ଏହି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର କଥାରେ କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁ ନଉଟି ଅନ୍ୟ ଭାଗ ଅଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ସେଗୁଡିକ ଅଶୁଭ ଭାଗ ଭାବେ ଗ୍ରହଣୀୟ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ଦିନରେ ମହାପତନ ଘଟେ, ସେହି ଦିନକୁ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର। ଯେଉଁ ଦିନଗୁଡିକ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇନାହିଁ, ସେଥିରେ ବିଦ୍ୟୁତ, କୁହୁଡ଼ି, ବର୍ଷା ପରି କିଛି ଛୋଟ ଦୋଷ ରହିପାରେ। ମାସ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ତିଥି, ଯାହାକୁ ଲଟ୍ଟୋପଗ୍ରହପାତା ବୋଲାଯାଏ, ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏଭଳି ଯଥାଯଥ ଅନୁସ୍ଥାନ ସମ୍ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି। ଏହି ଦୋଷମାନେ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅଶୁଭ, କିନ୍ତୁ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ସେଗୁଡିକ ଦୋଷ ନୁହେଁ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଏକା ଏକା ହେଉଛି କିମ୍ବା ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବେ ହେଉ, ସେଗୁଡିକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦୂର କରାଯିପାରିବ। ଦ୍ୱିତୀୟ, ଅର୍ଥାତ୍ ଶମ୍ଭୁ କୋଣରେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଆଗରେ ଓ ପଛରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭାତ, ସାର୍ପ, ପିତୃ, ଅନ୍ତ୍ୟ, ତ୍ୱଷ୍ଟୃ, ମିତ୍ର, ଉଡୁ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଭମା—ଏହି ଦିଗଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଦିନ ଓ ରାତି ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ। ସୌରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ସାଳ୍ବ ଅଞ୍ଚଳରେ ଭମାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ବେଳେ ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର, କିନ୍ତୁ ବାହ୍ଲିକ, କୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହା ଦୋଷ ନୁହେଁ। ମଧ୍ୟଦେଶରେ ଏହି ଦୋଷ ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହା ଦୋଷ ନୁହେଁ। ଗୌଡ଼ ଓ ମାଳବ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର, ଅନ୍ୟତ୍ର ଦୋଷ ନାହିଁ। ଯଦି କୌଣସି ଅଳ୍ପମୂଲ୍ୟ ଧାତୁରୁ ମଧ୍ୟ ତିଆରି, ତଥାପି ଏହା ଗ୍ରହଣୀୟ, କାରଣ ଏହାର ଦୋଷ କମ୍, ଗୁଣ ବେଶି। ଚାରି ହାତ ଉଁଚା, ଚାରିପଟେ ସମାନ ଚଉକୋଣା ଓ ଚାରି ହାତ ମାପରେ ଥିବା ଏହି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ, ଚାରି ଦିଗରେ ମଣ୍ଡପ, ଶୋଭାବନ୍ତି ସିଢ଼ି ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଚିତ୍ରିତ ଘଡ଼, ବିଭିନ୍ନ ତୋରଣ ଓ ଅଙ୍କୁର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ ବଚନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହୋଇଯାଏ। ଏପରି ଭାବରେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଯୋଡ଼ା ସହିତ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଚିହ୍ନ, ଉତ୍ପତ୍ତି, ବର୍ଣ୍ଣ, ଋତୁ ଓ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ର ଦାତାଙ୍କ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ବିଭକ୍ତ—ଏହି ଦୁଇଟିର ଚିହ୍ନର ସମ୍ମିଳନ ଦେଖାଯାଏ। ନାରୀ ଅଲ୍ତାରରୁ ପ୍ରଥମ ନଉଟି ଚିହ୍ନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୂର ଓ ଦୋଷପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ନିନ୍ଦିତ। ଏଠି ପୂର୍ବ, ଉତ୍ତର, ଧାତୃ, ଯାମ, ଈଶ ଓ ତାରକା ତିନିଟି ଉଲ୍ଲେଖ ଆସିଛି। ହରି, ଆଦିତ୍ୟ, ଅର୍କ, ବାୟୁ, ଅନ୍ତ୍ୟ, ମିତ୍ର, ଅଶ୍ୱୀ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦୁ ଓ ତାରକା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏହା ପରେ ବସୁ, ବରୁଣ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୂଳରେ ଥିବା ତାରାମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ହୁଏ। ମଧ୍ୟମ ସ୍ଥାନ ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁର ଚିହ୍ନ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ଦ୍ବାଦଶ ଭାଗରେ, ଅନ୍ୟ ସମୟରେ, ପତି-ପତ୍ନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ହୁଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ, ଦ୍ବାଦଶ ଓ ତ୍ରିକୋଣ ଭାଗରେ ଏହା ଶୁଭ, କିନ୍ତୁ ଷଷ୍ଠ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ ଭାଗରେ କଦାପି ନୁହେଁ। ଏଠି ମୂଷ, ଗାଈ, ମହିଷ, ବାଘ, କଳି, ବାଘ ଓ ଦୁଇଟି ହରିଣ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ସିଂହ, ଗାଈ, ହାତୀ ଓ ତାରାମାନଙ୍କ ମୂଳ ଅଶ୍ୱିନୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଥାଏ। ଗାଈ, ବାଘ, ମୂଷ, ବିଲାଇ, ମହିଷ ଓ ଶତ୍ରୁଗୁଡ଼ିକ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ପୁରୁଷ ଚିହ୍ନ ଯଦି ନାରୀ ଚିହ୍ନରେ ରହେ, ସହଯୋଗୀ ଥାଉ କି ନ ଥାଉ, ତେବେ ଏହା ଅଶୁଭ। ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ରାହୁ-କେତୁ ତିନି, ଚାରି, ପାଞ୍ଚ ଯୋଗରେ ଥିଲେ ଏହି ଚିହ୍ନ ଅଶୁଭ। ପ୍ରଜାପତି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦିବ୍ୟ କ୍ରିୟା ସହିତ ଯେଉଁ ବିବାହ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆର୍ଷ ବିବାହ କୁହାଯାଏ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର, ପୈଶାଚ ଓ ରାକ୍ଷସ ବିବାହ ସଦା ରହିଥାଏ। ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଉଭୟ ସଂଯୁକ୍ତ ବିବାହରେ ପୁଅ ଓ ପଉତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଅଭିଜିତ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନାଶ କରେ। ଏହା ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନିବୃତ୍ତ କରେ, ଯେପରି ପିଣାକୀ ତ୍ରିପୁର ଧ୍ଵଂସ କରିଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରକାର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କୌଣସି ବ୍ରତ, ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଭ କ୍ରିୟା ନାହିଁ।