ତାହାପରେ ସେ, ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ସହିତ, ତିନି ଜଗତରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଧ୍ୱନି କରିଲେ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମନୋଭାବର ଉପସ୍ଥିତିରେ, ସେ ‘ଭୋଃ’ ଧ୍ୱନିରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତକୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ତାହାରେ ପଛକୁ ଟାଣିନେଲେ। ପାହାଡ଼ର ଢାଳ ଓ ତଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ସେ ଟିଆ ପକ୍ଷୀକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ସେ ସତ୍ତ୍ୱ ଆଦି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ନାରଦ, ଭଗବାନ୍ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ନିଜ ମନ ମଧ୍ୟରେ ସେଇ ବ୍ରହ୍ମରୂପ ଅବିରତ ସ୍ଥିତିକୁ ଦେଖିପାରୁଛ, ଯିଏ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶୁକ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନକୁ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମଧ୍ୟରେ ଚରଣ କରିଲେ। ସେ ବଦରିକା ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ, ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ। ସେଠାରେ, ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ରହି, ସେ ସଦା ଶୁକଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ। ପରେ, ହେ ପ୍ରିୟ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାଇଥିଲ। ସେଠାରେ, ବେଦମାନ୍ୟ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ଦର୍ଶିତ ହେଲେ। ହେ ଯୋଗୀଶ୍ୱର, ମୁଁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବା ତୁମକୁ ଦେଖିଥିଲି। ତୁମେ ସଦା ମୋକ୍ଷ ମାର୍ଗକୁ ଅନୁସରଣ କର, ଓ ଚାହିଲେ ଯେପରି ଜଗତକୁ ଦେଖ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ଆଦର କରେ। ନାରଦ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ। ସେଠାରେ ପୋଖରୀଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ପଦ୍ମରେ ଢାକା ଓ ଦେବକନ୍ୟାମାନଙ୍କର ଖେଳାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ଚାରିଟିଏ ହାତ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ଚାରି ହାତ ଥିବା ଭଗବାନ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମଧାରୀ ରୂପରେ ପୂଜିତ ହେଉଥିଲେ। ସେ କଟିବନ୍ଧ, ଜନେଉ, ବାହୁଳି ଓ କଙ୍କଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳୀ ଦିନ ରାତି ତାଙ୍କୁ ହାତ ଦ୍ୱାରା ସେବା କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର—ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ସାକ୍ଷୀ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ। ହରିଙ୍କୁ, ଯିଏ ବାସୁକି ଉପରେ ଶୟନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସନ୍ତି, ନମସ୍କାର। ନୃସିଂହଙ୍କୁ, ଧ୍ରୁବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନାଭି, ଯିଏ ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରଳୟର କର୍ତ୍ତା, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କୃଷ୍ଣ, ବେଦକର୍ତ୍ତା, ବୁଦ୍ଧ ଓ କଲ୍କି ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନର-ନାରାୟଣ, ଶିଶିବିଷ୍ଟ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଋଭୁ, ସୁବ୍ରତ, ସୁଧାମା, ଅଜିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞଭୋକ୍ତା, ପ୍ରବଳ, ମାର୍ଗାନ୍ୱେଷୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୂଜ୍ୟ, ସାକ୍ଷୀ, ଅଜନ୍ମା, ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ, ପାଦ ଓ ବାହୁ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଷ୍ଟପ୍ରକୃତିର ନାଥ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିର ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପଦ୍ମନୟନ, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜସ୍ୱୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ, ବୈକୁଣ୍ଠ, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଘୃତପ୍ରଭା, ବିଷ୍ଣୁ, ଅନନ୍ତ, କପିଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏକଶୃଙ୍ଗ, ଶୁଚିଶ୍ରବା, ଶାସ୍ତ୍ରମୂଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୂ, ଦ୍ୟୁ, ଦିବି ରୂପୀ, ଦାନବନାଶକ, ଗୁଣରହିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନମସ୍କାର ମୋର, ସରଣାଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ଏପରି ଦୟାମୟ ଆରଣେୟ, ଶରଣାଗତମାନେ ଯେଉଁଠି ଶିର ନମାନ୍ତି, ସେଠି କହିଲେ—‘ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଭକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କର; ତୁମେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ମୋର ରୂପଧାରୀ।