ଏହି ସଂସ୍କୃତ ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକର ଅନୁସୂଚନା ଅନୁଯାୟୀ, ଏକ ଶୁଭ ଯାତ୍ରା କିମ୍ବା ଅଭିଯାନ ପୂର୍ବରୁ ରାଜାଙ୍କ ଚର୍ଯ୍ୟା ଓ ଶୁଭ ସଂକେତ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛି। ଉପରୋକ୍ତ ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକର ଅନୁସାରେ, ଯଦି ଲଗ୍ନ ଉପରେ ଶୁକ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବୁଧ, ମଙ୍ଗଳ ଓ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଗ୍ରହମାନେ ଅପ୍ରଭାବ ପକାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦେବଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତି ଲଗ୍ନରେ ଅଛନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେ ଧନଭାଗରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ସମୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ମନାଯାଏ। ଏହା ସହିତ, ଯଦି ଶୁକ୍ର ଲଗ୍ନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲାଭସ୍ଥାନରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ବନ୍ଧୁସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶନି ଉଚ୍ଚ ଭାବେ ଲଗ୍ନରେ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଉଚ୍ଚ ଭାବେ ଲାଭସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଶୁଭ ଯୋଗ ତିଆରି କରେ। ଯଦି ଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ତ୍ରିକୋଣ ଓ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅଛନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଗ୍ରହମାନେ ତୃତୀୟ, ଷଷ୍ଠ, ଓ ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ସମୟ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଅଟୁଟ ଶକ୍ତି ଦିଏ। ଏହିପରି, ବୃହସ୍ପତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଲଗ୍ନ, ଶତ୍ରୁ ଓ ଅଷ୍ଟମ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି କିମ୍ବା ମଙ୍ଗଳ ଓ ଶନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ର ଏକାଦଶ ଭାବରେ ଓ ବୃହସ୍ପତି ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା ସ୍ୱଗୃହରେ ଅଛନ୍ତି, ଶୁକ୍ର ଉଦୟ ଭାବ, ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା ଏକାଦଶ ଭାବରେ ଓ ବୃହସ୍ପତି ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା ଏକାଦଶ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି, ବୃହସ୍ପତି ଶୁକ୍ର ସହିତ ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା କେନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିକୋଣରେ ଅଛନ୍ତି, ବୁଧ ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ଗ୍ରହ କେନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ସମସ୍ତ ଯୋଗ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଜୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର ସୂଚନା ଦେଇଥାଏ। ଏହା ସହିତ, ଯଦି ଶୁଭ ଗ୍ରହ ତ୍ରିକୋଣରେ, ଏକ ଗ୍ରହ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକାଦଶ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶୁଭ ଗ୍ରହ ସ୍ୱଗୃହ, କେନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ତ୍ରିକୋଣରେ ଅଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱଗୃହରେ, ବୃହସ୍ପତି କେନ୍ଦ୍ରରେ ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅଛନ୍ତି, ଶୁକ୍ର ବର୍ଗୋତ୍ତମ କିମ୍ବା ଲଗ୍ନରେ ଅଛନ୍ତି, ଶୁଭ ଗ୍ରହ କେନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ତ୍ରିକୋଣରେ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ବର୍ଗୋତ୍ତମରେ ଅଛନ୍ତି, ମିତ୍ର ଭାବରେ ବୃହସ୍ପତି କେନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ତ୍ରିକୋଣରେ ଅଛନ୍ତି କିମ୍ବା ଶନି ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ଶୁଭ ଗ୍ରହ କେନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ତ୍ରିକୋଣରେ ବର୍ଗୋତ୍ତମ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି—ଏହି ସମସ୍ତ ଯୋଗ ରାଜାଙ୍କ ଶତ୍ରୁବିଜୟ ଅଭିଯାନ ପାଇଁ ରାଜୟୋଗ ଦେଖାଏ। ଏହି ଅବସରରେ, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଦଶମୀ ଦିନକୁ ବିଜୟା ତିଥି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଶୁଭ ସଂକେତ ଓ ଲକ୍ଷଣ ଆସୁଛି, ସେଠି ପ୍ରଧାନ ହେଉଛି ମନର ଉଦ୍ୟମ ଓ ଉଦ୍ୟୋଗ। ପୂଜା, ଦୀକ୍ଷା, ବିବାହ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଅଶୌଚ ଓ ଜନ୍ମ ଅବସରରେ, ବଢ଼ିଆ ଯୁଦ୍ଧ, ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଯୁଦ୍ଧ, ଗୃହକଳହ କିମ୍ବା ବିପଦରେ ଏହି ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯାତ୍ରା ପୂର୍ବରୁ ରାଜା ଏହି ପ୍ରକାର ଭୋଜନ କରିଥାନ୍ତି—ଘୃତରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ତିଳ ଚୁଣା ଭୋଜନ, ମାଛ ଭାତ, ଘୃତ ଭାତ, ସଜ୍ଜିକା, ପରମାନ୍ନ, ତକ୍ର, ଦୁଧ, ଦହି, ଭୁନା ଯବ, ତିଳ ମିଶ୍ରିତ ଖାଦ୍ୟ, ମଧୁ, ଘୃତ ଓ ଦୁଧ, ଶଶ ମାଂସ, ଷଷ୍ଟି ଦିନର ଚାଉଳ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ବୀଜ, ପିଠା, ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ, ଖିଚୁଡ଼ି, ମୁଗ ଖାଦ୍ୟ, ଯବ ଚୁଣା ଇତ୍ୟାଦି। ଏହି ସମସ୍ତ ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ରାଜା, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ସେନା ସହିତ ଶତ୍ରୁବିଜୟ ପାଇଁ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି। ଏହି ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭରେ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ ବିଦାୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବେ—ଏଇରାବତ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଶଚୀ ସହିତ ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜସ୍ୱୀ ଇନ୍ଦ୍ର। ତାପରେ ସପ୍ତବାହୁ, ସପ୍ତଜିହ୍ୱା, ଷଡ୍ମୁଖ ଏବଂ ମେଷାରୁ ଚଢ଼ିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ରକ୍ତନେତ୍ର ଏବଂ ମହିଷ ଉପରେ ବସିଥିବା ଯମଙ୍କୁ, କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ତଳୱାର ଓ ଢାଳଧାରୀ, ନଖରେ ଆଘାତ କରୁଥିବା ନିଋତିଙ୍କୁ, ସର୍ପପାଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ହଳଦିଆବର୍ଣ୍ଣ, ମକର ଉପରେ ବସିଥିବା ବରୁଣଙ୍କୁ, ଦୁଇ ହାତ ଓ ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆୟୁ ଭାବରେ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ, ଦୁଇ ହାତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ବସିଥିବା ଘଟ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ, ପିନାକ ଧାରୀ, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଥିବା ଗୌରୀପତି ଅପରିମିତ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବେ। ଯଦି ରାଜା ନିଜେ ଯାତ୍ରା କରୁନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଓ ଚିନ୍ତନ ତିନି ଦିନ ଧରି ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରୁ ଯାତ୍ରା ସ୍ଥଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଶେ ଦଣ୍ଡ (ମାପ) ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନିୟମ ଓ ଶୁଭ ସଂକେତ ଅନୁସାରେ ଯଦି ରାଜା ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।