ସମସ୍ତଙ୍କର ଭଲ ଦେଖି, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ଲୋକ ଇର୍ଷ୍ୟା କରିବାକୁ ଲାଗିଥାଏ । ଦୁଷ୍ଟ କାମନା ରେ, ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ । ହେହୟ, ତାଳଜଙ୍ଘ ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ । ଯିଏ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ କ୍ଷୟ ହୋଇଯାଏ । ହେ ନାରଦ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପତି ଦୟା ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥାନ୍ତି, ମାଧବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ ଲୋକମାନେ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ବିଶେଷ କରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତା ବିଷୟରେ । ଏହି ଲୋକଙ୍କର ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ବସ୍ତୁ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ । ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଜମି ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଏ । ବିପଦ ନିଶ୍ଚୟ ଆସେ; ଏହିପରି ଅହଂକାରକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ରାଜାଙ୍କର ମନ, ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେହୟ, ତାଳଜଙ୍ଘ ଓ ଅନ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲା । ସେଠାରେ, ଏକ ବଡ଼ ଝିଲିକୁ ଦେଖି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତୋଷ ଲାଭ କଲା । ଏଠାରେ, ସମସ୍ତ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ପକ୍ଷୀମାନେ ନିଜେ ଲୁଚିଗଲେ; ଏହା ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ । ପକ୍ଷୀମାନେ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଭିତରକୁ ଯାଇ, 'ଆମେ ଏଠି ରହିବା' ବୋଲି କହିଲେ । ସେମାନେ ମଧୁର ଜଳ ପିଇ, ଗଛର ମୂଳ ତଳେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ । ଲୋକମାନେ ତ୍ୟାଗ କରି, ତାଙ୍କ ଦୋଷଗୁଡିକୁ ଗଣନା କରି, 'ଅପବାଦ! ଅପବାଦ!' ବୋଲି ଚାଲିଗଲେ । ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଅପମାନ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତୋଷ ଲାଭ କଲେ, ଯେପରି ଜ୍ୱର ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହୋଇଯାଏ । ସେମାନେ ଜଗତର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଖ୍ୟାତିକୁ ନଶ୍ଟ କରିଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଅପବାଦ ପାଇଁ କୌଣସି ପାପ ସମାନ ନାହିଁ, ମଦ ପାଇଁ କୌଣସି ମୋହ ସମାନ ନାହିଁ । ଆସକ୍ତି ପାଇଁ କୌଣସି ଫାଦ ସମାନ ନାହିଁ, ସଙ୍ଗ ପାଇଁ କୌଣସି ବିଷ ସମାନ ନାହିଁ । ବୟସ ଓ ମନର ଅପବାଦ ଦ୍ୱାରା, ସେ ବୃଦ୍ଧ ହେଲେ । ସେ ଉତ୍ତମ ମୁନି, ତାଙ୍କର ହାତ ରୋଗ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହେବା ସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ । ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଶୋକ କରି, ନିଜ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ସହ ଯିବେ । ସେ ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଅଗ୍ନିଶ୍ମଶାନରେ ରଖି, ନିଜେ କ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ସେ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଉତ୍ତମ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଜାଣିଥିଲେ । ମହାତ୍ମାମାନେ, ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିତ, ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଦେଖନ୍ତି । ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା ଜନାନୀ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବାହୁ ବସିଥିଲେ । ଉତ୍ତମ ମୁନି ଧର୍ମର ମୂଳ ଥିବା ଉପଦେଶ କହିଲେ । ତୁମର ଗର୍ଭରେ ଏକ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି ରାଜା, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ବସିଛି । ଏକ ମହିଳା, ରଜସ୍ତଳରେ ରାଜାପୁତ୍ର ସହ ଅଗ୍ନିଶ୍ମଶାନକୁ ଚଢ଼ିଲେ, ତାଙ୍କର ମନ ଚିନ୍ତାରେ ଭରିଯାଏ । ଅପବାଦକାରୀ, ଅଭିମାନୀ, ଅବିଜନକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ । ହେ ଧର୍ମାତ୍ମା, ବିଶ୍ୱାସ ଘାତକ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ । ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ନିଶ୍ଚୟ ଶାନ୍ତିକୁ ଆସିବ । ଗଭୀର ଶୋକରେ ବିନ୍ଦୁ, ସେ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ଚରଣକୁ ଆଲିଂଗନ କରି କାନ୍ଦିଲେ । 'କାନ୍ଦିବେ ନାହିଁ, ହେ ରାଣୀ; ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ ।' ଏହିପରି, ଶୋକକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର । ଦୁଷ୍ଟ ବା ଧର୍ମାତ୍ମା, ମୃତ୍ୟୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ । ସହର ବା ଅନ୍ୟଠି, ଏଠି ଦୁଃଖ ବହୁତ ଅଧିକ ।