । କ୍ରୋଧିଶ ମହାକାଳୀ ସହିତ, ଚଣ୍ଡେଶ ସରସ୍ୱତୀ ସହିତ ଅଛନ୍ତି । ତିନି ଲୋକର ଜ୍ଞାନ ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିର ଏକ ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି । ଲମ୍ବୋଦରୀ, ଚାରି ମୁଖ ଅଜନ୍ମ ଲୋକ ଦ୍ରାବିଣୀ ସହିତ ଅଛନ୍ତି । ଶିଳ୍ପ ଶୁଭା ସହିତ ଲଙ୍ଗଳିଶ, ଦାରୁକେଶ ଓ ରୂପିଣୀ ସହିତ ଅଛନ୍ତି । କାକୋଦରୀ ଓ ଅଷାଢୀ ପୁତନା ସହିତ ଯୁକ୍ତ । ମୀନେଶା ଶଂଖିନୀ ସହିତ, ମେଷେଶା ତର୍ଜୟନୀ ସହିତ ଅଛନ୍ତି । ଚଳଗଣ୍ଡା କପର୍ଦିନୀ ସହିତ, ଦ୍ୱିରଣ୍ଡେଶା ବଜ୍ର ସହିତ ଅଛନ୍ତି । ଏଭଳି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ପୂଜାର ସମସ୍ତ ପଦ୍ଧତି ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ।