ଏକ ସମୟରେ ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗୁପ୍ତ ଗ୍ୟାନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରର ଗୁରୁ ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଲେ— “ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜର ଋଣ ଏବଂ ନିଜ ଉପର ଥିବା ଋଣକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ରାଶିଚିହ୍ନ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ। ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଅଂଶ ଅଛି, ସେ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରହେ; ଯଦି ତାହାକୁ ବିପରୀତ କରାଯାଏ, ତେବେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଆଗରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ରହିଥାଏ। ଚାହିଦା ଅଂଶକୁ ଦୃଷ୍ଟ ଅଂଶ ସହ ଗୁଣନ କଲେ, ରାଶିର ଉତ୍ପାଦ ମିଳେ, ଅନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନୁହେଁ। ରାଶିଚିହ୍ନର ତଫାତ ହେଉଛି ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀର ଅତିରିକ୍ତ; ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେ ଦୁଇ ଜଣ। ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଭାଗ କରାଯାଏ; ଏପରି ଏକ ରାଶିଚିହ୍ନକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଏ। ଅନ୍ୟ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀର ଏକତାରେ, ଏକକ ହେଉଛି ରାଶିଚିହ୍ନ, ଏବଂ ଦୁଇ ଟି ଗୋଷ୍ଠୀ ଏହାର ଗୋଷ୍ଠୀ। ଦୁଇ ଟି ଅନ୍ୱେଷ୍ଟା ଏଠାରେ ପ୍ରକାଶିତ, ଏବଂ ଗଣନାରେ କେବଳ ପ୍ରକାଶିତ ଅଂଶକୁ ଗଣନା କରାଯାଏ। ଦୃଷ୍ଟ ଉତ୍ପାଦର ଅର୍ଧାଂଶ ଯୋଗ ହୋଇନାହିଁ; ଦୃଷ୍ଟ ଉତ୍ପାଦକୁ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ରୂପାନ୍ତର କରି ଗୁଣନ କରାଯାଏ। ଏହିପରି, ମୂଳ ଗୁଣକ ଦୁଇ ଟି ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରି ମିଳିଥାଏ, ପ୍ରକାଶିତ ଅଂଶ ପରି। ଚାହିଦା ଅଂଶକୁ ପ୍ରଥମ ଅବଶିଷ୍ଟ ସହ ଗୁଣନ କଲେ ଫଳ ମିଳେ, ଯାହା ବିପରୀତ ଦ୍ୱାରା ବିଭକ୍ତ। ଅନେକ ରାଶିଚିହ୍ନକୁ ଭାଗ କରି ଫଳ ମିଳେ, ଏବଂ କମ୍ ଅଂଶ ସହ ଭାଗ କଲେ ମଧ୍ୟ ତେଣୁ ଫଳ ମିଳେ। ସମୟକୁ ମାପ ସହ ଗୁଣନ କରି ଫଳ ନିଆଯାଏ, ଏବଂ ଚାଲିଥିବା ସମୟ ସହ ଗୁଣନ କରି ତାହା ନିଆଯାଏ। ଅନେକ ରାଶିଚିହ୍ନର ଫଳରୁ କିଛି ରାଶି ମାସର ଫଳ ଅଧିକ ହୁଏ। ଛଡ଼ାଗୁଡିକୁ ମିଶାଯାଏ ଏବଂ ଆଘାତ କରାଯାଏ, ଛଡ଼ାଗୁଡିକୁ ଏକତା ସହ ଭାଗ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଫଳ ମିଳେ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶ ଆଗକୁ ବଢ଼େ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଂଶ ପାଇଁ ଏହି ଅପରି, ଏବଂ ଗୋଷ୍ଠୀ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହି ଅପରି। ଏକକ ଅଂଶ, ଏକକ ଉତ୍ପାଦ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣକର ମୂଳ ମାପ। ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଶ୍ରବଣ ଚରଣ, ଶିଖର, ଏବଂ କାନ ଏବଂ ଗୋଷ୍ଠୀର ଦୋଷ। ଦୁଇ ଟି ଚିହ୍ନର ତଫାତକୁ ଦୁଇ ସହ ଗୁଣନ କରି, ତାହାର ଉତ୍ପାଦକୁ ତାଙ୍କର ଯୋଗରେ ଯୋଗ କରି, ତାହାର ବର୍ଗମୂଳ ନିକାଳିଲେ ତାହାର ବ୍ୟାସ ମିଳେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବ୍ୟାସ ହେଉଛି ଅଗ୍ର, ଅଗ୍ରର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ବ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ର ନିୟମରେ ମିଳିଥାଏ। ବ୍ୟାସକୁ ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟରେ ଭାଗ କରିବାକୁ ଗଣିତ ଜ୍ଞାନୀ ଜଣାନ୍ତି। ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଏବଂ ଅଗ୍ର ସହ ଗୁଣନ କରି, ତାହା କମାଇ ଚାରି ଗୁଣା ମାପ ମିଳେ। ଚୋର୍ଡ, ଅଗ୍ର ଏବଂ ଧନୁର ତାର, ବୃତ୍ତର ବର୍ଗ ସହ ଗୁଣନ ଏବଂ ବ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରି ମଧ୍ୟମ ମୂଲ୍ୟ ମିଳେ। ବୃତ୍ତର ଚିହ୍ନଗୁଡିକୁ ଅନୁପାତିକ ଭାଗରେ ଭାଗ କରି ମୋଟ, ମଧ୍ୟମ ଏବଂ ଅତି କମ ଧାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ। ବ୍ୟାସକୁ ଜଳ ସହ ଗୁଣନ କରି ଦୈର୍ଘ୍ୟ ମିଳେ, ଏବଂ ଆଙ୍ଗୁଠିର ତାର ସହ ଗୁଣନ କରି ତାହା ଆଉ ଦୈର୍ଘ୍ୟ ମିଳେ। ପ୍ରସ୍ତ, ଦୈର୍ଘ୍ୟ ଏବଂ ଧାର, ଏକାଉଁ ଗୁଣନ କରି ଆଙ୍ଗୁଠିର ମାପ ମିଳେ। ଉଚ୍ଚତା, ବ୍ୟାସ ଏବଂ ଦୈର୍ଘ୍ୟ, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଙ୍ଗୁଠିର ମାପରେ ଗଣନା ହୁଏ, ଅନ୍ୟ ପରି ନୁହେଁ। ପ୍ରସ୍ତ ଏବଂ ଦୈର୍ଘ୍ୟ ଏକାଉଁ ଗୁଣନ କରି ହସ୍ତମାପ ମିଳେ। ଦୀପ, କିଳ ଏବଂ ତାର, ଏକାଉଁ ଗୁଣନ କରି ଦୀପର କିଳର ମାପ ମିଳେ। କିଳକୁ ଦୀପ ଏବଂ ତଳ ତାର ସହ ଗୁଣନ କରି ଦୀପର ଉଚ୍ଚତା ମିଳେ, ଜ୍ଞାନୀ। ତାପରେ, ଦୀପ ଏବଂ କିଳର ଦୂରତାକୁ ଛାୟାର ଅନ୍ତର ସହ ଗୁଣନ କରି ଆଲୋକର ପ୍ରମାଣ ମିଳେ; ଦୀପ ଶିଖାର ଉଚ୍ଚତା ତିନି ଗୁଣା ଚିହ୍ନ। ଏବେ ମୁଁ ଗ୍ରହର ମଧ୍ୟମ ଅବସ୍ଥା ବିବେଚନା କରିବି, ଅତି ଖୁବ୍ ଖୁବ୍ ନୁହେଁ, ଗଣନାରେ। ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ଚାରି ଦଶମାଂଶକୁ ‘ବର୍ଗ’ କିମ୍ବା ‘ଚତୁର୍ଥାଂଶ’ ଭାବେ ଅନ୍ୱୟ କରାଯାଏ। ଏକାଉଁ ଏକାଉଁ ମଣୁ ଏବଂ କୃତ ଯୁଗର ସହ ଏକାଉଁ ଏକାଉଁ ଅଂଶ ଏକାଉଁ ଏକାଉଁ ଏକାଉଁ ଯୁଗ ହୁଏ। ଏହି ରାତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏପରି ବିବର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଇଛି। ଗ୍ରହଗୁଡିକର ଚଳନ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବୃହସ୍ପତି, ଶୁକ୍ର ଏବଂ ରାହୁ-କେତୁ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପାପୀ, ସେମାନଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମଙ୍ଗଳର ଚକ୍ଷୁ ଦଶ, ତିନି, ଆଠ ଏବଂ ଛଅ ରୂପରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ବୃହସ୍ପତି ପାଇଁ ଦଶ, ଦୁଇ, ଏକ ରୂପ ଏବଂ ଉଚ୍ଚାରଣ ଏହିପରି ହୁଏ।