ଗୁରୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦାନ ଓ ଉପଚାର ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଭାବରେ, "ହେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ମୁଁ ଯାହା କରିଏ, ସେ ସବୁ ତୁମର ପୂଜା ହେଉ," ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦେବା ଉଚିତ। ପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଜ୍ଞାନୀ ନିଜକୁ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ମୂଳାଧାର ଚକ୍ର ତଳେ ଏକ ବୃତ୍ତାକାର ବାୟୁ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି। ତାହା ପରେ ତ୍ରିକୋଣାକାର ଅଗ୍ନି ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନିର ମୂଳ ବିଜ ରହିଛି। ସେଠାରେ, ଏକ ସୋଇଥିବା ସର୍ପ ଭଳି କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଶକ୍ତି, ସ୍ଵୟଂଭୂ ଲିଙ୍ଗକୁ ବେଢ଼ି ରଖିଛି। ଏହି କୁଳକୁଣ୍ଡଳିନୀ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ମନର ତୀରେ ଏହାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇବା ଉଚିତ। ଗୁରୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁସାରେ ଜ୍ଞାନୀ ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚାଇବା ଉଚିତ। ଏହି ଶକ୍ତିର ଚେତନା ଓ ଦୀପ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ, ଚେତନାମୟ ଓ ପରମ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ମନର ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, "ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଜଗତ ଯାତ୍ରା ଅନୁସରିବି," ଏହି ଭାବରେ ଜୀବନ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅଜପା ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ଜୀବ ସଦା ଅଜପା ଗାୟତ୍ରୀ ଜପ କରେ। ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ପରମ ହଂସ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ବିଜ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ। ଏହା ନିରାକାର, ଧର୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନ ଭାବରେ ଅବିରାମ ଅଛି। ସିଦ୍ଧ ଯୋଗୀ ଏହି ଗୁଣ ଅନୁସାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଛଅ ଅଙ୍ଗରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱାର ଉପରେ 'ସ' ଅକ୍ଷର ଧ୍ୟାନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି। ମୂଳାଧାର ଚକ୍ରରେ 'ବ' ଠାରୁ 'ସ' ବିଜ ସହିତ ଚାରି ପତ୍ର ଲୋଟସ ଅଛି। ଏଠାରେ ଦେବୀ ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଅମୃତ କଳଶ ଓ ମଧୁ ଧରିଛନ୍ତି। ସ୍ୱାଧିଷ୍ଠାନ ଚକ୍ରରେ, କୋରାଲ ଭଳି ଚମକୁଛି, 'ବ' ଠାରୁ 'ଲ' ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛି। ଦେବୀ ହାତରେ ଚମଚ ଓ ମାଳା ଧରି, କମଳରେ ଅବସ୍ଥିତ। ମଣିପୁର ଚକ୍ରରେ, ବିଜ 'ଡ' ଠାରୁ 'ଫ' ସହିତ, ବଦଳ କଳା ପତ୍ର ମେଘ ଭଳି ଅଛି, ତା'ପରେ ବିଦ୍ୟୁତ ଚମକୁଛି। ଏଠାରେ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ ସହିତ ଛଅ ହଜାର ଅର୍ପଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଶ୍ୱେତ ଦେବୀ, ତ୍ରିଶୂଳ, ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା, ବର ଦେବା ମୁଦ୍ରା ଓ କଳଶ ଧରିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଷଣ୍ଢ ହଜାର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ତା'ପରେ, ମହାପ୍ରଭା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନାଥଙ୍କୁ, ଆଜ୍ଞା ଚକ୍ରରେ, 'ହ' ଅକ୍ଷର ସହିତ, ଦୁଇ ପତ୍ର ଲୋଟସରେ ଏକ ହଜାର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ସାହସ୍ରାର ଚକ୍ରରେ, ଶବ୍ଦ ଓ ବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱିତ୍ୱ ସହିତ, ପୂଜାର ଆରମ୍ଭରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଏକ ହଜାର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଜପର ମାପ ୨୧ ହଜାର ହେଉଛି। ଏହି ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ, "ମୋପାଇଁ ମୋକ୍ଷ ଦେବା ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ।" ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ବ୍ରହ୍ମ, ସଂସାରରେ ବନ୍ଧିତ ନୁହେଁ, ସଦା ମୁକ୍ତ, ଦୁଃଖରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ। ଏଉଁପରେ ଶରୀରୀୟ କର୍ମ କରିବା ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏଉଁପରେ ଶୁଭାଚରଣର ଚିହ୍ନ ବିନ୍ୟାସ ପ୍ରଣାଳୀ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ହେ ଦେବୀ, ଏହି ପୃଥିବୀ ନିଜର କମରରେ ସାଗର, ଅସ୍ତନରେ ପାହାଡ଼ ଧରିଛି। ଏପରେ ଭୂମିକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଋଷି, ଦେବତା, ଭୂତ, ଓ ଗୁପ୍ତ ଜନମାନେ ଦୂରେ ଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ, ତିନି ଥର ତାଳି ଦେଇ ଓ ମୁଣ୍ଡକୁ କପଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଢାକିବା ଉଚିତ। ମଳ ବିସର୍ଜନ ପରେ, ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ହାତରେ ସାତ ଥର, ପାଉରେ ତିନି ଥର ତିନି ଥର କରି ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ।