ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ ନିଜ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ଲୋକଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ଜାଣିବା ଉଚିତ୍। କାରଣ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ସଜ୍ଜନଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ବଢ଼ିଯାଏ। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ନାତି ଅଂଶୁମତ୍କୁ ନିଜ ପୁଅ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କଲେ। ପୁଣି ସେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ସାରାଙ୍କୁ ଅଂଶୁମତ୍କୁ ଆଣିବା ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଲେ। ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ସହ କପିଳଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଯିଏ ଏକ ଦୀପ୍ତିମୟ ପୁଞ୍ଜ ଭଳି ଥିଲେ। ସେମାନେ ଶାଶ୍ୱତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ମନ ଶାନ୍ତ ଥିଲା, ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ସଜ୍ଜନମାନେ ସଦା ଅନ୍ୟଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ଲିନ୍ ଓ କ୍ଷମାଶୀଳ ହୁଅନ୍ତି। ଯେପରି ଚାଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଘରେ ମଧ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରମା ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ଆଣିବାରୁ ବଞ୍ଚି ଯାଏ ନାହିଁ, ସେପରି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଂଶରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରମା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି, ଏକ ଭଲ ଲୋକ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ଗନ୍ଧ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ପରମପୁରୁଷ, ଆପଣ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ଶାସନ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।" ସେମାନେ ଆଉ କହିଲେ, "ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ତାପରେ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଏକ ଵର ଚାହିଁବା।" ସେ କହିଲେ, "ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।" ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ତୁମର ନାତି ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣି, ପୂର୍ବଜମାନେକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବ। ଏହା ସହ, ସେ ତାଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚେଇବ।" ଅଂଶୁମତ୍ ତାଙ୍କ ଠାରୁ ତାଙ୍କର ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଖବର ଦେଲେ। ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି ଏବଂ ତପସ୍ୟା କରି, ପାପରହିତ ହରି ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରସୁନ୍ଦର ଭାଗୀରଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଗଙ୍ଗାକୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆଣିଲେ। ଭାଗୀରଥ ଜଙ୍ଗା ଆଣିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କଲେ। ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣି, ସେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେକୁ ତାଙ୍କର ଜଳ ଛୁଇଁ, ପବିତ୍ର କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଗଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ମିତ୍ରସାହା, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ରାଜା ଗଙ୍ଗାଜଳର କିଛି ବିନ୍ଦୁ ସହ ବିଶେଷ ପୂଜା କରି, ପୁନିଥରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ଗଙ୍ଗା ଜଳର କିଛି ବିନ୍ଦୁ ସ୍ନାନ କରି, ସେ କିପରି ପୁନି ପବିତ୍ର ହେଲେ? ଗଙ୍ଗା ଗଥା ଶୁଣିବା ଓ କହିବା ମଧ୍ୟରେ ମଙ୍ଗଳ ଆସେ। ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଉପଭୋଗ କରି, ପ୍ରଜାମାନେଙ୍କୁ ବାପା ବୋଲି ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କ ପରି ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ ନକରି ସଠିକ୍ ଭାବରେ ରକ୍ଷା କଲେ। ଯୁବାବସ୍ଥାରେ, ସେ ଅଠାଇ ହଜାର ଆଠି ଶହ ବର୍ଷ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କଲେ। ଏକ ଦିନ ସେ ତାଙ୍କର ସେନା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଶୁଭ୍ର ଶଭାଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ପିପାସିତ ହୋଇ ରେବା ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ଭୋଜନ କରି, ସେ ରାତିଟିଏ ସେଠାରେ କାଟିଲେ। ପରେ, ସେ ନର୍ମଦା ତୀରର ଜଙ୍ଗଲରେ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଘୁରୁଥିଲେ। ଧନୁଷ ତଣି, କାଳମୃଗ ଚାଲିଥିବାବେଳେ ସେ ଏକ ଗୁହାରେ ଦୁଇଟି ବାଘକୁ ମିଶ୍ରତାରେ ଦେଖିଲେ। ବାଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଧରି, ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଛତ୍ରିଶ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଏକ ବାଘିଣୀ ଏଗି ଆସିଲା। ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ବାଘିଣୀ ପଡ଼ିଯିବାକୁ ଦେଖି, ବାଘ ରାକ୍ଷସ ଶତ୍ରୁ ମହାକ୍ରୋଧିତ ହେଲା। ରାଜା ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେନାକୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ବୋଲାଇଲେ। ରାଜା ସୁଦାସଜ, ରାକ୍ଷସଙ୍କ କୃତ୍ୟ ଉପରେ ସନ୍ଦେହ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।