ଏହି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ଶ୍ରେଣୀରେ ଆମେ ଜାଣିପାରୁଛୁ ଯେ, ଉପଭୋଗ ଚାହିଁଥିବା ନାଡୀର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ ବଢ଼ିଯାଏ, ଏବଂ ଏହାର ଷଷ୍ଠଂଶ ଅଂଶରୁ ସମୟ ମାପିବା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ରାଶିଚକ୍ରରେ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିନ୍ଦୁ ୮୦ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ। ସେଠାରେ, ଜୀବନର ସାଇନକୁ ଦୁଇଗୁଣା ଏବଂ ମଙ୍ଗଳର ସାଇନକୁ ତିନିଗୁଣା କରି ନିବାସ ସ୍ଥିର କରାଯାଏ। ଏଠି ରାଶିର ଅଠମ ଅଂଶକୁ ପ୍ରଥମ ଅର୍ଧ-ଜ୍ୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି ଗୁଣିତ ଫଳକୁ କ୍ରମିକ ଭାଗ କରି ଏବଂ ତାହାର ଫଳଫଳାକୁ ଯୋଗ କଲେ ସମୁଦାୟ ମିଳିଥାଏ। ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଅପସରଣ ଜ୍ୟା ହେଉଛି ସପ୍ତ ଚିଦ୍ର ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରର ଗୁଣିତ ଫଳ। ଗ୍ରହର ସଠିକ୍ ସ୍ଥିତି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ଦ ଏବଂ ତୀବ୍ର ବିନ୍ଦୁକୁ ମଧ୍ୟ ସଂଶୋଧନ କରିବା ଦରକାର। ଯେତେବେଳେ ଧନୁର ଜ୍ୟା ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ, ଜମିରେ ଅସମ ମାର୍ଗ ଥିଲେ ତାହାର ଆଧାର ପାଦଭାଗରେ ଥାଏ। ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାର୍ଥ ମୂଲ୍ୟରେ ଭାଗ କଲେ ଯେଉଁ ଜ୍ୟା-ଫଳ ମିଳେ, ସେଉଁଥିରେ ଏହି ଫଳକୁ ଲାଗୁ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିଭଳି ଫଳ ପୁନର୍ବାର ଜ୍ୟା-ପିଣ୍ଡରେ ଅନୁପ୍ରୟୋଗ କରାଯିବା ଦରକାର, ବିଶେଷକରି ଯେତେବେଳେ ତାହାର ମାପ ହରାଇଯାଏ। ଏହି ଫଳରୁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଜ୍ୟାକୁ ବାଦ ଦେଇ ଅନ୍ୟ ଅଂଶକୁ ତାହାର ତଫାତ୍ ଭାବରେ ନେବା ଉଚିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ମନ୍ଦ ଧନୁ ଖଣ୍ଡକୁ 'ମାନବଃ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଚନ୍ଦ୍ରର ମନ୍ଦ ଧନୁ ଖଣ୍ଡକୁ 'ଶୀତଗୋରଦାଃ' କୁହାଯାଏ। ଯୁଗଳ ଶେଷ ଧନୁ ଖଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ 'ଖାଗ୍ନି', 'ସୁରା', 'ସୂର୍ଯ୍ୟ', 'ନବାର୍ଣ୍ଣବ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ମଙ୍ଗଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେ, ଯୁଗଳ ଶେଷ ଧନୁ ଖଣ୍ଡକୁ 'ଶଘ୍ନ୍ୟ', 'ଯୁଗ୍ମାନ୍ତ', 'ଅଗ୍ନି', ଏବଂ 'ଦସ୍ରକ' ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ଅଦ୍ଭୁତ ରାଶି ଶେଷରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ମତାନୁସାରେ 'ବିବିଶ୍ୱେୟ' ଏବଂ 'ଅପର୍ବତା' ନାମ ହୁଏ। ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ସମ ରାଶି ଶେଷର ଗୁଣ ଭୁଜା-ଜ୍ୟା ଓ ତ୍ରିଜ୍ୟାରୁ ମିଳିଥାଏ। ଏହି ଗୁଣରେ, ଭୁଜା, କୋଟି, ଓ ଜ୍ୟାକୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଅଂଶ ଓ କ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରାଯାଏ। କପିକ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ରାଶି ଆରମ୍ଭରେ କେନ୍ଦ୍ରର କୋଟି ଗୁଣିତ ଫଳକୁ 'ଧନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି ଧନ ଓ ଭୁଜା ଗୁଣିତ ଫଳର ବର୍ଗ ଯୋଗର ମୂଳକୁ 'ଚଳାଭିଧା' କୁହାଯାଏ। କର୍କଟ ଆରମ୍ଭରେ ତ୍ରିଜ୍ୟାର କୋଟି ଗୁଣିତ ଫଳକୁ ବିୟୋଗ କରାଯିବା ଦରକାର। ଭୁଜା ଗୁଣିତ ଫଳକୁ ତ୍ରିଜ୍ୟାର ବର୍ଗ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଙ୍ଗଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେ ଆରମ୍ଭ ଓ ଚତୁର୍ଥ କ୍ରିୟାରେ ଅନୁସରିତ ହୁଏ। 'ଶୈର୍ଧ୍ୟ', 'ମାଧ୍ୟ', ପୁନଃ 'ମାନ୍ଧ୍ୟ', ଏବଂ 'ଶୈର୍ଘ୍ୟ' — ଏହି ଚାରିଟି କ୍ରମିକ ଭାବେ ଅଛି। ଗ୍ରହମାନେ ଯେଉଁ ଧନ ଅଂଶରେ ଅଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ତୁଳା ଆରମ୍ଭର ଧନୁ ଭାଗ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାର ରାଶି ଭାଗ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହମାନେ ଅଂଶ ଗଣନା କରିବା ଦରକାର। କର୍କଟ ଆରମ୍ଭରେ ଧନ ଥାଏ; କପିକ୍ର ଆରମ୍ଭରେ ଏହାକୁ ଧନୁ ଭାଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ନିଜ ମନ୍ଦ ଧନୁ ଭାଗ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରି ଯେଉଁ ମିନିଟ୍ ମିଳେ, ତାହା ଅଂଶରୁ କମାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ଶେଷଫଳ ଧନୁ ତୀର ଓ କାନ୍ଥ ମଧ୍ୟର ଧନୁ ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ମାର୍ଗରେ ଚଳିଥାଏ। ଦେୟ ଅଧିକ ଥିଲେ, ତାହାକୁ ବିୟୋଗ କରି ଶେଷ ଫଳ ବକ୍ର ମାର୍ଗରେ ଗତି କରିଥାଏ। ତୀର, ରୁଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ରର ଚତୁର୍ଥାଂଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଂଶ — ଏହିମାନେ ପୃଥିବୀର ସନ୍ତାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ପ୍ରଗତିଶୀଳ ଧନୁ ଖଣ୍ଡକୁ ବିଷୁବ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ଗୁଣିତ କରାଯିବା ଦରକାର; ଦିଗନ୍ତ ଧନୁ ଖଣ୍ଡକୁ ବାରଟି ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଧନୁ ଉପରକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ ଧନ ଅଭାବ ଥିଲେ ଏହାକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ କମାଯିବ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପଛକୁ ଯିବାବେଳେ ଦିନ ଶେଷରେ ଏହିମାନେ ଦୁଇଗୁଣା ହୁଏ। ଗ୍ରହମାନେ ଅଂଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଂଶ, ଉପଭୋଗ ଆରମ୍ଭ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରମ ଏହିଭଳି ଗଣନା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ ହୁଏ, ତାହାକୁ ସାଠିଏ ଗୁଣିତ କରି ଉପଭୋଗ ଓ ସମୟ ଅଂଶ ମିଳେ। ଏହି ଦୂରତାକୁ ସାଠିଏ ଗୁଣିତ କରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉପଭୋଗ ସମୟରେ ଭାଗ କଲେ ଶେଷ ଫଳ ମିଳେ — ଯାହାକୁ ବାବ, ବଳବ, କୌଳବ, ତୈତିଳ, ଓ ଗରା କୁହାଯାଏ। ଏହିପରି ଶେଷଫଳ ଶକୁନି, ନାଗ, ଚତୁଷ୍ପଦ, ଓ କିମ୍ସ୍ତୁଘ୍ନ ଭଳି ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ। ଏହିପରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଣନା ଓ ନିୟମ ଜ୍ୟୋତିଷ ଓ ସମୟ ମାପନର ଗଭୀର ଚିନ୍ତନ ଆମକୁ ଦେଖାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶ ଏବଂ ଖଣ୍ଡର ନିଜସ୍ୱ ମୂଲ୍ୟ ଓ ଗୁଣ ଅଛି, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଅନୁସରିତ କରି ଏହି ବିଶ୍ୱର ଗତି ଓ ଗୁଣତ୍ୱ ବୁଝିପାରାଯାଏ।