ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ବିବାହ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଭିନ୍ନ ଚିହ୍ନ, ମୂଳ, ବର୍ଣ୍ଣ, ଋତୁ, ଏବଂ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ର ପ୍ରଦାନକାରୀ ଦେବତାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥାଏ, ଏହା ଦୁଇପକ୍ଷର ଏକତାକୁ ଦର୍ଶାଏ। ନାରୀଙ୍କ ମୂଳାଧାରରୁ ପ୍ରଥମ ନଅଟି ଚିହ୍ନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିନ୍ଦିତ ଓ ନାରୀଙ୍କୁ ଦୂର ରଖିବା ଉଚିତ୍। ତିନିଟି ପ୍ରମୁଖ ଚିହ୍ନ—ପୂର୍ବ, ଉତ୍ତର, ଧାତୃ, ଯାମ, ଈଶ ଓ ତାରକା ଉଲ୍ଲେଖିତ। ହରି, ଆଦିତ୍ୟ, ଅର୍କ, ବାୟୁ, ଅନ୍ତ୍ୟ, ମିତ୍ର, ଅଶ୍ୱି, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦୁ ଓ ତାରକା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିହ୍ନ। ପରେ, ଏହା ବସୁ, ବରୁଣ ଓ ଈଶ୍ୱର ମୂଳ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଏ। ମଧ୍ୟସ୍ଥିତି ଦେବତା, ମାନବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ସୂଚିତ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଭାବରେ, ଅନ୍ୟ ସମୟରେ, ପତି-ପତ୍ନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଉତ୍ତମ ପ୍ରେମ ଦୃଢ଼ ହୁଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ, ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ତ୍ରିକୋଣ ଭାବରେ ଏହି ଯୋଗ ଶୁଭ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଷଷ୍ଠ ଓ ଅଷ୍ଟମ ଭାବରେ କଦାପି ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପଶୁ ଚିହ୍ନ—ଉଠ, ଗାଈ, ମହିଷ, ବାଘ, କଳି, ଦୁଇଟି ବାଘ ଓ ଦୁଇଟି ହରିଣ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ସିଂହ, ଗାଈ, ହାତୀ ଓ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମୂଳ ଅଶ୍ୱିନୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଭଳି ଅଟୁଟ ରହିଛି। ଏଠି ଗାଈ, ବାଘ, ଉଠ, ବିଲାଇ, ମହିଷ ଓ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ପୁରୁଷ ଚିହ୍ନ ନାରୀ ଚିହ୍ନରେ ରହିଲେ, ସହଯୋଗୀ ଥିଲେ କି ନଥିଲେ, ଏହା ଅଶୁଭ ମନାଯାଏ। ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ରାହୁ-କେତୁ ତିନି, ଚାରି, ପାଞ୍ଚ ଯୋଗରେ ଥିଲେ ଏହିଠି ଦୂର୍ଭାଗ୍ୟ ଆସେ। ପ୍ରଜାପତି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦେବ ଯାଜ୍ଞିକ କ୍ରମରେ ଯେଉଁ ବିବାହ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ 'ଆର୍ଷ' ପ୍ରକାର କୁହାଯାଏ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର, ପୈଶାଚ ଓ ରାକ୍ଷସ ବିବାହ ପ୍ରକାର ସଦା ଉପସ୍ଥିତ ରହେ। ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ଓ ଦୁଇଁଜଣେ ଏକାସାଥି ହୋଇ ବିବାହ କଲେ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ର ଲାଭ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅଭିଜିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦୋଷ ନାଶ କରେ, ଯେପରି ଶିବ ତ୍ରିପୁରାସୁରଙ୍କୁ ନାଶ କରିଥିଲେ। ଏହା ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନାଶ କରେ। ଏହି ବିବାହରେ କୌଣସି ବ୍ରତ, ମଙ୍ଗଳ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତିନି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ବିଧବା ହେବେ। ଏହି ନିୟମ ସେମାନେ ଲାଗୁ ହୁଏ ନାହିଁ ଯେଉଁମାନେ ଏକେ ପିତାଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏକେ ମାଆଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କନ୍ୟାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଲାଗୁ ହୁଏ। ଦିନେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ପିତାଙ୍କୁ, ରାତିରେ ହେଲେ ମାଆଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ମୂଳ ବଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନିଏଥିବା ପୁତ୍ର କିମ୍ବା କନ୍ୟା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ଅପହୃତ କରନ୍ତି। ଜେଷ୍ଠ ଓ କନିଷ୍ଠ ଜନ୍ମରେ, ଜେଷ୍ଠ ପୁଅ ନେଇଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଜେଷ୍ଠ କନ୍ୟା ନୁହେଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭାଇଙ୍କୁ ନେଇଯାଏ, ଦୁଇ ଦେବ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ଦେବରଙ୍କୁ ନେଇଯାଏ। ବଧୂ ପ୍ରବେଶ ଓ ଧନାର୍ଜନ ପରେ ସପ୍ତମ ଦିନ ଶୁଭ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ। ଦିନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବିବାହ ଯାତ୍ରା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ, ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଟି ଦେବ ଚିହ୍ନ କିମ୍ବା ଅତ୍ରି ଦେଖାଯାଏ। ଶୁକ୍ଳ ଓ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷରେ ଏବଂ ଏଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଆଠ ଶୁଭ ଦିନ ଅଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ, ତୃତୀୟ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭି ତିନି ଦିନ କ୍ରମିକ ଭାବେ ଶୁଭ। ତ୍ରିଉତ୍ତର ଠାରୁ ଆରମ୍ଭି ତିନି ଦିନ ଓ ମାସ ଶେଷରେ, ଯେତେବେଳେ ହସ୍ତ ଶୁଭ ଓ ବୃହସ୍ପତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥାଏ, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଶୁଭ। ମଙ୍ଗଳ ଦିନ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ଦିନରେ, କର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଶୁଭ। ଶୁଭ ଲଗ୍ନ ଓ ଶୁଭ ଭାଗରେ କିନ୍ତୁ କର୍ତ୍ତା ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଉଦୟ ହେଲେ ନୁହେଁ। ପଞ୍ଚମ ଓ ଅଷ୍ଟମ ଶୁଭ ଲଗ୍ନରେ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ପବିତ୍ରତା ଥିଲେ ଶୁଭ। ଅନ୍ୟ ସମୟରେ କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଧନ, ଧାନ୍ୟ ଓ ଶୁଭତା ମିଳେ। ତୃତୀୟ ଦିନ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ର ସୁଖ ଦେଇଥାଏ। ପଞ୍ଚମ ଦିନ କ୍ରୁର ଗ୍ରହ ରୋଗ ଦେଇଥାଏ, ଶାନ୍ତ ଗ୍ରହ ପୁତ୍ର ସୁଖ ଦେଇଥାଏ। ସପ୍ତମ ଦିନ ମାଲିନ୍ୟ ଗ୍ରହ ରୋଗ ଦେଇଥାଏ, ଶୁଭ ଗ୍ରହ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଧର୍ମ ସ୍ଥାନରେ ଦୁଷ୍ଟ ଗ୍ରହ ବିନାଶ କରେ, ଶୁଭ ଗ୍ରହ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଚିହ୍ନ ଅନୁସାରେ ବିବାହ କ୍ରମ ଏବଂ ଜୀବନର ଶୁଭାଶୁଭ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଏହିପରି ଗଭୀର ତତ୍ତ୍ୱ ଉପଦେଶ ଦିଏ।