ସୌରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ସାଲ୍ଵ ଅଞ୍ଚଳରେ, ବିଶେଷ ଚିହ୍ନ (ଭାମା) ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ କରିବାକୁ ଏଠାରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। କିନ୍ତୁ ବାହ୍ଲିକ, କୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହାର କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ। ମଧ୍ୟଦେଶରେ ଏହି ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଶରେ ଏହି ପ୍ରଥା ଦେଖାଯାଏ। ଗୌଡ଼ ଓ ମାଳବ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ନିଶ୍ଚୟ ରୂପେ ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର, ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ଏହା ନିନ୍ଦିତ ନୁହେଁ। ଯଦିଓ ଏହି ଚିହ୍ନ କମ୍ ମୂଲ୍ୟବାନ ଧାତୁରୁ ତିଆରି, ତଥାପି ଏହିର ଦୋଷ ଅତି କମ୍ ଓ ଗୁଣ ବେଶି ଥାଏ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଯାଏ। ବିଧିମତ୍ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଆକୃତିରେ, ଚାରିଦିଗରେ ଚାରି ହାତ ଲମ୍ବାଇରେ ଏହା ତିଆରି ହୁଏ। ଚାରିଦିଗରେ ମଣ୍ଡପ ଓ ସିଢ଼ି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏହି ବେଦି ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଲାଗେ। ଏହା ଚିତ୍ରିତ ମାଟିର ଘଡ଼ା, ବିଭିନ୍ନ ତୋରଣ ଓ ଅଙ୍କୁର ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଥାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ଏହା ପବିତ୍ର ଓ ଦିବ୍ୟ ଶୁଭ ଫଳଦାୟକ ହୁଏ। ଏଭଳି ଭାବେ, ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଯଜ୍ଞବେଦି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ବେଦିର ଚିହ୍ନ, ଉତ୍ପତ୍ତି, ବର୍ଣ୍ଣ, ଋତୁ ଓ ଯେଉଁମାନେ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ର ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଏହି ବେଦି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ବିଭକ୍ତ ରୂପରେ ଥାଏ, ତଥା ଉଭୟର ଚିହ୍ନର ଏକତା ଦେଖାଯାଏ। ନାରୀ ବେଦିରୁ ପ୍ରଥମ ନଅଟି ଚିହ୍ନ ବହୁତ ନିନ୍ଦିତ, ଯାହା ନାରୀ ଠାରୁ ଦୂର ରହିଥାଏ। ପୂର୍ବ, ଉତ୍ତର, ଧାତୃ, ୟାମ, ଈଶ, ତାରକା ଏହି ତିନି ଚିହ୍ନ; ଏହା ସହିତ ହରି, ଆଦିତ୍ୟ, ଅର୍କ, ବାୟୁ, ଅନ୍ତ୍ୟ, ମିତ୍ର, ଅଶ୍ୱୀ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦୁ ଓ ତାରକା ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଥାଏ। ଏହି ବେଦି ରେ, ତାରାମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରୁ ବସୁ, ବରୁଣ ଓ ଈଶ୍ୱର ମୂଳରେ ଯୋଗ ହୁଏ। ମଧ୍ୟସ୍ଥାନ ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦାନବଙ୍କ ପାଇଁ ଥାଏ, ଏହିଠାରେ ମୃତ୍ୟୁର ଚିହ୍ନ ମାନାଯାଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଭାବରେ, ଅନ୍ୟ ସମୟରେ, ପତି-ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟର ସ୍ନେହ ଉତ୍ତମ ହୁଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ, ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ତ୍ରିକୋଣ ଭାବରେ ଶୁଭ, କିନ୍ତୁ ଷଷ୍ଠ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ ଭାବରେ କଦାପି ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ଏକ ନକ୍ଷତ୍ର ଚିହ୍ନ ରୂପେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି—ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ: ଉଠି, ଗାଈ, ମହିଷ, ବାଘ, କଳି, ବାଘ ଓ ଦୁଇଟି ହରିଣ। ସିଂହ, ଗାଈ, ହାତୀ ଓ ଏହି ତାରାମଣ୍ଡଳ ଅଶ୍ୱିନୀ ନକ୍ଷତ୍ରର ଅନୁସାରେ ଥାଏ। ଗାଈ, ବାଘ, ଉଠି, ବିଲାଇ, ମହିଷ ଏବଂ ଶତ୍ରୁ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ। ପୁରୁଷ ଚିହ୍ନ ଯଦି ନାରୀ ଚିହ୍ନରେ ପଡ଼େ, ସହଚର ଥିଲେ କିମ୍ବା ନ ଥିଲେ, ଏହା ଅଶୁଭ ହୁଏ। ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ରାହୁ-କେତୁ, ତିନି, ଚାରି, ପାଞ୍ଚ ଯୋଗରେ ଦେଖାଯାଏ। ବିବାହ ପାଇଁ ପ୍ରଜାପତି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦିବ୍ୟ କ୍ରିୟା ସହିତ ଆର୍ଷ ବିବାହ ପ୍ରକାର ହୁଏ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର, ପୈଶାଚ ଓ ରାକ୍ଷସ ବିବାହ ପ୍ରକାର ସଦା ଦେଖାଯାଏ। ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଉଭୟ ଏକାଠି ହେଲେ, ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଅଭିଜିତ ନକ୍ଷତ୍ର ସମସ୍ତ ଦେଶରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନାଶ କରେ, ଯେପରି କି ପିଣାକୀ (ଶିବ) ତ୍ରିପୁର ଦନ୍ଦ କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ କୌଣସି ବ୍ରତ, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଭ ନିୟମ ନାହିଁ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତିନି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏଉଁ ଦମ୍ପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ବିଧବା ହେବେ। ଏହି ବିବାହ ଏହି ନିୟମରେ ହୁଏନି, ଯଦି ଦୁଇ ଭାଇ ଏକ ଜନକ ଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଏକ ମାତା ଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କନ୍ୟା ପାଇଁ ସେଉଁଠି ନିୟମ ଅନୁସରିତ ହୁଏ। ଦିନରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ପିତାଙ୍କୁ, ରାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯିବ। ପୁତ୍ର କିମ୍ବା କନ୍ୟା, ଯଦି ମୂଳ କୁଳରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତି। ଯଦି ପୁରୁଷ ଅନ୍ୟ ସଭ୍ରାତା ମଧ୍ୟରୁ ଜେଷ୍ଠ, ସେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ଦୂର କରେ, କିନ୍ତୁ ଜେଷ୍ଠା କନ୍ୟା ଏହି କାମ କରେନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଜନାନୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭାଇକୁ ଦୂର କରେ; ଦୁଇ ଦିବ୍ୟ ତାରାରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଜନାନୀ ଶ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭାଉଜକୁ ଦୂର କରେ। ବିବାହ ପରେ ସପ୍ତମ ଦିନ ଓ ଧନ ଲାଭ ହେଲେ, ବିଧିମତ୍ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍। ଦିନ ଅତି ଶୁଭ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବିବାହ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ, ଗିର୍ୱାଣ ଓ ଅତ୍ରି ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଶୁକ୍ଳ ଓ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷରେ ଏହି ଆଠି ଶୁଭ ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେମାନେ ବିବାହ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ। ଏଭଳି ଭାବେ, ପ୍ରାଚୀନ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବିବାହ ଓ ବେଦି ତିଆରି, ଚିହ୍ନ, ତାରାମଣ୍ଡଳ, ଶୁଭ ଦିନ ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।