ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ନାରଦ ପୁରାଣର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଚିରଞ୍ଜୀବୀତ୍ୱ ଓ ଆୟୁର୍ଦ୍ଧାରଣା ବିଷୟରେ ଦେବତାମାନେ ନାରଦଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଗ୍ରହମାନେ ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉତ୍କର୍ଷ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସେଥିରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆୟୁ ଘୋଷିତ ହୁଏ। ଯଦି ଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ନିଜ ରାଶି, ଉଚ୍ଚ ରାଶି କିମ୍ବା ମିତ୍ର ରାଶିରେ ବସିଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶରୀର ନାଥ ସହ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ଆୟୁକୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଏହିପରି ଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ଲଗ୍ନରୁ ତୃତୀୟ ଭାଗରେ ଥିଲେ ଏବଂ ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ, ଏହା ମଧ୍ୟ ଆୟୁକୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଯଦି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗ୍ରହମାନେ କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅଷ୍ଟମ ଭାବ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିଶୁଦ୍ଧି ତ୍ରିଶିତି ଡିଗ୍ରୀ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ଏହା ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆୟୁ ଦେଉଛି। ଯଦି ଲଗ୍ନେଶ ଓ ଅଷ୍ଟମେଶ, ଦୁହେଁ ଅଷ୍ଟମ ଭାବରେ ଥିବାବେଳେ, ଏକ ବର୍ଷ ଆୟୁ ତିଆରି ହୁଏ। ନବମେଶ ଶୁକ୍ର ସହ କିମ୍ବା କେନ୍ଦ୍ରରେ କିମ୍ବା ନିଜ ରାଶିରେ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶ କିମ୍ବା ନବମ ଭାବରେ ଥିଲେ, ଏହି ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଆୟୁକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ। ଯଦି ମୃତ୍ୟୁର ନାଥ କୁପ୍ରଭାବୀ ଗ୍ରହ ସହିତ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ ଭାବରେ ଥିଲେ, ତେବେ ଜୀବନ ରବି ମାନ୍ୟ ବର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ମାପାଯାଏ। ବୁଧ ଓ ଶୁକ୍ର ଯୁଗଳ ଥିଲେ, ଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ଭାବରେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ଫଳ ଦିଆଯାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ଗଣନା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା; ଚନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୁଏ। ତିଥି, ଦିନ, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଏହା ଗଣନା ହୁଏ। ନକ୍ଷତ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୱିତୀୟାଂଶ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗଣନା ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ଚକ୍ର ପରିଶୁଦ୍ଧ ଥାଏ, ତେବେ ଆୟୁ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଗ୍ରହ ମଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଶୁକ୍ରରେ ଅଛି କିମ୍ବା ଅସ୍ତ ହୋଇଛି, ତେବେ ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଶତ୍ରୁ ଗ୍ରହର ଅଂଶ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ନେବା ଉଚିତ। କୁପ୍ରଭାବୀ ଗ୍ରହର ଅଂଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ନେଇ ଶୁଭ ଗ୍ରହର ଅଂଶ ଅର୍ଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ନେବା ଉଚିତ। ଅବଶିଷ୍ଟ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଷରୁ ବିୟୋଗ କରି ମାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାଗ ଭାବେ ଗଣନା କରାଯାଏ। ଶେଷ ଅଂଶକୁ ଷଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କଲେ, ତାହାର ଉତ୍ପାଦ ହେଉଛି ମାସ, ଶେଷ ଅଂଶ ଦିନ, ଘଣ୍ଟା ଇତ୍ୟାଦି ହୁଏ। ଅବଶିଷ୍ଟ ବର୍ଷକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଦ୍ୱାରା ଗୁଣନ କରାଯାଏ। ଯେଉଁ ଗ୍ରହ ଆୟୁ ବିହୀନ ଓ ଲଗ୍ନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ତାହାର ଅଂଶ ବିୟୋଗ କରାଯାଏ। ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା ଷଷ୍ଠ ଭାବରେ ଥିଲେ, ଗଣନା ପୂର୍ବବତ୍ ନୁହେଁ, ଭିନ୍ନ ଭାବେ ହୁଏ। ଯଦି ସମତା ରହିଛି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ଅଂଶ ରହିଥାଏ; ନହେଲେ ଗ୍ରହର ଅଂଶ ମିଳେ ନାହିଁ। ଗୁଣନ ଦ୍ୱାରା ଆୟୁ ଅଂଶ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ, ଏହିକୁ ଗଣନା ବୋଲାଯାଏ। ଶେଷ ଅଂଶକୁ ଦୁଇଶ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କଲେ, ମାସ ମିଳେ; ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଦିନ ଇତ୍ୟାଦି ଦେଉଛି। ଏହି ଅଂଶକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଉତ୍ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କଲେ, ଦିଗ୍ ଅନୁଯାୟୀ ମାସ, ଦିନ ଇତ୍ୟାଦି ମିଳେ। ଅଂଶକୁ ଡିଗ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରି, ମାସ ଓ ଲଗ୍ନରୁ ରାଶି ଗୁଣନ କଲେ ଫଳ ମିଳେ। ଲଗ୍ନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଠାରୁ ଅବଧି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଯିଏ ଅଧିକ ଆୟୁ ଧାରଣ କରେ, କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମଶକ୍ତି ଥିଲେ, ସେଠିଁ ଆଦିକାଳ ମିଳେ। ସପ୍ତମ, ଚତୁର୍ଥ ଓ କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥିତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଫଳ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ମିଳେ। ସପ୍ତମ, ଚତୁର୍ଥ ଓ ସାଗର ରାଶିରେ ଥିବା ଗ୍ରହମାନେ ଏବଂ ସମ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଥିବା ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଫଳ ଏକାତ୍ମ ରହିଥାଏ। ଚତୁର୍ଥ ଓ ଅଷ୍ଟମ ଭାବର ଗୁଣନ ଶ୍ୱର୍ଗ ସମାନ ଘୋଷିତ। ଶେଷ ଅଂଶକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଉତ୍ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କଲେ, ଏକତାରେ ମାସ ଇତ୍ୟାଦି ମିଳେ, ହେ ନାରଦ। ଅବଧି ବର୍ଷ, ମାସ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ଏହି ବୃଦ୍ଧି ଗ୍ରହ, ମିତ୍ର, ଉଚ୍ଚ, ନିଜ ରାଶି, ଚନ୍ଦ୍ର, ବର୍ଷ ଓ ପର୍ବତ ଅନୁଯାୟୀ ହୁଏ। ଗ୍ରହ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିଲେ, ତେବେ ତାହାର ଫଳ ବିନାଶ ହୁଏ। ଜୀବିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ତାହାର ଅବଧିରେ ଲାଗୁ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଗ୍ରହ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଗତିଶୀଳ ଓ ଭଲ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଅଛି, ତେବେ ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଦେଉଛି। ଅଷ୍ଟମ ଗୋଷ୍ଠୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଫଳ ଉତ୍ତମ ଓ ଶୁଭ ହୁଏ। ନିଜ ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ମିତ୍ର ସହିତ ଥିଲେ, ମଧ୍ୟମ ଫଳ ମିଳେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହେଁ। ଅପ୍ରିୟ କିମ୍ବା କଠୋର ସ୍ଥାନରେ ଅଛି, କିମ୍ବା ଚାହିଦା ସ୍ଥାନରେ ଦୁର୍ବଳ ଅଛି, ତେବେ ଅଳ୍ପ ଫଳ ଘୋଷିତ କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ଥିର ରାଶିରେ, ଅଷ୍ଟମ ଓ ମଧ୍ୟସ୍ଥଳରେ ଫଳ ଅନୁକୂଳ ନୁହେଁ; ଘଣ୍ଟାର ଫଳ ତିନିପ୍ରକାର ଭାଗ ଅନୁସାରେ ମିଳେ। ବିନାଶକାରୀ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଯୁକ୍ତ କିମ୍ବା କୁପ୍ରଭାବୀ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଫଳ ଦେଉଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଗୁହ୍ୟ ଜ୍ୟୋତିଷ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଆୟୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଦୈବ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ନାରଦଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା।