ତାଙ୍କର ତେଜସ୍ୱୀ ପ୍ରଭାରେ, ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଖ୍ୟାତି ମିଳିଲା। ପରେ, ଅରଣି କଠି ନିଅଇ, ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ଚର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପୁନ୍ୟବତୀ ଋଷି ଘୃତାଚୀ ଦେବାଙ୍ଗନାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେହି ଜଙ୍ଗଲରେ, ପବିତ୍ର ବ୍ୟାସ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ। ଘୃତାଚୀ, ଏକ ଟିଉ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସେ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ ପଛରେ କାମଦେବ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶରୀରର ଏକେକ ଅଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରି। ବ୍ୟାସ ତାଙ୍କର ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏହା ଅବିରତ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁନି, ତାଙ୍କର ମନ ତାହାର ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ଆକୃଷ୍ଟ ହେଇଗଲା। ଅରଣି କଠି ଚର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଶୁକ ନାମକ ମହାତପସ୍ୱୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଯେପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି ହୋମ ଦ୍ୱାରା ଆଲୋକିତ ହୁଏ, ଶୁକ ମହାତ୍ମା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ଓ ରଙ୍ଗ ଧାରଣ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ। ନାରଦ ଆସି, ନିଜ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ବିଶ୍ୱାବାସୁ ଗନ୍ଧର୍ବ, ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ନାରଦ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏଠାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଲୋକପାଳମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ପବନ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଫୁଲ ଭରି ଭରି ଭୁଇଁରେ ଛଡ଼ିଲେ। ସେହି ଦୀପ୍ତିମାନ ମହାତ୍ମା, ଦେବୀ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ନେଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ହଜାର ହଂସ, ପଦ୍ମ ଓ କୁଅଁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାତ୍ମା ଋଷି ଜଙ୍ଗଲରେ ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଜନ୍ମ ହେଇବା ସହିତ, ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ବେଦ, ତାହାର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସଂହିତା ଦେଖାଗଲା। ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ ଚୟନ କଲେ, ଯିଏ ବେଦ, ବେଦାଙ୍ଗ ଓ ତାହାର ଭାଷ୍ୟର ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ସମସ୍ତ ବେଦ, ତାହାର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସଂହିତା ପାଠ କଲେ। ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ମହାତ୍ମା ତାଙ୍କର ଅଧ୍ୟୟନ ସମାପ୍ତ କଲେ। ଏହି ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୱୀ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କର ମନ ଆଶ୍ରମ ରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଲା ନାହିଁ। ସେ କେବଳ ମୋକ୍ଷ ଚିନ୍ତା କରି, ଶୁକ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ଶୁକ କହିଲେ, "ହେ ପୁନ୍ୟବତ, ମୋକ୍ଷ ଧର୍ମରେ ଦକ୍ଷ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଶିଖାଇବେ।" ପୁତ୍ରଙ୍କର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ପରମ ଋଷି ତାଙ୍କୁ ବାକ୍ୟ କହିଲେ। ପିତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଥମ ଶୁକ ତାହା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେ ବ୍ରହ୍ମ ର ଧନ, ଶତଗୁଣ ତେଜ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ ଶକ୍ତିରେ ଶୁଭିତ ହେଲେ। ଏବେ, ବ୍ୟାସ କହିଲେ, "ଯାଉ," ଏବଂ ମିଥିଳାର ରାଜା ଜନକଙ୍କୁ ନିକଟରେ ପଠାଇଲେ। ପିତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ, ଶୁକ ମିଥିଳା ଦେଶର ରାଜା ଜନକଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ। ଏକ ମାନବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହିପରି ଯାଉ," ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚମତ୍କାର ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ନାହିଁ। ସେଠାରେ, ସଠିକ ମାର୍ଗରେ ଯିବାକୁ, ସୁବିଧା କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏକ ମହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ନାହିଁ। ତାଙ୍କୁ କହାଗଲା, "ତୁମେ ଏହି ରାଜାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଅଭିମାନ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ଏହି ରାଜା ଧର୍ମରେ ଦକ୍ଷ ଓ ମୋକ୍ଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଅଛି। ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଇ, ଧାର୍ମିକ ମୁନି ମିଥିଳାକୁ ଗଲେ। ପାହାଡ଼ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଭାରତ ଦେଶକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ବିଦେହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚି, ଶୁକ ମିଥିଳାର ରାଜା ଜନକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।