ଏକ ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟକ୍ତି ଚାରିପାଖ ଚୁତ, ଗାଧା ଓ ଉଠମାନଙ୍କ ସହିତ ବସବାସ କରେ। ସେ ଯେଉଁଠି ଯାଏ, ଭାବେ ଯେ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଏହି ଭାବନାରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ହତାଶ ହୁଏ, ତାଙ୍କର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ କୌଣସି କାରଣ ଛାଡ଼ି ସେ ଅବନତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏଠାରେ ଶିକ୍ଷକ, ପଣ୍ଡିତ, ଶିଷ୍ୟ କିମ୍ବା ଅଧ୍ୟୟନର ଗୌରବ ନାହିଁ। ଏହି ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗଉଁ ଘୀ ଓ ସୋରିଷ ନେଇ ମଙ୍ଗଳାଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ କହାଯାଏ। ଏକ ସଫଳ ଶୁଭ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ମାଟି, ପୀତ ରଙ୍ଗ, ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଗୁଗୁଳୁ ଧୂପ ଦ୍ରୁତ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ନପୁଂସକ ପଶୁର ଚର୍ମରେ ଏକ ଶୁଭାସନ ବିଛାଇବାକୁ କହାଯାଏ। ଏହି ଆସନ ଉପରେ ବସି, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭିଷେକ କରୁଛି; ପବିତ୍ର ଜଳ ତୁମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁ" ବୋଲି ସଂକଳ୍ପ କରାଯାଏ। ଭଗ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ ଓ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏହି ନିମିତ୍ତେ ଶୁଭ ଦାନ କରିଛନ୍ତି। ଜଳ ସଦା ତୁମର କପାଳ, କାନ ଓ ଚକ୍ଷୁକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ବାମ ହାତରେ ଦର୍ଭା ଧରି, ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ। 'କୂଷ୍ମାଣ୍ଡ', 'ରାଜପୁତ୍ର' ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ଚଉରାହାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମୁହାଁ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କୁଶ ଛଡ଼ିବା ଉଚିତ। ଏହି ସ୍ଥାନରେ ରନ୍ଧା ଓ ଅରନ୍ଧା ମାଛ ଓ ମାଂସ ଦାନ କରିବାକୁ ହୁଏ। ଏହିପରି, ମୂଳା, ତଳି ଲୁଚି, ମିଠା ପିଠା ଓ ନବପଲ୍ଲବ ମାଲା ଦାନ କରିବା ନିୟମ। ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଆଣି, ଭୂମିରେ ରଖି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇବା ଉଚିତ। ଦର୍ଭା, ସୋରିଷ, ଫୁଲ ମିଶା ଏକ ମୁଠି ପାଣି ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ କହାଯାଏ—"ମୋତେ ପୁଅ ଦିଅ, ଧନ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର।" ଏହାପରେ ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ସୁଗନ୍ଧି ମାଲା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରାଯିବେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦାନ ଦିଆଯିବ। ଯେଉଁଠି ଲାଭ, ଶାନ୍ତି, ବଳ, ବୃଦ୍ଧି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ତେଜ ଅଭିଲାଷା, ସେଉଁଠି ରାହୁ, କେତୁ ସହ ନବଗ୍ରହଙ୍କୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ଶୁଭ ଲାଭ ପାଇଁ ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ଅନ୍ୟ ଧାତୁ ଓ ସିସାର ତିଆରି ସାମଗ୍ରୀ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଯାହା ଯେଉଁ ରଙ୍ଗର, ସେହି ରଙ୍ଗରେ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଫୁଲ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ହୋମ କରିବା ନିୟମ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦାନ ହେଉଛି: ଉଦ୍ବୁଧ, ସ୍ୱାତି, ଯଦର୍ୟ ଓ ଓଭର ହୋଇଥିବା ଚାଉଳ। ଶନ୍ନା ଦେବୀଙ୍କୁ ଓ ଗଛର ତଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପତାକା ତିଆରି ଦେବାକୁ କହାଯାଏ। ଉଦୁମ୍ବର, ଶମୀ, ଦୂର୍ବା, କୁଶ—ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର ଦର୍ଭା କ୍ରମିକ ଭାବେ ହୋମରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ମଧ ଓ ଘୀ, କିମ୍ବା ଦହି କିମ୍ବା ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଦିଆଯାଏ। ଦହି-ଭାତ, ଚୁରା, ମାଂସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଉପଲବ୍ଧି ଅନୁଯାୟୀ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। କଳା ଲୋହା, ସୁନା ଓ ଏକ ଛାଗ—ଏହି ଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ବିଶେଷ ଶୁଭ ଦାନ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ମୁନି, ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି; ଯେଉଁଠି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସଂସାରରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ନାସ୍ତିତ୍ୱ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ତେଣୁ ଗ୍ରହମାନେ ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ। ମହାଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ସଫଳତା ଓ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ। କର୍ମ ସିଦ୍ଧି ଓ ଅପୂର୍ବ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। ଯଦି ଏହି ପୂଜା ଉପେକ୍ଷା କରାଯାଏ, ତେବେ ମାତୃଗଣ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶୁଭ ଚିନ୍ତା ଥିବା ଲୋକମାନେ ଗୌରୀ ଓ ଅନ୍ୟ ମାତୃଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦେବସେନା, ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା, ମାତୃଗଣ, ବୈଧୃତି ଓ ଧୃତି—ଏହି ଦେବୀମାନେ ଗଣେଶଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ସମେତିକରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅଖଣ୍ଡ ଧାନ୍ୟ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ପ୍ରସ୍ତାବିତ।