ଏହିପରି, ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କିପରି ଯଜ୍ଞର ଗାଈ ହତ୍ୟା ହୋଇଥିଲା, ସମସ୍ତ କଥା ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହିଲେ। ସେ କେଶିଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ, ହେ ମୁନି। କେଶିଧ୍ୱଜ ସମସ୍ତ କଥା ବୁଝିବା ପରେ, ସେଇ ମହାତ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ଏପରି ଅନୁମତି ମିଳିବା ପରେ, ସେ ଯଥାନୁଷ୍ଠାନ ଭାବେ ପଦକ୍ରମେ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତି ପରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ। ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁମାନେ ଋତ୍ବିକ୍ ଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ, ଏବଂ ସଭାସଦ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଯେପରି ମୁଁ ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକର ସମସ୍ତ କଥା କୁହିଛି, ସେପରି ଚିନ୍ତା କରି କରି ସେ ରାଜା ପ୍ରସ୍ଥାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ତା’ପରେ ସେ ରାଜା ତାଙ୍କର ରଥ ଚଢ଼ି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ ରାଜା, ତାଙ୍କୁ ହସ୍ତ୍ର ଧରି ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେ କହିଲେ, “ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ କିଛି କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଆସିନାହିଁ—ତୁମେ କ୍ରୋଧିତ ହେଉନାହାଁ। ତୁମର ଉପଦେଶରେ ମୋର ଯଜ୍ଞ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।” ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ପୁନଃ ଆଲୋଚନା କଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ କହିଲେ, “ତୁମେ ସମସ୍ତ ହାତୀ ଅଂଶ ଚାହିଁବାକୁ ଦାବି କର।” ଏହା ଶୁଣି ବିଶାଳ ରାଜା ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ ହସି କହିଲେ, “ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଏହି ଉପାୟ ତୁମମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ଅଟୁଟ ଉପାୟ ଅଟୁଟ ଉପକାର ହେବ।” ଏପରି କହି, ସେ କେଶିଧ୍ୱଜ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। କେଶିଧ୍ୱଜ ‘ଯଥାସ୍ତୁ’ ବୋଲି ସମ୍ମତି ଦେଉଥିବା ବେଳେ, ତେବେ ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ କହିଲେ, “ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣା ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ତୁମେ କାହିଁକି ମୋର ରାଜ୍ୟ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଭାବେ ଚାହିଁଲେ ନାହିଁ?” ତା’ପରେ କେଶିଧ୍ୱଜ କହିଲେ, “ମୁଁ କାହିଁକି ତୁମଠାରୁ ଏହା ଚାହିଲି ନାହିଁ, ଏହା ବୁଝ। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ପ୍ରଜାଙ୍କର ରକ୍ଷା କରିବା। ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଅସମର୍ଥ, ସେଠି ତୁମେ ଯଦି ଭୁଲ କର, ତେବେ ଏହାର ଦୋଷ ମୋର ଉପରେ ନୁହେଁ। ରାଜ୍ୟର ଆକାଂକ୍ଷା ମୋର ମନରେ ଜନ୍ମ ଓ ଭାଗ୍ୟର ଅଂଶ ପାଇଁ ଅଛି। ସହକ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କଠାରୁ ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ଧର୍ମାତ୍ମାମାନେ ଉଚିତ ଭାବେ ମାନିନାହାନ୍ତି। ଯେଉଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନ ଆସକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆକୃଷ୍ଟ, ସେମାନେ ରାଜ୍ୟ ଲାଗି ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି। ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି। ତେଣୁ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମର ମନ ଭେଦ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି। ଯେଉଁ ବୁଦ୍ଧି ଦେହରେ ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖେ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଜିନିଷ ନିଜର ନୁହେଁ, ତା’କୁ ନିଜର ଭାବେ ମାନେ—ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଅବିବେକ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ ହୋଇଥିବା ଦେହୀ ଦେହରେ ବସୁଥାଏ, ଯେଉଁ ଦେହ ପଞ୍ଚ ମହାଭୂତରେ ଗଠିତ। ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ ଓ ପୃଥିବୀ ପୃଥକ୍ ରୂପେ ଅଛନ୍ତି। ଦେହ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉପଭୋଗ କରେ—ଘର, ଜମି, ଇତ୍ୟାଦି—ସେଗୁଡ଼ିକ ଓ ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁଅ-ନାତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେହର ଅଂଶ। ଏହିପରି, ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେହର ଉପଭୋଗ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଯେପରି ମାଟିର ଘର ମାଟି ଓ ଗୋମୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଲିପିଯାଏ, ସେପରି ପଞ୍ଚ ଉପଭୋଗ ରୂପୀ ଦେହ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖ ଦ୍ୱାରା ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ। ଏହି ଦେହ ଅନେକ ଜନ୍ମର ସଂସାର ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଚଳିଥାଏ। ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନର ଉଷ୍ଣ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୃଦୁ ମଣିଷ ଦେହର ଧୂଳି ଧୋଇଯାଏ, ତେବେ ମୋହର କ୍ଲାନ୍ତି ହ୍ରାସ ପାଇ, ମଣିଷ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଶାନ୍ତ ମନ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ଆତ୍ମା ମୋକ୍ଷର ଗଠିତ, ଜ୍ଞାନର ଗଠିତ ଏବଂ ପବିତ୍ର। ଯେପରି ପାଣି ଅଗ୍ନି ସହିତ ମିଶିଯାଏ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପାତ୍ରକୁ ଛୁଏ, ସେପରି ଏହି ଆତ୍ମା ଦେହ ସହିତ ଜଡିତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ସତ୍ୟରେ ଏହା ସହିତ ମିଶିଯାଏ ନାହିଁ।