ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଏକ ପବିତ୍ର ବିଧିର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିୟମାନୁସାରେ ଅନେକ ଜ୍ଞାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେଠାରେ କହାଯାଇଛି ଯେ, ସ୍ରୁବ ଓ ସ୍ରୁଚ ପାଇଁ ପଳାଶ କାଠ ଉପଯୁକ୍ତ ଅଟେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ଅନ୍ୟ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠି ଛୋଟ ହୋଇଥାଏ। ଯଦି ପାତ୍ରରେ କିଛି ଦୂର୍ବଳତା ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହାକୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ବିଧି ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଚତୁର୍ଥ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଅତିଶୟ ମାନାଯାଏ ବୋଲି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି। ଅନ୍ନଦାନ କରିବା ପରେ ଅଗ୍ନି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ, ନହେଲେ ଅଗ୍ନି ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦେଇପାରେ। ଅଗ୍ନିର ମୁଖ ପ୍ରଜାପତିୟ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ତାହାର କଟି ବେଦମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ। କାନରେ ସ୍ୱିଷ୍ଟକୃତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି ଅଛି। ଅଗ୍ନି ଦୁଇଟି ମୁଣ୍ଡ, ଛଅଟି ଆଖି, ଧୂସର ରଙ୍ଗ, ସାତଟି ଜିଭ ଥାଏ। ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଲଡ୍ଲ, ଚମଚ, ମାଳା ଓ ଡାହାଣ ହାତର ଶକ୍ତି ଉପଯୁକ୍ତ। ଅଗ୍ନି ଏକ ମେଢ଼ ଉପରେ ବସିଥାଏ, ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ ଓ ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ଏଭଳି ଅଗ୍ନିର ରୂପକୁ ଜାଣି ଅନ୍ନଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ହାତରେ ଦାନ କରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ହୋଇଯାଏ। ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ତିଳ ଅତିରିକ୍ତ ଦିଆଯିବା ନିୟମ। ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଶୁଭ୍ର ସୂଅ, ହରିଣା ଓ ଶୁଭ୍ର ହଂସ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ହରିଣା ଦାନ ମଧ୍ୟମ, ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଅଠି ଆଙ୍ଗୁଠିରେ କରିବା ନିୟମ। ପୂଜାରିମାନେ ତିଳକୁ ଦହି, ମଧ ଓ ଘୀ ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ। ଶୁଭ୍ ନିୟମରେ ଅଠି ଆଙ୍ଗୁଠିରେ କୁଶ ଗ୍ରାସ ଲଗାଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବିଧି ରୁଦ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିୟମରେ, ସେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ଜଳ ଓ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିଥାଏ। ସେ ଚାଣ୍ଡାଳ, ଗଧା ଓ ଉଠ ଙ୍କ ସହିତ ରହିଥାଏ। ଚାଲିବା ସମୟରେ ସେ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବେ, ନିରାଶ ହୋଇ ତାଙ୍କର କାମ ବିଫଳ ହୁଏ ଓ କାରଣ ନଥିଲାରେ ଡୁବିଯାଏ। ଏଠାରେ ଗୁରୁ, ବିଦ୍ୱାନ, ଶିଷ୍ୟ ଓ ପାଠ ଅନୁପସ୍ଥିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗୋ ଘୀ ଓ ଆଳି ଦେଇ ଶୁଭ୍ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ। କଳା, ହଳଦୀ ରଙ୍ଗ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଗୁଗୁଳୁ ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ। ଏକ ଲାଲ ଚର୍ମ ଉପରେ ଶୁଭ୍ ଆସନ ରଖିବା ଉଚିତ। "ମୁଁ ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଅଭିଷେକ କରୁଛି; ପବିତ୍ର ଜଳ ତୁମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁ।" ଭଗ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ ଓ ସପ୍ତ ଋଷି ତୁମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି। ଜଳ ତୁମର ମାଥା, କାନ ଓ ଆଖିକୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ବାମ ହାତରେ ଶୁଭ୍ କୁଶ ଧରି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ। "କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ", "ରାଜପୁତ୍ର" ଓ ଏହି ପ୍ରକାର ମନ୍ତ୍ର ସ୍ୱାହା ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଚତୁର୍ମୁଖୀ ରାସ୍ତାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କୁଶ ଛିଟିବା ଉଚିତ। ପକା ଓ କଚା ମାଛ, ମାଂସ ଏହି ପ୍ରକାର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ମୁଳା, ଭଜା ପିଠା, ମିଠା ପିଠା ଓ ତରଳ ମାଳା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତୁ ଆଣି ଭୂମିରେ ରଖି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇବା ଉଚିତ। ଏକ ମୁଠି ଜଳ, ଦୁର୍ବା ଗ୍ରାସ, ଆଳି ଓ ଫୁଲ ମିଶାଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। "ମୋତେ ପୁତ୍ର ଦିଅ, ଧନ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କର।" ଧୂପ, ଦୀପ, ଭୋଗ, ସୁଗନ୍ଧ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଜୋଡ଼ି ପୋଶାକ ଦିଅ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଧନ, ଶାନ୍ତି, ଶକ୍ତି, ବୃଦ୍ଧି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ପ୍ରଭାବ ଚାହିଁଛନ୍ତି, ଏହି ବିଧି ଅନୁସ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।