ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଶିବ ଉପାସନାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପରମ୍ପରାରେ, ଉପାସକ ତତ୍ପୁରୁଷ, ଅଘୋର, ସଦ୍ୟୋଜାତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାମ ଗୁଡିକର ଅନୁକ୍ରମରେ ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଶୈବ ଓ ଶାକ୍ତ ଉପାସକ ତ୍ରିକୋଣ ଚିହ୍ନ କରିଥିଲେ, ଯଦି ମହିଳା ହେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଧରଣା କରିଥିଲେ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚାମନ କରି, ମନ୍ତ୍ରୀ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଶୁଭ୍ର ଜଳ କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ଏଉଁ ପରେ, ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟରେ, ସେ ଜଳ କୁ ସାତ ବାର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଶୁଭ୍ର କଲେ। ବାମ ହାତରେ ଜଳ ନେଇ, ଡାହାଣ ହାତର ତଳେ ଢାକି ରଖିଲେ। ମୂଳରୁ ବିନ୍ଦୁ ପଡ଼ିବା ସହିତ, ସତ୍ୟ ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଅକ୍ଷର କୁ ନାକର ଟିପ୍ ନିକଟକୁ ନେଇଲେ। ଏହି ଉପାୟରେ, ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅପବିତ୍ରତା କୁ ଦୂର କରିଲେ; ପୁନଃ ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା, ଏହା କୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିସର୍ଜନ କରି, ପ୍ରସ୍ତୁତ ବଜ୍ରପାଷାଣ ଉପରେ ରଖିଲେ। ପରେ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ହାତ ଧୋଇ, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ମୁଁହ ଉତ୍ତାର କଲେ। ହବି ଉପହାର ଦେଇ, ମୂଳରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏହି ଭାବରେ ତିନି ବାର ଉପହାର ଦେଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଦେବତା କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ। କିମ୍ବା ଅଠାଇଶ ବାର ମନରେ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଅର୍ପଣ କଲେ। ଏଉଁ ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଯିଏ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ତାରା ଚିହ୍ନ ଦିଆ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଯିଏ ଧଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ିଛନ୍ତି, ତିନି ଆଖି ଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ, ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ, ପିଲା କପଡ଼ା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି। ମୁଷଳ ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବୀ କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାଜାସନ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏପରି, ନିଜ ଇଷ୍ଟଦେବତା କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଅର୍ପଣ କଲେ। ଭୂତିକ ଉପାସକ, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ବୈନତେୟ କୁ 'ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେଉଛି' ବୋଲି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ବୈଷ୍ଣବ ଉପାସକ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱକ୍ସେନ ଓ ଶୈଳେୟ କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଧିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ପୂଜାସ୍ଥଳରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ପାଦ ଧୋଇ ଛୁଇଁଲେ। ପୂଜାସ୍ଥଳର ଦ୍ୱାରରେ ପୂଜା କରିଲେ। ସରସ୍ୱତୀ କୁ ବାମପାଶ୍ୱରେ, ଗଣେଶ କୁ ଡାହାଣପାଶ୍ୱରେ ରଖିଲେ। ବାମପାଶ୍ୱରେ ଯମୁନା, ଡାହାଣରେ ଧାତା, ଏବଂ ପୁନଃ ବାମପାଶ୍ୱରେ ମଧ୍ୟ। ପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଉପାସକ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦ୍ୱାରପାଳକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ବୈଷ୍ଣବ ଦ୍ୱାରପାଳକ ଭଦ୍ର, ସୁଭଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ; ଶୈବ ଦ୍ୱାରପାଳକ ବୃଷଭ ଓ ମହାକାଳ। ସେନ୍ଦୁ, ସ୍ବନାମ, ଅଘର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, 'ନମଃ' ଓ 'ଓଁ' ରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଏପରି, ଦିବ୍ୟ, ଉତ୍କଳ, ଭୂମି ଉତ୍ପନ୍ନ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରି, କେଶବ ଯଶସ୍ବୀ, ନାରାୟଣ ଚମକ୍ରମାନ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁ ଧୃତିସମ୍ପନ୍ନ, ମଧୁସୂଦନ ଶାନ୍ତିମୟ, ଶ୍ରୀଧର ବୁଦ୍ଧିମତ୍, ହୃଷୀକେଶ ଆନନ୍ଦମୟ, ବାସୁଦେବ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ, ସଙ୍କର୍ଷଣ ସରସ୍ୱତୀ ସହିତ, ଚକ୍ରୀ ଜୟ ସହିତ, ଗଦୀ ଦୁର୍ଗା ସହିତ, ଶଂଖୀ ଚଣ୍ଡା ସହିତ, ହଳୀ ଵାଣୀ ସହିତ, ପାଶୀ ବିରଜା ସହିତ, କୁଶୀ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ, ନିନ୍ଦୀ ସ୍ମୃତି ସହିତ, ନର ବୃଦ୍ଧି ସହିତ, କୃଷ୍ଣ ବିବେକସମ୍ପନ୍ନ, ସତ୍ୟ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ସହିତ, ସାତ୍ୱତ, ଭୂଧର କ୍ଲେଦିନୀ ସହିତ, ବିଶ୍ୱମୂର୍ତି କ୍ଲିନ୍ନା ସହିତ, ବଲି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ସହିତ ଶକ୍ତିର ଉପାସକଙ୍କ ସେବାରେ ନିୟୋଜିତ। ଏପରି ନିୟମିତ ଉପାସନା ଓ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ, ଉପାସକ ତାଙ୍କର ଇଷ୍ଟଦେବତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ଦୟା ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତି।