ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ରହିଛି, ସେଠାରେ କେହି ଅନ୍ଧକାର ରହିପାରିବ କି? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଭଳି, ଏକ ପବିତ୍ର ନାରୀ ମୁନିଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ଝିଲିର କୂଳରେ ନିଜ କର୍ମ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ। ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୁନି ଔର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ମହାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଯଦି କୌଣସି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାର୍ଗକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ। ହେ ନାରଦ, ସେ ତାଙ୍କ ସହପତ୍ନୀ ସହିତ ମୁନିଙ୍କୁ ସେବା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେବା କରୁଥିଲେ। ତଥାପି, ତାଙ୍କର ମନ ତାଙ୍କ ସହପତ୍ନୀର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ଅପବିତ୍ର ହେଇଗଲା। ଗରା ମୁନିମାନଙ୍କ ସେବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଉଥିବାରୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିନଥିଲେ। ସେ ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ ପୁଣ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ସମୟ ଅନୁସାରେ ନିର୍ମଳ ଓ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ତ୍ରୁଟିହୀନ ସେବା କରିଥିଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ସୁଖ ପାନ୍ତି କି? ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମହାନ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ସେବାରେ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏକ ଥର ଶୀତ ଭସ୍ମ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଶମ୍ଭୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଠି ଏବଂ ପରଲୋକରେ, ହେ ବିଘ୍ନେଶ୍ୱର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟମାନେ ସଦା ପୂଜ୍ୟ। ଗରା, ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତିନି ମାସ ଯାଇଗଲା—ଏହା ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା। ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ କ୍ରିୟା କରାଯାଇ, ଶିଶୁଙ୍କୁ "ସଗର" ନାମ ଦିଆଗଲା। ମୁନି ଶିଶୁଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଓ ଉପନୟନ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ। ସଗର, ଚାଲିଥିବା ବୟସ ଦେଖି ମୁନି ଔର୍ବ ତାଙ୍କୁ ଯଥାର୍ଥ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ। ସଗର ପ୍ରତିଦିନ ଦର୍ଭା ଗାଁ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଅର୍ପଣ ଆଣିଥିଲେ। ନମ୍ରତା ସହିତ ଜୋଡିଥିବା ହାତରେ ସଗର କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ, ଦୟାକରି ମୋତେ କହନ୍ତୁ।" ସେ କହିଲେ, "ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁମାନେ ପିତାହୀନ, ସେମାନେ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ। ଯେଉଁମାନେ ପିତା ଓ ମାତା ନାହିଁ, ସେମାନେ ସୁଖ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ପୁତ୍ରହୀନ ମନୁଷ୍ୟର ଜନ୍ମ ଅନର୍ଥ, ଋଣରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକର ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ଅନର୍ଥ। ପତିହୀନ ନାରୀ ଯିପରି, ତେଣୁ ପିତାହୀନ ପୁତ୍ର। ବଣିକ ଗୋଧି ନାହିଁ ଯିପରି, ତେଣୁ ପିତାହୀନ ପୁତ୍ର। ତପସ୍ୟା ଦୟା ବିନା ଯିପରି, ତେଣୁ ପିତା ବିନା ପୁତ୍ର। ଘୋଡା ଲାଗାମ ବିନା ଯିପରି, ତେଣୁ ପିତା ବିନା ପୁତ୍ର। ଏହିପରି, ପିତାହୀନ ପୁତ୍ର ବହୁ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ।" ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବା ପରେ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଯଥାଘଟିତ ମୁନିଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ତାପରେ ସେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ। ମୁନିଙ୍କ ସହିତ ସେ ଯାତ୍ରାରେ ନିକଳିଲେ। ସେ ନିଜ କୁଳ ଗୁରୁ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାଇ, ସ୍ନେହ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସମସ୍ତ କଥା ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ବଶିଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମସ୍ତ ଜାଣିଲେ। ସେ ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ବଜ୍ର ସମ କଠୋର ତଳୱାର ଓ ଧନୁ ଦାନ ପାଇଲେ। ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ, ସେ ନମସ୍କାର କରି ଅତି ଶୀଘ୍ର ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେ ନିଜ ଶତ୍ରୁମାନେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ଅନୁୟାୟୀ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପଠାଇଦେଲେ। କିଛି ଶତ୍ରୁ ଭୟରେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ପଳାଇଗଲେ।