ଓ ନାରଦ, ଏହି ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗଭୀର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଶୁଣ। ଆକାଶରେ ଯେଉଁ ତାରାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି—କେବେ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା, କେବେ ଦୀପ୍ତିମାନ, କେବେ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣୀ, କେବେ ତାମ୍ର ଛଟାରେ ତାରାମାନେ ଆକାଶକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥାନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶୁକ୍ର, ମଙ୍ଗଳ, ଚନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଶନି—ଏହି ଗ୍ରହମାନେ କ୍ରମେ ଉଦୟ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ଶନି ଓ ବୃହସ୍ପତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ୍ତିରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କ୍ରମରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଅନ୍ତି। ଗ୍ରହମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, କଟୁ, କ୍ଷାର, ମିଶ୍ରିତ ମିଠା, ତିକ୍ତ ଓ କସା ରସର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥାନ୍ତି। ଆତ୍ମା, ଆତ୍ମାର ଜ୍ଞାନୀ, ଧଳାର ଜ୍ଞାନୀ, ଶତ୍ରୁ, ବିପକ୍ଷୀ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ନିୟମିତ କ୍ରମରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ପରସ୍ପର ଧନ, ବ୍ୟୟ, ତିନି ଆତ୍ମୀୟ, ବ୍ୟବସାୟ ଓ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଏହି ଗ୍ରହମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ କାଳର ଅଧିପତି, ମୁଖ୍ୟ, ବନ୍ଧୁ ଓ ସଙ୍ଗୀଙ୍କ ସହିତ ଯଥାଯଥ ନିୟମରେ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭାବରେ ବିଭକ୍ତି କରାଯାଇଛି—ଶାନ୍ତ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବିପକ୍ଷୀ, ଶନି, ଧଳା ଓ ପଦ୍ମଜନ୍ମା। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ସକ୍ରିୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବେଳେ ଗଣାଯାନ୍ତି। କ୍ରୁରମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଅଛନ୍ତି, ଶାନ୍ତମାନେ ଧଳାରେ; ପଣ୍ଡିତମାନେ ସମୟ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ବିବେଚନା କରନ୍ତି। ପାପୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଲୋକେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କୁ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ କଣ୍ଟକ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ପାପୀ ନିଜ ଅଂଶରେ ଥାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ଥିବା ଶାନ୍ତମାନେ ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତି; ଲଗ୍ନ ଆକାଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ମଣିଷର ଶରୀରର ମୁଣ୍ଡ, ଗଳାର ବାଙ୍କା ଅଂଶ, ପାଦ, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ, ପିଠ ଓ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ ଏହି ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଦର୍ଶାଏ। ପୁଛ ଚତୁଷ୍ପଦ ଅଙ୍ଗରେ ଥାଏ; ମେଷ ଆଦି ରାଶିରେ ଏହି ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ମୃତିରେ ରଖାଯାଏ। ସମସ୍ତ ରେଖା ଦୃଷ୍ଟି ଓ ମାପରେ ସମାନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ମୃତିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଲଷିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଅଂଶରେ ଭୂମି ଓ ପଦ୍ମ, ଶନି ପାଇଁ, ଦୁଇ ଗ୍ରହ ଯୋଗରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଓ ଜଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଘଟଣା ଦେଖାଯାଏ। ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ଉଡ଼ନ୍ତା ପକ୍ଷୀ, ସ୍ଥଳଜ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଜଳଜନ୍ମା ଅଛନ୍ତି, ସେତେ ହିଁ ଅନ୍ୟ ଜୀବ ଅଛନ୍ତି। ଭୂମିରେ କଣ୍ଟକାକ୍ତ ଗଛ, ଫଳଦାୟି ଓ ଅଫଳଦାୟି ଗଛ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଜାଣିବା ଓ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଅଶୁଭ ରାଶିରେ ଯଦି ଶୁଭ ଗ୍ରହ ରହିଥାଏ, କିମ୍ବା ଖରାପ ମାଟିରେ ଶୁଭ ଗଛ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ମହିଳାମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରଭାବରେ ପ୍ରତିମାସ ରଜସ୍ରାବ ହୁଅନ୍ତି। ଯଦି ଚନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ପାପୀ ଗ୍ରହମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ସ୍ନେହ ଦେଇ ଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ତେବେ ତାହାର ଫଳ ତାହାନୁସାରେ ଦିଆଯାଏ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯଦି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ୱାଦଶ ଭାବରେ ଏକାସାଥି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ତେବେ ଗର୍ଭପାତ ଘଟେ। ଚତୁର୍ଥ ଓ ଦଶମ ଭାବରେ ଯଦି ଶୁଭ ଗ୍ରହ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାମା ଓ ପିଶି ଦର୍ଶାନ୍ତି। ଯଦି କ୍ଷୀଣ ଚନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ମଙ୍ଗଳ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ମହିଳା ନିଶ୍ଚୟ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ମୃତ୍ୟୁରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯଦି ଚନ୍ଦ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଷଷ୍ଠ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ସପ୍ତମ ଭାବର ଅଧିପତି କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ, ତେବେ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟେ। ଯଦି ମାସର ଅଧିପତି ଅଦୃଶ୍ୟ, ତେବେ ସେ ମାସ ଗର୍ଭଧାରଣ ପାଇଁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଷଷ୍ଠ, ଅଷ୍ଟମ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶ ଭାବରୁ ପାପୀ ଗ୍ରହମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥିଲେ, ଗର୍ଭ ସୁଖଦ ହୁଏ। ବୃହସ୍ପତି କିମ୍ବା ଶନି ଯଦି କ୍ଲେଶକର ସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି କିମ୍ବା ବିପରୀତ ସ୍ଥିତିରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ସମୟରେ ଜନ୍ମ ଘଟିବା ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଚନ୍ଦ୍ର ନାରୀ ରାଶିରେ ଅଛି, ତେବେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ଘଟିବା କହନ୍ତି। ଯଦି ଶନି ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା ମଙ୍ଗଳ ଭାବରେ ଅଛି, ତେବେ ପୁରୁଷ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଯଦି ବୁଧ ପ୍ରତିଗାମୀ କିମ୍ବା କ୍ଷୀଣ ଚନ୍ଦ୍ର ପୁରୁଷ ରାଶିରେ, କିମ୍ବା ଉଭୟ ଦ୍ୱିସ୍ୱଭାବ ରାଶିରେ ଅଛି, ତେବେ ଜୁମଳ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଯଦି ବୃହସ୍ପତି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପୁରୁଷ ରାଶିରେ ଏକାସାଥି, ଓ ବୁଧ ବୃହସ୍ପତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟ, ତେବେ ଜ୍ଞାନୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଜ୍ଞାନୀ ନିଜ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଗ୍ରହମାନେ କେତେ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଯଦି ଲଗ୍ନ ଧନୁର ଶେଷରେ ଅଛି, ସେଠାରେ ଯେଉଁ ଗ୍ରହ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ବିଚାରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଶୁକ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ମଙ୍ଗଳ, ବୁଧ ଓ ଶନି—ଏହି ଗ୍ରହମାନେ ଅଙ୍ଗର ଅଧିପତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଆରମ୍ଭରୁ। ଯଦି ବୁଧ ତ୍ରିକୋଣରେ ଅଛି, ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହ ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଦ୍ୱିମୁଖ ଅଥବା ଦିନାଧିପତି ଗ୍ରହ ସହିତ ଯୋଗ, ତେବେ ଏହିପରି ଫଳ ମିଳେ। ଯଦି ବୀରମାନେ ତାଙ୍କର ଅଧିପତି ସହିତ ପାପୀ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଛନ୍ତି, ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରସ୍ତ, ତେବେ ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ହେଉଛି ଗ୍ରହ ଓ ରାଶିର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ଯାହା ପଣ୍ଡିତମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ଓ ଯାହା ଚିରକାଳ ଧରି ଲୋକମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।