ଏକ ସୁନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୀତିରେ, ପୂଜାର ଆରମ୍ଭରେ ‘କୂଷ୍ମାଣ୍ଡ’, ‘ରାଜପୁତ୍ର’ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ‘ସ୍ୱାହା’ ଶବ୍ଦ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ପଛରେ, ଏକ ଚଉରାହା ରେ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ଦୂର୍ବା ଘାସ ବିଛାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗରେ ମୁହଁ କରି ବସିବା କଥା ଥାଏ। ଏଠି ରେ, ପକା ଓ କାଚା ମାଛ, ମାଂସ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଏକେ ପ୍ରକାର ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରାଯିବା ଦରକାର। ଏହିପରି, ମୂଳା, ତଳି ହୁଏଥିବା ବଡ଼ା, ମିଠା ପିଠା ଓ ନବ ପଳ୍ଲବର ମାଳା ମଧ୍ୟ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏପରି ସମସ୍ତ ଉପଚାର ଆଣି, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ରଖି, ମଣ୍ଡପରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଦୂର୍ବା ଘାସ, ସୋରିଷ ଓ ଫୁଲ ମିଶାଇ ଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଠି ପାଣି ଅର୍ପଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହିପରି ଉପଚାର କରି, ‘ମୋତେ ପୁଅ ଦିଅ, ଧନ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦିଅ’ ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯିବ। ତାପରେ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଜୋଡ଼ି ଛତ୍ର ଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଧନ, ଶାନ୍ତି, ଶକ୍ତି, ବୃଦ୍ଧି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଉତ୍ସାହ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ରାହୁ, କେତୁ ଓ ନବଗ୍ରହମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବା ଦରକାର। ସୁଭ ଲାଗି ଧାତୁ, ସୁନା, ରୂପା, ସିସା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାତୁ ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ବସ୍ତୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରହ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ରଙ୍ଗର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରାଯିବ। ଏକ ଏକ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ହୋମ କରିବା ନିୟମ ଅଛି। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦାନ ହେଉଛି ଉଦ୍ଭୁଦ, ସ୍ୱାତି, ଯଦର୍ଯ, ଓ ଓଭରଫ୍ଲୋ ହୋଇଥିବା ଚାଉଳ। ଏହି ସହିତ, ଶନ୍ନା ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ଏବଂ ଗଛର ଡାଳିରୁ ପ୍ରତୀକ ଧ୍ୱଜ ତିଆରି କରି ଧ୍ୱଜ ଅର୍ପଣ କରାଯିବ। ଉଦୁମ୍ବର, ଶମୀ, ଦୂର୍ବା ଓ କୁଶ ଏହି କ୍ରମରେ ହୋମ କାଣ୍ଡ ହିସାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ମଧ ଓ ଘୃତ, କିମ୍ବା ଦହି କିମ୍ବା ଦୁଧ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଦହି-ଭାତ, ଚୁରୁଣା, ମାଂସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ବିଧିମୁତାବକ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହା ସମସ୍ତ କ୍ଷମତା ଓ ଉପଲବ୍ଧି ଅନୁଯାୟୀ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିୟମ ପାଳନ କରି ଦିଆଯିବ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦାନ ହେଉଛି କଳା ଲୋହା, ସୁନା ଓ ଏକ ଛାଗଳି। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦିଆଯିଛି; ଯେଉଁମାନେ ପୂଜିତ, ସେମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ସତ୍ତା ଓ ଅସତ୍ତା ଗ୍ରହମାନେ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ, ତେଣୁ ଗ୍ରହମାନେ ସବୁଠୁ ପୂଜ୍ୟ। ମହାଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ସଫଳତା ଓ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ। ସେ କର୍ମ ସିଦ୍ଧି ଓ ଅପୂର୍ବ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ। ଯଦି ଏହି କ୍ରମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ହେଉ ନାହିଁ, ମାତୃଗଣ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ ବ୍ୟବଧାନ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଭାଗ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକେ ଗୌରୀ ଓ ଅନ୍ୟ ମାତୃଗଣଙ୍କୁ ବିଧିମୁତାବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦେବସେନା, ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା, ମାତୃଗଣ, ବୈଧୃତି ଓ ଧୃତି—ଏମାନେ ଗଣେଶଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ସମେତିକରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅଖଣ୍ଡ ଧାନ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଫଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ନିୟମ। ଏହା ପରେ ଆରତି ଓ ଦାନ କ୍ରମିକ ଭାବେ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରାଯିବ। ଅମାବାସ୍ୟା, ଅଷ୍ଟକା, ବୃଦ୍ଧି, ଦୁଇ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ, ବ୍ୟତିପାତ, ହାଥୀର ଛାୟା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ—ଏହି ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଅବସରରେ ଏହି କ୍ରମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରାଯିବ। ଵେଦମାନେ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠି ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁବକ ସବୁଠୁ ପ୍ରଧାନ। ନିଜ ଭଉଣୀର ପୁଅ, ଋତ୍ବିକ୍, ଜାମାତା, ଯଜ୍ଞଦାତାଙ୍କ ସ୍ୱଶୁର, ଓ ମାମା—ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯେଉଁମାନେ କ୍ରିୟାନୁଷ୍ଠାନରେ, ତପସ୍ୟାରେ, ପଞ୍ଚାଗ୍ନି ସାଧନାରେ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେମାନେ ପୂଜ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ରୋଗୀ, ଅଙ୍ଗହୀନ କିମ୍ବା ଅତ୍ୟଧିକ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ, କଣା, ପୁନର୍ବିବାହିତ, ଭାଡ଼ା ଶିକ୍ଷକ, ନପୁଂସକ, କୂମାରୀକୁ ଅପବିତ୍ର କରିଥିବା, ଶାପିତ, ମାତା, ପିତା କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ଗଡ଼ା ଖାଇଥିବା, ଶୂଦ୍ର ପୁଅ—ଏମାନେ ଅନୁଚିତ। ପୂଜାର ଦିନର ପୂର୍ବ ଦିନ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସଂଯମୀ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କ୍ରମିକ ଭାବେ ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ।