ଏକ ସମୟରେ, ଏକ ବିଦ୍ୱାନ ଋଷି ବଳିଦାନ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ—“ଏହି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ କିଏ? ଏହି ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ କିପରି ଆମପେକ୍ଷା ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ? ସେ କି ଦାନ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏପରି ମହାନତା ଅର୍ଜନ କରିଛି?” ତାହାପରେ, ଋଷି ନମ୍ରତା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଆଗ୍ରହ ନେଇ ପୂର୍ବ ଘଟଣାଗୁଡିକୁ ଅନୁସୂଚିତ କରିବାରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଏକ ଦିନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚୌଦ ଜଣ ମନୁ ଥିଲେ। ଏହି ପରି, ବସବ, ମନୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ଥିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କର ନାମଗୁଡିକୁ କହିବି, ଆପଣ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଉତ୍ତମ, ତାମସ, ରୈବତ, ଏବଂ ଆକ୍ଷୁଷ ନାମରେ ମନୁମାନେ ଅଛନ୍ତି। ନବମ ମନୁ ହେଲେ ଦକ୍ଷ ସାବର୍ଣି, ଯିଏ ଦେବମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳରେ ନିରତ। ତାପରେ ରୁଦ୍ର ସାବର୍ଣି ଆସନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପରେ ରୋଚମାନ ଅନୁସ୍ମୃତ। ମୁଁ ଦେବମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କୁ କହିବି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୱାନ ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଲେ ଶଚୀପତି, ଏକ ମହାପ୍ରଭୁ। ଦେବମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ହେଲେ ବିପସ୍ଚିନ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ। ତୃତୀୟ କ୍ରମରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଲେ ସୁଶାନ୍ତି। ପଞ୍ଚମ ଦେବମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ହେଲେ ବିଭାନ। ଆର୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରି ନବଲୋକ ଦେବମାନେ ଅଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ମନ ଭଳି ଶୀଘ୍ର। ପୁରନ୍ଦର ନାମରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଅଧିକାରୀ। ବିଷ୍ଣୁ ପୂଜାର ପ୍ରଭାବରେ ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବଳି ଭାବରେ ଅନୁସ୍ମୃତ। ସୁବାସନ ଆରମ୍ଭ କରି ଦଶମ ଦେବମାନେ ଅଛନ୍ତି। ବିହୃଙ୍ଗୃମା ଆରମ୍ଭ କରି ଦେବମାନେ ଅଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବୃଷ ଭାବରେ ଅନୁସ୍ମୃତ। କ୍ରଭୁବନ ଦେବମାନଙ୍କର ରାଜା, ହରିନାଭ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଏହିପରି। ଦିବସ୍ପତି ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ଘୋଷିତ। ଏଭଳି, ମନୁମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରମାନେ ଏବଂ ଦେବମାନେ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଏକ ବ୍ରହ୍ମା ଦିନରେ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ କ୍ରମରେ ଶକ୍ତି ଚଲାନ୍ତି। ବହୁତ ରଚନାକାର ଅଛନ୍ତି; ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତାଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଜାଣନ୍ତି। ଆଜି ମୁଁ ତାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଗଣନା କରିପାରିବି ନାହିଁ, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଚାରି ମନୁ ପରିଚୟ ହୋଇଛି, ଏବଂ ମୋର ମହିମା ଅତ୍ୟଧିକ ବିଶାଳ। ଏହାପରେ, ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି; ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଯେମାନେ କହନ୍ତି ଏବଂ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁ ଜଣ ଭୂମିର ଏକ ଅଂଶରେ ଅଶୁଦ୍ଧ ମାଂସ ଖାଇଥିଲେ, ସେ ଶକୁନୀର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ବିଷ୍ଣୁ ଘରର ଦଳାନରେ ପଡିଗଲେ। ସେ ମୋତେ ତାଙ୍କର ତେଢ଼ା ହାତରେ ଧରିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଏବଂ କୁକୁରମାନେ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲେ। ସେ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରକୁ ପରିକ୍ରମା କରି ଗଲେ, ମହାପ୍ରଭୁ। ମୋତେ ଏବଂ କୁକୁରକୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଗତି ଦିଆଯାଇଛି। ଏହା ଅର୍ଜନ କରି, ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ ପୂଜାରେ ଆଉ କଣ ଲାଭ ହେବ? ସେ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ ଏବଂ ହରି ପୂଜାରେ ନିରତ ହେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସମୟ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ଏହିପରି, ଯେମାନେ ବିଷ୍ଣୁରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା ନିମିତ୍ତେ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ, ତେଣୁ ଦୁଃଖମୟ ଜୀବନର ବନ୍ଧନ କିପରି ହେବ? ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଉପାୟରେ ଆନନ୍ଦପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶୁଭ ଧାମକୁ ଯାନ୍ତି। ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ମନ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପୁନଃ ମାତାଙ୍କର ଷଣ୍ଠି ଦୁଧ ପିବିବାର ଅବସ୍ଥାକୁ ଯାଇନାହିଁ।