ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଥାରେ, ମହାନ ବିଶ୍ୱସାକ୍ଷୀ, ଅଜନ୍ମା, ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ, ପାଦ ଓ ହାତ ଧାରିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ସେ ଅଷ୍ଟପ୍ରକୃତିର ନାଥ, ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମା, ଅମୂର୍ତ୍ତ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି। ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ପଦ୍ମ ସମ, ସେ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ, ଚମକୁଥିବା ଦୀପ୍ତିର ମାଳିକ। ସତ୍ୟରେ ଅବିଚଳ, ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠ, ଅଚ୍ୟୁତ। ଘୃତ ସମ ଦୀପ୍ତି ଧାରି, ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ, ଅନନ୍ତ, କପିଳ ନାମରେ ଓ ସମ୍ବୋଧିତ। ଏକଶୃଙ୍ଗ, ଶୁଚିଶ୍ରବାସ୍, ଶାସ୍ତ୍ରଗୁରୁ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦିଆଯାଉଛି। ତାଙ୍କର ରୂପ ଭୂମି, ଆକାଶ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିସ୍ତୃତ; ଦେମନ୍ମାର୍ଜନ କରିଥିବା, ଗୁଣହୀନ ଭଗବାନ। ଏହି ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଆଶ୍ରୟ ନେବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ଆରଣେୟ ନାମକ ଦୟାଳୁ ମୁନି, ନମନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ପ୍ରତି ଅତି ଦୟା ଦେଖାଇ, କହିଲେ— "ଜ୍ଞାନ ଓ ଭକ୍ତି ଲାଭ କର, ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ମୋର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ।" ସେ ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଲେ ଯେ, "ମୁଁ ନିଜେ, ଅବତାର ନିମିତ୍ତେ, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ଭାବେ ସ୍ଥିତି ନେଇଛି।" ଯେପରିକି ପବନ ବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପିଥାଏ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶବ୍ଦକୁ ପୂରଣ କରେ, ସେପରି ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ଦୁର୍ଲଭ; ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ। ନର ଓ ନାରାୟଣ ମୁନି, ଯୁଗ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାପସ୍ୟାରେ ଅବିଚଳ ରହିଲେ। ସେ ଭାଗବତ ଶାସ୍ତ୍ରର ରଚନା କଲେ; ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ କରି, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କର। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ମୋର ପ୍ରିୟ, ଯାହା ତୁମରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ ଦୁଃଖ ଭରିଥିଲା, ସେକୁ ଆଶ୍ବାସନ ଦିଅ। ଯେପରିକି ଆସିଥିଲା, ସେ ପୁନଃ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଗଲା। ପୁଅକୁ ପୁନଃ ପାଇ, ପିତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା, ତାପସ୍ୟାରୁ ବିରତି ନେଲେ। ଆରଣଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ସେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସଂହିତା ରଚନା କଲେ, ଯାହା ବିଭିନ୍ନ କଥାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ସଂହିତାକୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶୁକକୁ ପାଠାଇଲେ, ଯିଏ ବିରକ୍ତିରେ ଅନୁରକ୍ତ। ଶୁକ ସଂହିତାକୁ ଭଲଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନେ ସଦା ପ୍ରିୟ ମନେ କରନ୍ତି। ଏହି ସଂହିତାକୁ ପଢିବା ଓ ଶୁଣିବା ଲୋକମାନେ ହରି ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାନ୍ତି। ଏହି ଉପାସନା ଅନ୍ତର୍ଗତ କଥାରେ, ଜନକ, "ହେ ଜ୍ଞାନୀ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଗାଥାର ଅମୃତ ଆମକୁ ପାନ କରାଇଛ; ଏହା ପରେ, ସନନ୍ଦନ ନେତୃତ୍ୱ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଠାରୁ ଆଉ କଣ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲି?" ଏହି ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ, ବିଶ୍ୱକୁ ଉତ୍ଥାନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଅନେକ ବିଶ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ଚରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ, କେଉଁ ଶୁଭ ଓ ବିଶ୍ୱଶୁଧ୍ଧିକର କଥା ରହିଛି? ମୁଁ ଏହି ସବୁ ଉପକଥା ନାରଦ ମୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ତାହା ସବୁ ରେଖାପାଳି କହିବି। ନାରଦ, ଭାର୍ଗବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁନଃ ସେଇ ମୁନିମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସେଉଁଠି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହାଁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏକମାତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତି ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ କେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଉପାସନା କରିବେ? ପ୍ରଭାତ ଦିକ୍ଷା ଓ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କଣ, ତାହା ସଠିକ୍ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନ କର? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ, ବିଶ୍ୱଦ୍ୟାଳୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଚମକୁଥିବା ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ— "ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଶୁଧ୍ଧ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜାଣିଲେ, ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଭୋଗ, ମୁକ୍ତି, କ୍ରିୟା ଓ ଚରିତ୍ର ନାମରେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ଅବସ୍ଥା ଅଛି। ଏଠାରେ ଶିବ ଏକମାତ୍ର ନାଥ, ଜୀବମାନେ ଗୋପାଳିତ ଗୋ ସମ। ଯେପରିକି ଦ୍ୱିତୀୟତା ରହିଛି, ଏହି ଜୀବମାନେ ଗୋ ସ୍ଥିତିରେ ରହନ୍ତି। ଏହି ଗୋମାନେ ତିନି ପ୍ରକାର, 'କଳା' ନାମରେ ପରିଚିତ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଅଶୁଦ୍ଧି ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଶୁଦ୍ଧି ଓ କ୍ରିୟା ସହିତ ଯୁକ୍ତ।" ଏଭଳି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭକ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଉପଦେଶର ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଥା ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଆଶ୍ରୟର ଉପଦେଶ ଦେଇଥାଏ।