ପିତାଙ୍କୁ ହରାଇ ସନ୍ତାନ ଭାରି ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ପଚାରାଯାଉଥିବା ସମୟରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ସେହିପରି ଏକେକଥା କହିଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ। ମୁନିଙ୍କ ସହିତ, ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ପଠାଇଥିଲେ, ସେ ବାହାରି ପଡ଼ିଲେ। ସେ ଆପଣଙ୍କ ପରିବାର ଗୁରୁ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟକୁ ପ୍ରେମ ଭରି ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ କଥା ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସବୁ ବୁଝିପାରିଥିଲେ। ସେଇ ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ବଜ୍ର ସମ କଠିନ ତଳୱାର ଓ ଧନୁଷ ପାଇଲେ। ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବାହାରିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ, ପଉତା ଓ ଅନୁୟାୟୀମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପଠାଇଦେଲେ। କିଛି ଭୟରେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ, କିଛି ପଳାଇଗଲେ। କିଛି ଘାସ ଖାଇଲେ, କିଛି ଲୋକମାନେ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପ୍ରାଣ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଆତୁର ହୋଇ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। ଏହି ଖବର ଗୁପ୍ତଚର ମାଧ୍ୟମରେ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଲା, ତେଣୁ ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିକୁ ଗଲେ। ଏହାପରେ ତୁରନ୍ତ, ସେ ଏହି ରକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର କଥାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ଧ, ଦାଡ଼ିଆ, ମୁଣ୍ଡମୁଣ୍ଡିଆ, ବେଦବାହ୍ୟ, ସେମାନେ ଉପରେ ସଗର ହସି, ତାଙ୍କ ଗୁରୁ ତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ କହିଲେ—“ମୁଁ ସମସ୍ତ ଉପାୟରେ ମୋ ପିତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ହରଣ କରିଥିବାମାନେ କୁ ସଂହାର କରିବି। ସେଉଁଠି ନିଶ୍ଚିତ, ଏହି ସମସ୍ତ ନାଶର କାରଣ ସେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି। ଯଦି ସେମାନେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ଅତି ଧର୍ମିକତା ଦେଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୁର୍ବଳ ହେଉନଥିଲେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଉତ୍ତମ କିଛି ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କେବେ ବି ସର୍ପମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମତା ଉପରେ ଭରସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପଛେ ପଡିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ତୁରନ୍ତ ଦେଖାଇଦିଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ବଳ, ସେମାନେ ସଦା ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଭାବରେ କଥା କହନ୍ତି। ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଓ ନିର୍ପେକ୍ଷତା ଉପରେ କେବେ ବି ଭରସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀ ଉପରେ ଯିଏ ଭରସା କରେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ—ଏହି ନେଇ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ମାରି, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ଏ ଭୂମିର ଭୋଗ କରିବି।” ଏହାପରେ, ବଶିଷ୍ଠ ଦୁଇ ହାତରେ ସଗରଙ୍କ ଦେହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ, “ମୋର କଥା ଶୁଣିଲେ, ତୁମେ ପରମ ଶାନ୍ତି ପାଇବ। ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ହରାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ମାରିବାରୁ କ’ଣ କୀର୍ତ୍ତି ମିଳିବ? ସେମାନେ ନିଜ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ପୁଣି କାହିଁକି ତୁମେ ମାରୁଛ? ଆତ୍ମା ଅଜୟ, କାରଣ ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣ—ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଷ୍କର୍ଷ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ ହେଉଛି ଭାଗ୍ୟ; ଏହି ସଂସାର ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ। ତେଣୁ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ମାନ୍ୟ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ କ’ଣ କରିପାରିବେ? ଏହି ଦୁଷ୍ଟତାର ମୂଳ ଜାଣି, କେହି କିପରି ଏହାକୁ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ଯାଇପାରିବ? ଏହି ଦେହ ଦୁଷ୍ଟତାର ମୂଳ—ଏହା ନେଇ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯାହା ହେବ, ତାହା ନିଶ୍ଚିତ କରି, ପରେ ଏମାନେକୁ କ୍ଷତି କର ନାହିଁ, ବତ୍ସ।” ତାପରେ ଋଷିମାନେ କୃତ ଓ ସଗର ଓ ନନ୍ଦନଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ସେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟମର ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ। କାଶ୍ୟପ ଓ ବିଦର୍ଭର ପୁଅ ପାଇଁ, ମୁନି ଅରଣ୍ୟରୁ ଆସି ରାଜାଙ୍କ ସହ କଥା ହେଲେ ଓ ପୁଣି ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଚାଲିଗଲେ।