ଦିବ୍ୟ ଜଳ ଛୁଇଁଲେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ, ଏହିପରି ଦୟାମୟୀ ଜଳମାନେ, ମୋତେ ପବିତ୍ର କର। ମୋ ଲାଳାଟ, କାନ, ଏବଂ ଚକ୍ଷୁରେ ଯେଉଁ ଅଶୁଦ୍ଧି ଅଛି, ତାହାକୁ ଓ ଜଳମାନେ, ତୁମେ ଦୂର କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ତୁମେ ସନ୍ତୋଷ, କ୍ଷମା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଦେଉ; ମୁଁ ପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ପାନ କରିବାବେଳେ, ଶ୍ୱାସ ଅଟକାଇ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ଏହି କ୍ରିୟାର ନିୟମ। ଏହା ପରେ, ମନ୍ତ୍ରପାଠକ ନିଜର ଇଷ୍ଟଦେବତାଙ୍କୁ ଅବାହନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ତାହା ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ନିଷ୍ପାଦନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ବିକଳ୍ପ ଭାବେ, ଯିଏ ଭସ୍ମ କିମ୍ବା ଧୂଳିରେ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେଶବ, ନାରାୟଣ, ମାଧବ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଚମନ କରିବେ। ମଧୁସୂଦନ ଏବଂ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ନାମ ସହିତ ମୁହଁ ପରିଷ୍କାର କରିବେ। ହୃଷୀକେଶ ଏବଂ ପଦ୍ମନାଭ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ। ଭାସୁଦେବ ଏବଂ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମ ସହିତ ନାସା ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ। ଅଧୋକ୍ଷଜ ଏବଂ ନୃସିଂହ ନାମ ସହିତ କାନ ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ। ହରି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ନାମ ସହିତ ଏହି କ୍ରିୟାକୁ ବୈଷ୍ଣବ ଅଚମନ କୁହାଯାଏ। ମୁହଁ, ନାସା, ତର୍ଜନୀ, ଚକ୍ଷୁ ଏବଂ କାନରେ, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଓ ଶିବ ତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦ ଦେଇ ଶୈବ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ। କେବଳ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଶିବ ନାମ ଦ୍ୱାରା, 'ସ୍ୱାହା', 'ବସାନା' ଇତ୍ୟାଦି ଶବ୍ଦ ସହିତ ଏହି ଶୈବ କ୍ରିୟା ହୁଏ। ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ କଥା, ଲଜ୍ଜା ଏବଂ ଶ୍ରୀ ଶବ୍ଦ ସହିତ ଅଚମନ କରିବାକୁ ନିୟମିତ। ହୃଦୟରେ ନନ୍ଦକ ତଳୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା, ଦୁଇ ବାହୁରେ ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। କାନ ମୂଳ, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ, ପୃଷ୍ଠ, ନାଭି ଏବଂ ପୃଷ୍ଠର କୁମ୍ଭରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରାଯିବ। ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭସ୍ମ ନେଇ, ତ୍ରୟମ୍ବକ ନାମ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ତତ୍ପୁରୁଷ, ଅଘୋର, ସଦ୍ୟୋଜାତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାମ ଦ୍ୱାରା ଶୈବ କିମ୍ବା ଶାକ୍ତ ଲୋକେ ତ୍ରିକୋଣ ଚିହ୍ନ କିମ୍ବା ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ ଚିହ୍ନ ଦେବେ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅଚମନ କରି ସାଧକ ପୁନି ପୂର୍ବବତ୍ ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ଅବାହନ କରିବେ। ଏହା ପରେ, ଏହି ଜଳକୁ ସାତିଥର ମୁଣ୍ଡରେ ଛିଁଟିବେ। ବାଁହ ହାତରେ ଜଳ ଧରି, ଡାହାଣ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଢାକିବେ। ମୂଳରୁ ଝରୁଥିବା ତିନି ବିନ୍ଦୁ ଜଳ ନେଇ, ସତ୍ୟ ମୁଦ୍ରା ସହିତ, ଏହି ଅକ୍ଷରକୁ ନାକର ଟିପ୍ ପାଖକୁ ନେଉଛନ୍ତି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଅଭ୍ୟନ୍ତର ଅଶୁଦ୍ଧିକୁ ଧୋଇଦେବେ; ପୁନି ସେହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବେ। ଏହି ଜଳକୁ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୂରେ ଫେଙ୍ଗିବେ, ପରେ ତାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବଜ୍ର ପାଷାଣ ଉପରେ ରଖିବେ। ଏହା ପରେ, ପୂର୍ବବତ୍ ହାତ ଧୋଇ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ମୁହଁ ଧୋଇବେ। ଅର୍ପଣ କରି, ମୂଳରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେବେ। ଏହିପରି ତିନିଥର ଅର୍ପଣ କରି, ସୂର୍ୟରେ ବସିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ବା, ଅତି ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ମନସ୍କାରେ ଅଠାଇଶଥର ଅର୍ପଣ କରିବେ। ତାପରେ, କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତାରାଚିହ୍ନିତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଅଭୂଷିତ, ବୃଷଭାରୁଢ଼, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ସୂର୍ୟ ଚିହ୍ନିତ ଦେବୀକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମଣିମାଳା ଧାରଣକାରିଣୀ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଗଦା ଓ ପଦ୍ମଧାରିଣୀ, ସୂର୍ୟସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ନିଜର ଇଷ୍ଟଦେବତାଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେବା ଉଚିତ୍। ବୈନତେୟଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ 'ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେଉଛି' ବୋଲି ଅର୍ପଣ କରିବେ। ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଵିଷ୍ୱକ୍ସେନ ଏବଂ ଶୈଳେୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍।