ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଜନେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ରାଜା ଯାତ୍ରା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଶୁଭ ଚିନ୍ତନ ଓ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଉଥିଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ଦେଖିଲେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ—ଜଗମଗାଉଥିବା ଦେବତା, ଏୟରାବତ ହାତୀରେ ବସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସହ ଅଛନ୍ତି ଶଚୀଦେବୀ। ପରେ ସେ ଚିନ୍ତନ କଲେ ସାତ ହାତ, ସାତ ଜିଭ ଓ ଛଅ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଏକ ଛାଗାରେ ଚଢ଼ିଛନ୍ତି। ଏହା ପରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଯମଦେବତାଙ୍କୁ—ତାଙ୍କ ହାତରେ ଦଣ୍ଡ, ଲାଲ ଆଖି, ଏବଂ ଏକ ମହିଷରେ ବସିଛନ୍ତି। ତା’ପରେ ନିରୃତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—କଳା ରଙ୍ଗ, ତଳୱାର ଓ ଢାଲ ଧରିଛନ୍ତି, ନଖରେ ପ୍ରହାର କରିବାକୁ ସଜାଗ। ଏହି ପରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ—ତାଙ୍କ ହାତରେ ସର୍ପପାଶ, ପିତଳ ରଙ୍ଗ, ଏବଂ ମକରରେ ବସିଛନ୍ତି। ପୁନି ଦୁଇହାତି, ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜୀବନ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖିଲେ। ଏହା ପରେ ଦୁଇହାତି, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ଘୋଡ଼ାରେ ବସିଥିବା ଏବଂ ହାତରେ ଘଟ ଧରିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ। ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ଅଛନ୍ତି ପିନାକଧାରୀ, ବୃଷଭରେ ବସିଥିବା, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଗୌରୀପତି ମହାଦେବ। ଏହିପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରି, ଯେତେବେଳେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏନାହିଁ, ରାଜା ନିଜେ ଏହି ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ନିଜ ସ୍ଥାନରୁ ଯାତ୍ରା ସ୍ଥଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଶ ଦଣ୍ଡ ଦୂର ରହିବା ଉଚିତ। ଅଜଣା ବ୍ୟକ୍ତି ସେଠାରେ ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ଦିନ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅପରିମିତ ବିଦ୍ୟୁତ, ଗରଜ, ବର୍ଷା ହେଲେ ରାଜା ସଚେତନ ରହିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଦେଖିଲେ, କାଗ, ଉଲୁ, ଧୌଳ, ପରିବା ଇତ୍ୟାଦି ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଚିତ୍କାର ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ସତର୍କ ହେବା ଉଚିତ। ଯଦି ଯାତ୍ରା ସମୟରେ କେହି ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ବ୍ୟାହ୍ରଦ୍ୱାଜ ଗୋତ୍ରୀ କିମ୍ବା ଡାହାଣ ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଶୁଭ ଚିହ୍ନ। କିନ୍ତୁ ଯଦି କଳା ଚାମର ଲୋକ କିମ୍ବା କଙ୍କାଳ ସଦୃଶ ବ୍ୟକ୍ତି ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଅଶୁଭ। ଯଦି ଆଖି ଅନ୍ଧା, ବାନର କିମ୍ବା ଭାଲୁ ଦେଖାଯାଏ, ଏହା ମଧ୍ୟ ଅପଶକୁନ ଏବଂ ଅସୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଯଦି ଏହିପରି ଅପଶକୁନ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭରେ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଘ୍ନ ହୁଏ। ଯଦି ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ମୃତଦେହ ଏବଂ ତାହା ସହ କାନ୍ଦିବା ଶବ୍ଦ, କିମ୍ବା କେହି ମୃତଦେହ ବୋହି ଯାଉଛି, ଏହି ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ। ଯଦି କେହି ଚର୍ବି, ହାଡ଼, ଚର୍ମ, କୋଇଳା ଲଗାଇଥିବା କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଲୋକ ଦେଖାଯାଏ, ଏହିପରି ଅଶୁଭ। ଅନ୍ୟଥା, ବନ୍ଧ୍ୟା ମହିଳା, ବାନର, ଗେରୁଆ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଖୋଲା କେଶ ଥିବା ଲୋକ, କିମ୍ବା ଭୁଖା ଲୋକ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ। ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି, ପୁଅ, ରାଜା, ଆସନ, ନଗର ମହିଳା ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ଆସେ। ଯଦି ଖାଦ୍ୟ, ଉଖୁ, ଫଳ, କାଠ, ମଧୁ, ଘିଅ, ଦହି, ଗାଈ, ବା ପାଣି ଝରଣା ଦେଖିଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ। ଯଦି ଶିଳ୍ପିଷ୍ଠ ମହିଳା, ଶୁଭ ଘଟ, ମଣି, ମଧୁମକ୍ଷୀ, ଗାଈ ବା ଦ୍ୱିଜ (ବ୍ରାହ୍ମଣ) ଦେଖିଲେ, ଏହା ଯାତ୍ରାରେ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ବେଦ ଶବ୍ଦ ଓ ଶୁଭ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଯାତ୍ରା ସଫଳ ହୁଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନକୁ ମନେ ରଖି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପଛରେ ଘରକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ। ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ନାକରୋଗୀ ଯାହା କରନ୍ତି, ତାହା ଫଳହୀନ ଥାଏ। ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟ ଜନପଦକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେଠାରେ ସେ ମହିଳା କିମ୍ବା ନିତ୍ୟ ନିରସ୍ତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହାପରେ ଗତଦିନ ଗୃହପୂଜା ଏବଂ ହୋମ କରି, ଦିନର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ଶୁଭ ସଉମ୍ୟ ଓ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ଓ ଶୁକ୍ର ଗ୍ରହ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ ପ୍ରବେଶ ଶୁଭ ହୁଏ। ଦିନ କିମ୍ବା ରାତି, ଏପରି ସମୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଭାଗ୍ୟ ମିଳେ। ଯଦି ଲଗ୍ନ ସ୍ଥିର ଓ ଏଠାରେ ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟମ ଭାବରେ ସ୍ଥିର ରାଶି ଓ ମୃତ୍ୟୁ ସୌଚିତ୍ୱରେ ଯୁକ୍ତ, ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିଗ୍ରୀରେ ଥାଏ, ଅଷ୍ଟମ କିମ୍ବା ଷଷ୍ଠ ଭାବରେ ନ ଥିଲେ, ଏବଂ ଲଗ୍ନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ଶ୍ରୀ, ଅନ୍ୟଥା ଦୁଃଖ ଓ ଦରିଦ୍ରତା ଆସେ। ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କୁ ବାମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସାମ୍ନାରେ କଳା ମଧୁମକ୍ଷୀ ରଖି ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେନ୍ଦ୍ରରେ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଏବଂ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଥାଏ, ତେବେ ଅଧିକ ବର୍ଷା ହୁଏ। ଚନ୍ଦ୍ର ମଙ୍ଗଳ ସହ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ଥିଲେ ଶୁଭ ହୁଏ। ଶନି ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ସପ୍ତମ ଭାବରେ ଥିଲେ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ। ଯଦି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରେ ଥାଏ, ତେବେ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜିନିଷ ନାଶ ହୁଏ। ଶୁକ୍ର ବର୍ଷା ଆଣେ, ତାହା ପ୍ରତିକୂଳ ହେଲେ ବର୍ଷା ହୁଏନି। ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନିୟମ ଓ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ରଖି, ଜନେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ରାଜା ଯାତ୍ରା କରିଲେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୁଭ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।