ଏକ ସମୟର କଥା, ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଜୀବନର ବିଭିନ୍ନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ, ଗ୍ରହ-ନକ୍ଷତ୍ରର ଚଳନ ଓ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ବିଷୟରେ ଶିଖାଉଥିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ—ଦଣ୍ଡ, ଗଦା, ତଳୱାର, ଦଣ୍ଡା, ବାଣ, ଧନୁଷ, ଓ ଭାଲ—ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରସ୍ତ୍ର ଏକ ସମୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ, ଖିର, ଭିକ୍ଷା, ତରକାରି, ଦୁଧ, ଓ ଦହି ମଧ୍ୟ ସମାଜର ଜୀବନର ଅଂଶ ଥିଲା। ଗଈ, ବ୍ୟବସାୟୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଶିଶୁ ଓ ଗଈ ମଧ୍ୟରେ ବସିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲେ। ଯଦି ଚାରିପାଏର ଜନ୍ତୁ, ତିଳ ବା ସର୍ପ ଶୁଏ, ତେବେ ତାହା ଜୀବନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣେ। ଅସ୍ତ୍ର, ଯାନ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ବ୍ୟକ୍ତିର ଜାତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରଭାବରେ ଆସେ। ଅନ୍ଧ, ଧୀର ଚରିତ୍ର, ମଧ୍ୟମ ଚରିତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରଭାବରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଏକ ସ୍ଥିର ରାଶିରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ତାକୁ ବିଷ୍ଣୁପଦ କୁହାଯାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ବିଷୁବ ଚଳନ ତୁଳା ଓ ମେଷରେ ଘଟେ। ବିଷୁବ ସମୟରେ ଷୋଳ ଶୁଭ ନାଡୀ ଘୋଷିତ ହୁଏ। ଏହି ଶୁଭତା ଯଦି ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଦକ୍ଷିଣ ବା ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥାଏ, ତେବେ ଗତ ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ ଗଣନା ହୁଏ। ଏହି ସମୟରେ ଜନ୍ମାସ୍ଥାନର ଚନ୍ଦ୍ରର ଚିହ୍ନ ଲୋକ ଅପେକ୍ଷା କରେ—ଶୁଭ ବା ଅଶୁଭ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ରାଶି ପ୍ରବେଶ ଏହି ଚିହ୍ନ ଅନୁଯାୟୀ ଘଟେ। ବ୍ରତ, ବିବାହ ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏହି କ୍ରମ ଅନୁସରଣ ଶୁଭ ନୁହେଁ। ତେଣୁ ଦୋଷ ନିବାରଣ ପାଇଁ ସେଠାରେ ସୁବ୍ରତ୍ନ (ସୁନା) ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗ୍ରହ ଚଳନ କରୁଛନ୍ତି, ତେବେ ବିଘ୍ନ ବେଶି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ। ଯଦି ନବ, ପଞ୍ଚ ବା ତିନି ଜଳ ଗ୍ରହ କିମ୍ବା ପାପଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ନୁହେଁ, ତେବେ ଏହା ଶୁଭ। ଏହି ଭଳି ଦେବତାମାନେ ଯଦି ଇଚ୍ଛିତ ଜଳ ରାଶିର ଶେଷରେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ। ଯଦି ବ୍ୟୟ ଭାଗରେ ଶନି, ବୁଧ ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅଛନ୍ତି ଓ ଶୁଭ ଔଷଧ ଅଛି, ତେବେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ। ଧୀତ୍ରି, ଯକା ବା ଗଜ ରାଶିର ଶେଷରେ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଗ୍ରହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିନ ଶୁଭ। ଏହି ଭଳି ଅଷ୍ଟ, ଷଡ୍ ବା ତିନି ଜଳ ରାଶି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ବା ପାପଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ଶେଷରେ ପୀଡିତ ନୁହେଁ, ତେବେ ଶୁଭ। ଏହି ଭଳି ଅଷ୍ଟ ବା ସପ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପାପଗ୍ରହ, ଶତ୍ରୁ ବା ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ନୁହେଁ, ତେବେ ଶୁଭ। ଏହିପରି, ପୀଡା ବିଚାର କରି ଶୁଭ ଅଶୁଭ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଶୁଭ ଗ୍ରହ ଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ତେବେ ଫଳ ଅଶୁଭ; ଯଦି ପାପଗ୍ରହ ଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ତେବେ ଫଳ ଶୁଭ। ଯଦି ଶତ୍ରୁ ରାଶି, ଶତ୍ରୁ ଚିହ୍ନ ବା ନିଜ ଚିହ୍ନରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି, ଏହି ସମୟରେ ଗ୍ରହମାନେ ବିପରୀତ ଅବସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ରତ୍ନ, ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ ବା ପନ୍ନା ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ଅନୁକ୍ରମରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ। ଏହିପରି ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଶୁଭ ଅଟେ, ନହେଲେ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଅଶୁଭ। ଯଦି ରି, ଫରା, ଆନ୍ଧ୍ର ବା ଜଳ ରାଶିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଆକାଶରେ ଚଳନଶୀଳ ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ନୁହେଁ, ତେବେ ଶୁଭ। ଜନ୍ମରୁ ପୁନଃପୁନି ବନ୍ଧୁ ଓ ଅତିନିକଟ ବନ୍ଧୁ ମିଳେ। ଶାକ, ଗୁଡ଼, ଲୁଣ, ତିଳ ଓ ସୁନା ଏହି କ୍ରମରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦ୍ରର ବାରଟି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଶିରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଘଟେ। ବେଦର ବିନାଶକାଳ, ଶେଷ ବାଣ, ଶେଷ ଅବସ୍ଥା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ। ଶୋରିଷ ଖାଇବା, ଜ୍ୱର, କମ୍ପନ ଓ ସ୍ଥିର ଅବସ୍ଥା ଏହି ଅନୁସାରେ ନାମିତ। ଯେତେବେଳେ ମେଷ ଉଦୟ ହୁଏ, ତେବେ ଧାତୁ ଉତ୍ପାଦନ ଓ ଯୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥିର ହୁଏ। ବୃଷ ଉଦୟକାଳରେ କୃଷି, ବ୍ୟବସାୟ ଓ ପଶୁ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥିର ହୁଏ। ମିଥୁନ ଉଦୟକାଳରେ ହାତୀ ଚଢ଼ିବା, ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ଓ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। କର୍କଟ ଉଦୟକାଳରେ ପୋଷଣ କାର୍ଯ୍ୟ, ଲେଖା ଓ ଶିଳାଲେଖା କରିବା ଉଚିତ। ସିଂହ ଉଦୟକାଳରେ ପରାକ୍ରମ, ଆକ୍ରମଣ ଓ ରାଜକାଜ ସ୍ଥିର ହୁଏ। କନ୍ୟା ଉଦୟକାଳରେ ପୋଷଣ ଓ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଋଷିମାନେ ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ଜୀବନର ଶୁଭ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ, ଗ୍ରହ-ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ସମୟର ମହତ୍ତ୍ୱ ବୁଝେଇ ଦେଲେ।