ପୂର୍ବରୁ ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଧରାକୁ ଅବତରିଥିଲେ ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କ୍ରିୟା ଓ ଅଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍। ଏହିପରେ, ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ମହାପୁରୁଷ ନିର୍ମଳ ଚିତ୍ତରେ, ଶାନ୍ତ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଏକାକି ବସିଥିଲେ। ମହାମୁନି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ କୁହାଯାଉଛି—ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମନାଦ ଶୁଣାଯାଉନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମନାଦ ନ ଥିବାରୁ, ଏହି ପର୍ବତର ତେଜ ମିଲିଗଲା। ସେ ସଦା ଶାନ୍ତମନା, ବେଦ ଓ ବେଦାର୍ଥର ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶୁକଙ୍କ ସହ ବେଦାଧ୍ୟୟନ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସମୁଦ୍ରର ବାତାସ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ପବନ ବହିବାକୁ ଲାଗିଲା। ଶୁକ, ଯଦିଓ ଅଧ୍ୟୟନରେ ନିୟମିତ ଥିଲେ, ତଥାପି ତାଙ୍କ ମନରେ ଜିଜ୍ଞାସା ଜାଗିଉଠିଲା। ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—ଏହି ବାତାସର ଗତି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା ଆପଣ କୁହନ୍ତୁ। ଏହି ବାତାସରେ ଅଧ୍ୟୟନ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବାରେ, ଏହି ବାକ୍ୟ କୁହାଯାଇଥିଲା। ସେ, ଅନ୍ଧକାର ଓ ରାଗକୁ ଛାଡ଼ି, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ଦେବପଥ ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର, ଓ ପିତୃପଥ ଅନ୍ଧକାରର। ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ, ଯେଉଁଠାରେ ବାତାସ ଯାଏ, ସେଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାଧ୍ୟ ଦେବଗଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଉଦାନା ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ, ଡ୍ୟାନା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପ୍ରାଣ, ଶତୃନାଶକ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ତାଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ। ବାତାସ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ଏକାକି ତାଙ୍କର କ୍ରିୟାକଳାପ ଚାଲାଇଥାଏ। ସେ ମେଘମାଳାକୁ ପଠାଏ, ଧୂମ ଓ ତାପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯାହା, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ। ଆକାଶରେ, ଅଳ୍ପ ଆର୍ଦ୍ରତା ଓ ବିଦ୍ୟୁତରୁ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ସେ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ରାଦି ଗ୍ରହମାଣ୍ଡଳ ଉଦୟ କରାଏ। ସେ, ବାତାସ, ଚାରି ସମୁଦ୍ରର ଜଳକୁ ଧାରଣ କରେ। ସେ ମେଘମାଳାକୁ ସଂଗ୍ରହ କରି, ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଏ। ପର୍ଜନ୍ୟ ତାହାକୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଏକତ୍ରିତ କରି, ବିଶାଳ ନୀଳା ମେଘ ତିଆରି କରନ୍ତି। ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରଥକୁ ଆକାଶରେ ବହନ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିରେ, ବୃକ୍ଷର ସାର ଝରିବାକୁ ଲାଗେ। ତାଙ୍କ ବଢ଼ିଥିବା ପ୍ରବାହରେ ଦିବ୍ୟ ଜଳ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଗତି କରେ। ଦୂରରୁ ବିରୋଧ ହେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଏକ ରଶ୍ମି ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଏ। ସୋମ, ଦିବ୍ୟ ଅମୃତର ଭଣ୍ଡାର, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ପୂରଣ ହୁଏ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବରୁ ପ୍ରାଣ ବାହାର କରନ୍ତି। ଯିଏ ନିୟମିତ ଅନୁଶାସନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତକାର କରି, ଶୀଘ୍ର ଦିଗ୍ବିଦିଗକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମିତ ହେଲେ, ସେ ଜଳକୁ ପଛକୁ ହଟାନ୍ତି। ଏହିପରି ଦିତିର ପୁଅ ମାରୁତଗଣ ବିଶ୍ମୟକର। ଏହି ମହାପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ—ଏହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶ୍ୱାସର ବାତାସରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ହୁଏ। ଏହିଠାରୁ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅତି ବେଗବାନ୍ ବାତାସରେ ବେଦପାଠ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏପରି କଥା କହି, ମହାନ ପରାଶରପୁତ୍ର, ଭଗବତ ବ୍ୟାସ, ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁଅ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ ଶୁକ, ସ୍ୱାଧ୍ୟୟନରେ ଲୀନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଗଲେ। ମହାମୁନି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଉଠି ତାଙ୍କ ସମ୍ମାନ କଲେ, କାରଣ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ପୁଅ ଶୁକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସ୍ୱରୂପ।