ଓ ସାରବେ, ଯେଉଁଠି ଦୀକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସଂସ୍କାର କ୍ରିୟା କରାଯାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପୂଜା-ଉତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୁରୁ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ, ସମ୍ମାନ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଅଭିବାଦନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ଅଟୁଟ ଗୁରୁ ଅଟୁଟ ମହତ୍ତ୍ୱ ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ଗୁରୁମହିମା ଉପଦେଶ କରିବା, ଶୁଣିବା ଏବଂ ଅନୁମୋଦନ କରିବା, ସମସ୍ତେ ସମାନ ମହତ୍ତ୍ୱ ରହିଛନ୍ତି, ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ବେଦ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି, ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି, ଧର୍ମରେ ଅନୁସ୍ଥିତ ପୁରାଣ ପାଠ କରନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ଦେବପୂଜାର ଫଳ ଅନୁଷ୍ଠିତ କରାଯାଏ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୁରୁ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ। ହେ ରାଜା, ପୁରାଣ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ବେଦର ଅର୍ଥର ସାର। ଏହି ପୁରାଣ ମାନେ ଏହି ଜଗତ ଓ ପରଲୋକର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଲାଗିଛି। ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ସଂସାର ରୂପୀ ସମୁଦ୍ର କୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଲିନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମ ବିବେକ ଉପଜିଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ର ଫଳ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଫଳ ପାଇପାରନ୍ତି। ମୁଁ ଏଠି କଥା କହୁଛି, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଅଭିମାନରେ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନୀ ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କ ବିରୋଧରେ କଥା କହିଥିଲି। ଏକଦିନ ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ଗଲି। ଗୌତମ ଏକ ଶାନ୍ତ, ମହାଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ତେଜସ୍ୱୀ ଋଷି ଥିଲେ। ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଶିବ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲି, ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉପଦେଶକ। ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଅଜାନି ଅଥବା ଜାନି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କରେ, ସେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବରେ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ସେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଶାନ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଏହି ରାତିରେ, ବଟବୃକ୍ଷ ତଳେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ କଥା କହୁଥିଲେ, ସମୟରେ ଏକ ଅତି ଧାର୍ମିକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ। ସେ ଏକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବରେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ କାନ୍ଧରେ ନେଇ, ଜଗତ ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ଏହି ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖି, ପିଶାଚ ଓ ରାକ୍ଷସ ଦୁଇଜଣ ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ରାକ୍ଷସମାନେ କହିଲେ, "ନାମ ଜପର ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦୂରେ ଚାଲିଗଲୁ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦିବ୍ୟ ନାମର ଆବରଣ ତୁମକୁ ବଡ଼ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କରିଛି।" ଅବ୍ୟୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହିମା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାନ୍ତି ଲାଭ କଲେ। "ଗଙ୍ଗା ଜଳର ଅଭିଷେକ କରି, ଆମେ ପାପର ଭାରରୁ ରକ୍ଷା କର।" ଏଭଳି ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି, "ସେ ଜଣେ ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାନ୍ତି।" ମୁକ୍ତି ଦୁର୍ଲଭ, କେମିତି ଲାଭ ହେବ? ଯେଉଁଠି କୌଣସି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିନାହିଁ, ସେମାନେ କିପରି ଅନ୍ୟମାନେ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ? ଚନ୍ଦ୍ର, ଅମୃତର ଭଣ୍ଡାର, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଅଛି; ଏହି ଆନନ୍ଦ ଏକ ଗଙ୍ଗା ଜଳର ଫୁଟିର ସମାନ ମାନାଯାଏ।