ବିକାଳ ବେଳେ, ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ପୂଜା ସମାପ୍ତ କରି, ଗୃହସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସ୍ୱାଗତ କରିଥାନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି; ପିତୃକର୍ମ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଯୁଗଳ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବକର୍ମ ପାଇଁ ଦୁଇ ଜଣ, ପିତୃ ତର୍ପଣ ପାଇଁ ତିନି ଜଣ, ଓ ଜଳତର୍ପଣ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଜଣ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଅତିଥିମାନେ ଆସିବା ପରେ, ପ୍ରଥମେ ସେମାନଙ୍କୁ ହସ୍ତପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ପାଣି ଓ ବସିବା ପାଇଁ କୁଶା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହାପରେ, ଏକ ପାତ୍ରରେ ବାର୍ଲି ଓ ପବିତ୍ର ଅଙ୍ଗୁଳି ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ଛିଟି ଦେଇଥାନ୍ତି। 'ୟା ଦିବ୍ୟା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ହାତରେ ପାଣି ଦେଇଥାନ୍ତି। ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଅପସବ୍ୟ ଭାବେ ପରିକ୍ରମା କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସ୍ମରଣ କରି, 'ସେମାନେ ଏବେ ଆସୁନ୍ତୁ' ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି। ବିଧିମାନ୍ୟ ଭାବେ ବାର୍ଲି ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ହବିଷ୍ୟ ଘୃତ ଲିପ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଆଗ୍ନିକୁ ଦେବା ପାଇଁ ତାଲାପ୍ରଥମେ ଚାହିଁଥାନ୍ତି। ଶେଷ ଅଂଶ ସାବଧାନତା ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ବଣ୍ଟନ କରିଥାନ୍ତି। ଭୋଜନ ଦେଇ, 'ଏହି ପାତ୍ର ପୃଥିବୀର' ବୋଲି ପାତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ପଛରେ ବ୍ୟାହୃତି ସହିତ ଗାୟତ୍ରୀ ଓ 'ମଧୁୱାତା' ରିକ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। କୌଣସି କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ତ୍ୱରା ବିନା, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହବିଷ୍ୟ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଅତିଥିମାନେ ଖାଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଓ ଶେଷ ଭାଗ ପାଇଁ ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ତିଳ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ମାତୃପକ୍ଷୀୟ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଚମନ ପାଇଁ ପାଣି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସ୍ୱାମୀ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଦାନ କରି, 'ସ୍ୱଧା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ 'ସ୍ୱଧା' ବୋଲାଯାଏ, ସେମାନେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଇ, ପଛରେ ସ୍ୱାମୀ ଜମିନିରେ ପାଣି ଢାଳିଥାନ୍ତି। ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି—ଦାତାମାନେ ବଢ଼ୁନ୍ତୁ, ବେଦ ଓ ବଂଶ ବିକଶିତ ହେଉ। ଏପରି ମାନ୍ୟବାଦ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଗୃହସ୍ୱାମୀ ନମସ୍କାର କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ପାତ୍ରରେ ପ୍ରଥମେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଜନ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ପରିକ୍ରମା କରି, ନାନ୍ଦୀମୁଖ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କାମନା କରି ସମ୍ମାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏକମାତ୍ର ପିତୃ କିମ୍ବା ଦେବତା ପାଇଁ ଏକ ଅର୍ଘ୍ୟ ଏକ ପବିତ୍ର ସହିତ ଦିଆଯାଏ। ଅନନ୍ତ କର୍ମ ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଦାୟ ନେଲେ, ଚାରିଟିଏ ଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ତିଳ ମିଶ୍ରିତ ପାଣିର ପାତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ସମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି, ଅନ୍ୟ ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବବତ୍ କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ସପିଣ୍ଡ ସମ୍ବନ୍ଧ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ହୁଏ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୋଷ୍ୟ ଦିନରେ ଏବଂ ପ୍ରତିମାସ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଓଠା, ଛାଗ, ମେଷ, କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ, କିମ୍ବା ଜଳରେ ପିଣ୍ଡ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ମାସ ଯାଏଁ ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଏକ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଖୀର ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କ୍ରମେ କୃଷ୍ଣମୃଗ, ମେଷ, ବନଶୁକର, ଶଶକ ମାଂସ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଗଣ୍ଡ ମୃଗ ମାଂସ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ମଧୁ ଓ ତପସ୍ୟା ଜନିତ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ। ଯିଏ ଗୟାରେ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଅନନ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଧର୍ମପତ୍ନୀ, କନ୍ୟା ଘୋଷଣା କରୁଥିବା ଲୋକ, ଗୋମାନ୍ୟ, ଓ ସୁସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତି ମିଳେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ତେଜସ୍ବୀ ପୁତ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୂପା ପାତ୍ରରେ ଦାନ ଦେଇବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମ ଚନ୍ଦ୍ର ତିଥିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ବ୍ୟତୀତ ସମସ୍ତ ତିଥିରେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କର୍ମରେ ସ୍ୱର୍ଗ, ସନ୍ତାନ, ବଳ, ପ୍ରତାପ, ଭୂମି ଓ ଶକ୍ତି ମିଳେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମୃଦ୍ଧି, ରାଜ୍ୟ, ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ମିଳିଥାଏ।