ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ଞାନରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ ଅନେକ ବଳିଦାନ କରିଥିଲେ। ଏକଥର, ବଳିଦାନ ଚଳିଥିବା ସମୟରେ, ହେ ଯୋଗ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, ରାଜା ଶୁଣିଲେ ଯେ ବଳିଦାନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଗାଈଟିକୁ ଏକ ବାଘ ହତ୍ୟା କରିଦେଇଛି। ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତେ କହିଲେ, “ଆମେ ଜାଣିନାହୁଁ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କିଏ କଲା ତାହା କାହାରୁ ଜିଜ୍ଞାସା କରିବା ଉଚିତ।” ତେବେ କେହି କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଶୁଣକଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତୁ; ସେ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି। କାଶେରୁ, ମୁଁ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ ଅନ୍ୟ କେହି ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି କଥା ଜାଣିନାହାନ୍ତି।” ଏହି କଥାରୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ରାଜା କହିଲେ, “ମୁଁ ଏବେ ମୋର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପଚାରିବାକୁ ଯାଉଛି, ହେ ମୁନି।” ସେ ଭାବିଲେ, “ମୋର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଅପରାଧ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଥା କହିଦେବେ।” ଏପରି ଭାବି ରାଜା କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯାତ୍ରା କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ, କହିଲେ, “ତୁମେ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ଧରି ଆମକୁ ମାରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇଛ। ମୂର୍ଖ, ମୋତେ କହ, ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କଳା ମୃଗ ଚର୍ମ କାହାର ନୁହେଁ? ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେବି, ତୁମକୁ ବଞ୍ଚିବା ଦେବି ନାହିଁ।” ତେବେ ରାଜା କହିଲେ, “ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଆସିଛି।” ଏହାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳୀ ଓ ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତଙ୍କ ସହିତ ଏକ ନିଜସ୍ୱ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ କହିଲେ, “ଏହି ଶତ୍ରୁ ଏବେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଅଧୀନରେ ଆସିଛି, ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।” ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିଲେ, “ଏଥିରେ ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯଦି ସେ ପରଲୋକରେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ମୋର ହେବ। ପରଲୋକର ବିଜୟ ଅନନ୍ତ, ପୃଥିବୀର ବିଜୟ କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ସମୟର।” ଏପରେ ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଜନକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କଥା କହିଲେ। ସେ ଏହି ବଳିଦାନର ଗାଈ କେମିତି ବାଘ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହୋଇଥିଲା, ସେଥିରେ ସମସ୍ତ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହିଲେ। ଏହି ସବୁ ଉପଦେଶ କେଶିଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝାଇଦେଲେ। ସମସ୍ତ କଥା ବୁଝି, ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତି ମାଗିଲେ। ଏହାପରେ ସେ ବଳିଦାନର ସମସ୍ତ କ୍ରମ ନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଓ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ, ଏବଂ ସଭାସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋର ପକ୍ଷରୁ ଆଦର ଦେଲେ। ଏପରିଭାବେ ମୁଁ ମାନବ ଲୋକର ସମସ୍ତ କଥା ଏଠାରେ କହିଦେଲି। ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ରାଜା ପ୍ରସ୍ଥାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ପୁନର୍ବାର ରଥରେ ଚଢ଼ି ସେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ। ଏଥିରେ ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ହସ୍ତ୍ର ଧରି ସଜାଗ ହେଲେ। ତେବେ ରାଜା କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମକୁ କିଛି କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଆସିନାହିଁ, ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ; ରେଜ୍ଜା ହେବନି। ତୁମ ଉପଦେଶରେ ମୋ ବଳିଦାନ ସଫଳ ହୋଇଛି।” ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ ପୁନଃ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ଆଲୋଚନା କଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ କହିଲେ, “ସମସ୍ତ ହାତୀ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁବାକୁ କହନ୍ତୁ, କିଛି ଅବଶେଷ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ।” ମହାରାଜା ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ ହସି କହିଲେ, “ହେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଏହିଠାରେ ଏହା ତୁମମାନଙ୍କର ଉପକାର ଉପାୟ।” ଏହିପରେ ସେ ରାଜା କେଶିଧ୍ୱଜଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେ ‘ଏହିପରି ହେଉ’ ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ତେବେ ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ କହିଲେ, “ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଶିକ୍ଷକ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବାକୁ ଚାହ, ତେବେ ମୋର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଯାହା କୌଣସି ବାଧା ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ।” କେଶିଧ୍ୱଜ କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋତେ ଏହି ଜିନିଷ ମାଗିଲେ କାହିଁକି?” ତେବେ ଖାଣ୍ଡିକ୍ୟ କହିଲେ, “କେଶିଧ୍ୱଜ, ମୁଁ କାହିଁକି ଏହି ଦାବି କରିନଥିଲି, ତାହା ବୁଝିନିଅ।