ବ୍ରହ୍ମା ନିଜର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ଶତଗୁଣୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଇ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନର ସମ୍ପଦରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ଦିନ ମିଥିଲାର ରାଜା ଜନକଙ୍କୁ “ଯାଅ” ବୋଲି କହିଲେ। ପିତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ମିଥିଲା ଦେଶର ରାଜା ଜନକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଲେ। ଏକ ମାନବ ତାଙ୍କୁ ଅବାକ୍ ନହୋଇ, "ଏଭଳି ଭାବେ ଯାଅ," ବୋଲି କହିଲେ। ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ—ସରଳତାରେ ଯାଅ, ଆରାମ କିମ୍ବା ସୁଖ ପାଇଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଯାଉନି। ଯଜ୍ଞରେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଭିମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ରାଜା ଧର୍ମରେ ଦକ୍ଷ ଓ ମୋକ୍ଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ରଖିଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଉପଦେଶ ମାନି ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଋଷି ମିଥିଲା ଯାଇଲେ। ପ୍ରବଳ ପାହାଡ଼ ଅଟିକି ପାର ହେଇ, ସେ ଭାରତ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ବିଦେହ ଦେଶରେ ଯାଇ, ଜନକଙ୍କ ସହିତ ମିଳିଲେ। ଏହି ମହାୟୋଗୀ ସେଠାରେ ରହିଲେ, ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଭୋକ ଓ ତିଆସ ନଥିଲା। ଏଠି ଦ୍ୱାରପାଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଲୋକ ଦ୍ୱାରେ ଦଢ଼ି ରହିଥିଲେ। ଋଷି ତାଙ୍କୁ ନମ୍ରତା ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ, ହାତ ଜୋଡି ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ଏକ ବିଶାଳ ହଲ୍ ଥିଲା, ଯାହା ଦେବମନ୍ଦିର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଦ୍ୱାରପାଳ ତାଙ୍କୁ ହଲ୍ ଦେଖାଇ ଏବଂ ବସାଇ, ରାଜାଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ। ଏହି ମୁଖ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଭାବ ଓ ଜ୍ଞାନର ସେବାରେ ଏକାଧିକ ଲୋକ ଲାଗିଥିଲେ। ସେମାନେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୋଷାକ ଓ ତାପିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗହଣା ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପଞ୍ଚାଶି ପ୍ରକାରର ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା। ଖାଇ ସାରି, ଋଷି ନଗର ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ। ସେଠି ନାରୀମାନେ ଖେଳି, ହସି, ଏବଂ ଟିଆ ପକ୍ଷୀକୁ ଗୀତ ଗାଇ ମନୋରଞ୍ଜନ କରୁଥିଲେ। ଆରଣେୟ ଋଷି, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ, କ୍ରୋଧ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ନିୟନ୍ତା, ସେଠି ଟିଆ ପକ୍ଷୀ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରି ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାପୂଜା କରିଥିଲେ। ରାତିର ଆରମ୍ଭରେ ସେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଇଗଲେ। ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ଦିନଟି ଅନ୍ତଃପୁରରେ କଟାଇଲେ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ରାତି ରହିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ, ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁରୋହିତକୁ ଆଗରେ ରଖି, ଅନ୍ତଃପୁରର ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସଜାଇ, ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏକ ବଡ଼ା ଆସନ ଆଣିଲେ। କାର୍ଷ୍ଣି ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଋଷିଙ୍କୁ ବସାଇଲେ। ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଦିପୂର୍ବକ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରିଲେ। ରାଜା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣ ଓ ବଂଶର ମାଳିକ, ତାଙ୍କ ଗୁରୁପୁତ୍ରକୁ ଉପସ୍ଥିତ କରି କହିଲେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଜାଣି, ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ତୁମେ କିପାଇଁ ଆସିଛ?” ବିଦେହ ରାଜା ଜନକ ମୋର ପୂର୍ବଜ। କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବିରତିରେ ସେ ସମସ୍ତ ନିଷ୍ପତି ନିଅନ୍ତି। ତେଣୁ, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୋତେ ଯଥାଯଥ ଉତ୍ତର ଦିଅ। ମୋକ୍ଷ କେମିତି ଲାଭ ହେବ—ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା? ଦୀକ୍ଷା ନେଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଅନିର୍ବାପ୍ତ ଓ ଅସୂୟା ରହିବା ଉଚିତ। ଅନୁମତି ପାଇଁ, ଦ୍ୱିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ। ଅସୂୟା ବିନା, ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡକୁ ଅଲସ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।