ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ମୃଦୁ ଅଂଶରେ ଗତି କରନ୍ତି, ସେ ସମୟରେ ସେ ନିରାପତ୍ତା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିଦିଅନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଥମେ ହଳଦିଆ, ତାପରେ ଅଗ୍ନିସମ, ତାପରେ କଳା, ତାପରେ ହରିତ ଓ ଶେଷରେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଥାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୃଥିବୀ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଏ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆଣିପାରିବେ, ତାଳସାରି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦିଅନ୍ତି। ବର୍ଷର ଦେହ କୃତ୍ତିକା ଓ ରୋହିଣୀ ନାକ୍ଷତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ। ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦେହ କ୍ରୂରତା ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଅଗ୍ନି, ପବନ ଓ ଭୟ ଆସେ। ଏହି ସମୟରେ ହୃଦୟର ନାଥ ନଶ୍ୱର ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଶୁଭ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ହେଲେ ଶୁଭତା ଆସେ। ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଗାଈ, ରାଜା ଓ ନାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ବଡ଼ ଧନ ହାରାଯାଏ, ଭୂମିର ବିନାଶ ଓ ଅତିରିକ୍ତ ବର୍ଷା ଦେଖାଯାଏ। ଗୁରୁ ମାଘା ଓ ଅନ୍ୟ ରାଶିରେ ଥିଲେ ରୋଗ, ଧାନ୍ୟ, ଆକାଶ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟତା ଦେଖାଯାଏ। ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଅଂଶକୁ ତିନିଟି ବିକଳ୍ପ ନାମରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ମୃଗ, ଅଞ୍ଜ, ଓ ଦହନ ନାମକ ପଥ ରୋଗ ଦେଇ ଶେଷ ହୁଏ; ଏପରି ନଅଟି ପଥ ଅଛି। ଶୁକ୍ର ଧାନ୍ୟ, ଧନ, ବର୍ଷା ଓ ଫସଲର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆଣିଥାନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ପଞ୍ଚ ପୂର୍ବଜ ନାକ୍ଷତ୍ରରେ ମେଘ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଯଦି ଏହି ଦିଗ ବିପରୀତ ହୁଏ, ତେବେ ଶୁଷ୍କତା ଓ ଭୂକମ୍ପ ଘଟେ। ତାପରେ ପୃଥିବୀ ଜଳରେ ଢାକିଯାଏ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ନଦେଇ ଅସ୍ତ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଶୁକ୍ର ବର୍ଷା ଦେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଆସେ। ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷରେ ଯେ ପବନ ବହେ, ସେ ଜଳ ଓ ଧାନ୍ୟ ହାନିକୁ ଆଣିଥାଏ। ମୂଳରେ ଅସ୍ତ୍ର ଥିଲେ ବର୍ଷା ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଗଭୀର ନାଗ ଭୟ ଦେଇଥାଏ। ଚଳମାନ ଗ୍ରହ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଲେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଆସେ। ହୃଦୟରେ ପାଞ୍ଚଟି ତାରା ଓ ବାମ ହାତରେ ଚାରିଟି ଥାଏ; ଡାହାଣ ହାତରେ ଚାରିଟି ଥିଲେ ଜନ୍ମ, ଧନ, ବିଜୟ ଓ ସ୍ଥିରତାର ସୂଚନା ମିଳେ। ପ୍ରୟାସ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯାତ୍ରା ଓ ଧନ ଲାଭ ପରେ ପରେ ଫଳ ଦେଖାଯାଏ। ସେ ସମତା ଉତ୍ପାଦନ କରନ୍ତି; ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଫଳ କ୍ରମାନୁସାରେ ମିଳେ। ଏଠାରେ ଅମୃତତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ, ଏଠାରେ ଗ୍ରହ ଗ୍ରହ ଭାବରେ ରହିଥାଏ। ଅଂଗଗୁଡ଼ିକ ବଙ୍କିଲେ କିମ୍ବା ବିଚ୍ୟୁତ ହେଲେ, ସେମାନେ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସଂଧିସ୍ଥଳରେ ପ୍ରବେଶ କ୍ରମାନୁସାରେ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ, ଯେପରି ସତ୍ୟଦେବ କହିଛନ୍ତି। ଯୁଗ୍ମ ହେବା ସମୟରେ ଗୋ, ଧାନ୍ୟ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଧିନରେ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିରୋଧ, ଦୁଃଖ ଓ ଫସଲ ନାଶ ହୁଏ। ରାଜାମାନେ ଅଶୁଭ ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଅଧିନରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହନ୍ତି। ଦକ୍ଷିଣ ସଂଧିରେ ଶୁଷ୍କତା, ଧାନ୍ୟ ନାଶ ଓ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଆସେ। ଅତିରିକ୍ତ ସମୟରେ ଫୁଲ ହାନି, ଭୟ ଓ ଧାନ୍ୟ ନାଶ ଦେଖାଯାଏ। ପୃଥିବୀର ଶାସକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ହେଲେ ଧନ ବର୍ଷା ନାଶ ହୁଏ। ସବୁ କିଛି ନଶ୍ଟ ହେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭୁକ୍ଷା, ରୋଗ, ଅଗ୍ନି ଓ ଭୟ ଆଣିଥାନ୍ତି। ଦ୍ୱିଜମାନେ ରାହୁ ଓ ନାଗଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ରରୁ ବାହାରେ ଛାଡ଼ାଯାନ୍ତି। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଚିହ୍ନକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ସାଧାରଣ ଲୋକ କେମିତି ଜାଣିବେ? ଏହି ସଂକେତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମୟର ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଚିହ୍ନିପାରିବା। ଧୂମକେତୁ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅପଶକୁନ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ। ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଧ୍ୱଜ, ଅସ୍ତ୍ର, ମନ୍ଦିର, ଦାନବ ଓ ହାତୀ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ ଧୂମକେତୁ ତାରାମଣ୍ଡଳରେ ଥାଏ, ମାର୍ତ୍ୟ ଧୂମକେତୁ ପୃଥିବୀରେ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ଧୂମକେତୁ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିରେ ଯେତେ ଦିନ ଦେଖାଯାଏ...