ଏକ ସମୟରେ, ମହାର୍ଷି ନାରଦଙ୍କୁ ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗୁପ୍ତ ଗଣନା ବିଧି ବିଷୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଜୀ ବିବେଚନା କରୁଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, ନକ୍ଷତ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୱିପକ୍ଷ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡର ଶୀର୍ଷ ଭାଗକୁ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ ଗଣନାରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଦରକାର। ଯେତେବେଳେ ଚକ୍ର ପବିତ୍ର ହୁଏ, ତେବେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ନିମିତ୍ତ ଯେଉଁ ଭାଗ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ନେବା ଉଚିତ। ଯଦି ଗ୍ରହ ମନ୍ଦା କିମ୍ବା ଶୁକ୍ରରେ ଅଛି କିମ୍ବା ଅସ୍ତ ହୋଇଛି, ତେବେ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗ ନେବା ଯାଏନି। ଶତ୍ରୁ ଗ୍ରହର ଭାଗକୁ ଛାଡି ଦେଇ, ଶେଷ ଭାଗକୁ ଜୀବନ ଗଣନାରେ ନେବା ଦରକାର। ଅଶୁଭ ଗ୍ରହର ଭାଗ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ନେବା ଯାଏନି, କିନ୍ତୁ ଶୁଭ ଗ୍ରହର ଭାଗ ଅର୍ଦ୍ଧ ବିନା ନେବା ଉଚିତ। ମାନ୍ୟ ରୟିଥିବା ଶେଷ ବର୍ଷଗୁଡିକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଷ ଠାରୁ ବିୟୋଗ କରି ମାସ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାଗ ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯିବ। ଏହାକୁ ଷାଠିରେ ଭାଗ କରିଲେ, ଉତ୍ତର ମାସ ହୁଏ, ଶେଷ ଭାଗ ଦିନ, ଘଣ୍ଟା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାଗ ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯିବ। ଶେଷ ବର୍ଷଗୁଡିକୁ ବାରୋ ପ୍ରମାଣରେ ଗୁଣା କରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାଗ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯିବ। ଯେଉଁ ଗ୍ରହ ଦୀର୍ଘାୟୁ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଲଗ୍ନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଭାଗ ଦୂର କରାଯିବ। ଯଦି ଗ୍ରହ ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା ଷଷ୍ଠ ଭାବରେ ଅଛି, ତେବେ ଗଣନା ପୂର୍ବ ଭଳି ହେଉନାହିଁ। ଯଦି ସମତା ରହିଛି, ତେବେ ଭାଗ ରହିଥାଏ; ନହେଲେ ଗ୍ରହର ଭାଗ ମିଳେନାହିଁ। ଜୀବନ ଭାଗ ଗୁଣା କରି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯିବାକୁ ଏହି ଗଣନା କୁହାଯାଏ। ଶେଷ ଭାଗକୁ ଦୁଇସଂଖ୍ୟାରେ ଭାଗ କରି ମାସ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯିବ; ଶେଷ ଭାଗ ଦିନ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାଗ ଭାବରେ ଗଣନା ହେବ। ଏହି ଶେଷକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହର ଗୁଣାରେ ଭାଗ କରି, ଦିଗ ଅନୁସାରେ ମାସ, ଦିନ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାଗ ଦିଆଯିବ। ଭାଗକୁ ଅଂଶରେ ଭାଗ କରି, ଲଗ୍ନର ଚିହ୍ନଗୁଡିକୁ ମାସରେ ଗୁଣା କରି ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଲଗ୍ନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାହାର ପ୍ରଥମ ଅବଧି ଆସିଥାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହରେ ଯେଉଁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ବେଶି କିମ୍ବା ଏକାକି ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେ ପ୍ରଥମ ଅବଧି ପାଇଥାଏ। ସପ୍ତମ, ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥାଂଶରେ ରହିଥିବା ଗ୍ରହଗୁଡିକ, ସପ୍ତମ, ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ସାଗର ଚିହ୍ନରେ ଥିବା ଗ୍ରହ ଏବଂ ସମାନ ଦଳର ଗ୍ରହ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ଅଷ୍ଟମ ଭାଗର ଗୁଣାକୁ ସ୍ୱର୍ଗର ଭାଗ ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରାଯିବ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହର ଗୁଣାରେ ଭାଗ କରି ଏକତ୍ୱରେ ମାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାଗ ମିଳିଥାଏ, ନାରଦ। ଅବଧି ମାଳିକ, ମିତ୍ର, ଉଚ୍ଚ, ସ୍ୱ ଚିହ୍ନ, ଚନ୍ଦ୍ର, ବର୍ଷ ଏବଂ ପର୍ବତ ଅନୁସାରେ ବର୍ଷ, ମାସ ଆଦି ଅବଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଯଦି ଗ୍ରହ ଅନ୍ୟ ଥାନରେ ଅଛି, ତେବେ ସମ୍ପର୍କିତ ଫଳ ବିନାଶ ହୁଏ। ତାହାର ଅବଧିରେ ଜୀବନ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ଲାଗୁ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଗ୍ରହ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି, ଚଳନଶୀଳ ଏବଂ ଭଲ ଦଳରେ ଅଛି, ତେବେ ଫଳ ଉତ୍ତମ ଓ ଶୁଭ ହୁଏ। ଅଷ୍ଟମ ଦଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଫଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଶୁଭ ହୁଏ। ତ୍ରିକୋଣ କିମ୍ବା ମିତ୍ର ସହିତ ଅଛି, ତେବେ ଫଳ ମଧ୍ୟମ ହୁଏ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହେଁ। ଅପରିଷ୍କୃତ କିମ୍ବା କଠୋର ଥାନରେ ଅଛି, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବଳ, ତାହା ଅନୁସାରେ ଅଳ୍ପ ଫଳ ଘୋଷଣା କରିବା ଦରକାର। ସ୍ଥିର ଚିହ୍ନରେ, ଅଷ୍ଟମ ଏବଂ ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ଫଳ ଅଶୁଭ ହୁଏ; ଘଣ୍ଟାର ଫଳ ତିନିଗୁଣା ହୁଏ ଭାଗ ଅନୁସାରେ। ଦୁଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଗ୍ରହର ମଧ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ଫଳ ଅନ୍ୟ ହୁଏ। ପ୍ରତିଗାମୀ, ସ୍ୱ, ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥିତିରୁ, ଶୁକ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହ ପାଇଁ ଫଳ ଛଉଗୁଣା ହୁଏ। ଅନ୍ତ, ବିଦ୍ୱାନ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ, ଏଠାରୁ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ କିମ୍ବା ସମ୍ପର୍କିତ ବନ୍ଧୁ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ। ସ୍ୱ, ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ସମାନ ସ୍ଥିତିରୁ, ଯଦି ଅଷ୍ଟମ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚମ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ତେବେ ଫଳ ଏହିପରି ହୁଏ। କେନ୍ଦ୍ର, ଅଷ୍ଟମ କିମ୍ବା ଅନ୍ତ, କିମ୍ବା ପୂଜିତ ଥାନରୁ ଗ୍ରହର ନିଜ ମାନ ଅନୁସାରେ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଯେଉଁ ଗ୍ରହ କେନ୍ଦ୍ର, ଅଷ୍ଟମ, ଅପରିଷ୍କୃତ, ସ୍ୱ ଚିହ୍ନ, ଶନି ସହିତ କିମ୍ବା ଦଳ ସହିତ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅଛି, ଯଦି କର୍ମ, ଆୟନ କିମ୍ବା ଷଷ୍ଠ ଭାଗରେ ଅଛି, ମଙ୍ଗଳ ଓ ବୃହସ୍ପତି ଯୁକ୍ତ ଏହିଠାରେ ଶୁଭ ହୁଏ। ସିଧାସଳି, ମଙ୍ଗଳ, ବୃହସ୍ପତି କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶ, ଷଷ୍ଠ, ଅଷ୍ଟମ ଭାଗରୁ ଲଗ୍ନ ଅନୁସାରେ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଷଷ୍ଠ, ଅଷ୍ଟମ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶ ଭାଗରେ ଯୁକ୍ତ ଫଳ ଲଗ୍ନ ଅନୁସାରେ ମିଳିଥାଏ। ତୃତୀୟ ଭାଗରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ କିମ୍ବା ଶୁକ୍ରରୁ, ଦ୍ୱାଦଶରେ ଅଛି, ତେବେ ଦିଗ, ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ଅନୁସାରେ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଚନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ଷଷ୍ଠ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶ ଭାଗରେ ଅଛି, ଲଗ୍ନରୁ ତାହାକୁ ଦୁର୍ବଳ ଭାବରେ ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଗ୍ରହ ଏବଂ ଭାଗ ବିଭାଗର ଅନୁସାରେ, ଜୀବନ ଏବଂ ତାହାର ଫଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା ଶାସ୍ତ୍ର ନାରଦଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।