ମାଆଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟର ମାପରେ ଶିଶୁ ଗର୍ଭରେ ଦୀରେ-ଦୀରେ ପୋଷିତ ହେଉଛି। ଗର୍ଭରେ ଶରୀର ଆବୃତ ଓ ଆବଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଦୁଃଖରେ ଶିଶୁ ସଚେତନ ରହି, ତାଙ୍କର ସ୍ଵଭାବ ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ଓ ପୁନଃପୁନଃ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ରହିଥାନ୍ତି। ଜନ୍ମ ଚ୍ୟାନେଲରେ ଭଲି ଚାପ ଦେଇ, ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ ଦେଇ ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ତାପରେ ଶିଶୁ ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏଭଳି ଭାବରେ ଏହି ଜଗତରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଅବତାର ଏକାଉଁ ଏକ ହୁଏ। ଏଠି, ନିଜକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବା ଲୋକରୁ ଅଧିକ ପାପୀ କିଏ? ଏହି ନିୟମ ପଶୁମାନେ ସହ ଏକାଉଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଲାଗିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ନିୟମ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଚିହ୍ନିତ। ଏହି ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷା ନିବାକୁ ଉଚିତ। ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେ ଶିବଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ବନ୍ଧନରେ ଅଟକିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ। ଶିବ, ଶକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ ଆତ୍ମାରେ ଘଟୁଥିବା କ୍ରିୟା ଦ୍ରଷ୍ଟି କରିଥାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ବନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏହି କ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ଯେପରି ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବନ୍ଧା କିଏ। ସେଥିପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ଦୀକ୍ଷା ନିବା ଉଚିତ। ନିୟମିତ ଓ ଅନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରିବା ଚାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ଦୀକ୍ଷା ନେଲେ, ସେ ତାପରେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଧନର କାରଣ ହେଉନାହିଁ। ଦୀକ୍ଷିତ ହେଲେ, ସେ ଜଗତର ଭୋଗ ଚାହିଁପାରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ନିୟମିତ କିମ୍ବା ଅନିୟମିତ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷା ନେଇ ମଧ୍ୟ ସେ କ୍ରିୟା କରୁନାହିଁ, ତେଣୁ ଦୀକ୍ଷିତ ଲୋକ ନିୟମିତ ଓ ଅନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି କ୍ରିୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଗୁରୁପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଲୋକ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଥା ନୁହଁ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଦୃଶ୍ୟ ଲାଭ ପାଇଁ ଏକ ମିଥ୍ୟା ଭକ୍ତି ରଖିଛନ୍ତି, ସେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଶରୀର, ମନ, ଓ ବାଣୀରେ ଗୁରୁପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ଜଣ ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ସବୁ କିଛି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଯଦି ମନ୍ତ୍ର ଭୁଲରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ, ଗୁରୁ ଏହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରିବେ। ଏବେ ମୁଁ ଦୀକ୍ଷାର ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଦୀକ୍ଷାକୁ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାତା ଦୀକ୍ଷା ବୋଲି କହନ୍ତି। ଧ୍ୟାନ ଓ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରିଥିବାରୁ ଏହାକୁ 'ମନ୍ତ୍ର' କୁହାଯାଏ। ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱରରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ନାରୀ ସ୍ୱରୂପ; 'ହୁଁ' କିମ୍ବା 'ଫଟ୍' ରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ପୁରୁଷ ସ୍ୱରୂପ। ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତା ପୁରୁଷ, ସେମାନେ ମନ୍ତ୍ର; ଦେବୀ ଥିଲେ ବିଦ୍ୟା। 'ତାରା', 'ରେଫା', 'ସ୍ୱାହା' ରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଅଗ୍ନି ତତ୍ତ୍ୱର। ଏହିପରି, ମନ୍ତ୍ର ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ ତତ୍ତ୍ୱର ସ୍ୱଭାବ ଥିବା ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ବୁଝିବା ଉଚିତ। କିଛି ମନ୍ତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜାଗୃତ, କିଛି ବାମ ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା। ନିଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲେ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ। ଶ୍ୱାସ ସ୍ୱାଭାବିକ ହେଲେ, ବିନ୍ଦୁ ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଉପଯୋଗ କରାଯାଏ; ଶ୍ୱାସ ବିକୃତ ହେଲେ, ସୃଷ୍ଟି ସଂଯୁକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଏହି ମାଳା ସହ ଉଚ୍ଚାରିତ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶାନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ, କ୍ରୋଧ ନାହିଁ, ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବର। ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୋଷରେ ପୀଡିତ, ସେ ଉପାସକଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇପାରେନାହିଁ।