ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ଦିନ ବ୍ରିହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଅନେକ ଅପ୍ସରାମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ ବ୍ରିହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ହେ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୂର୍ବ କଳ୍ପର ସୃଷ୍ଟି କେମିତି ଥିଲା? ସେମାନେ କ’ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ? ଆପଣ ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତୁ।” ସେ ଆଉ କହିଲେ, “ଏହି ସମୟର ଘଟଣାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଜଣିବା ଦୁର୍ଲଭ। ଯିଏ ଏହି ସବୁ କଥା ଜାଣନ୍ତି, ସେ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆଜି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହିବି—ଶୁଣନ୍ତୁ।” ଏଭଳି କହି, ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି ଉପଦେଶ ମିଳିବା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ସୁଧର୍ମା ନାମକ ଦେବସଦନକୁ ଗଲେ। ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଋଷିଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କ ମନରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭରିଗଲା ଏବଂ ନମ୍ରତା ସହିତ କହିଲେ, “ହେ ମୁନି, ଯିଏ ଏଠାକୁ ଯଜ୍ଞବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସେ କିଏ? ଏବଂ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆମଠାରୁ ମଧ୍ୟ କିଏଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ? ଦାନ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କି ସେ ଏମିତି ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି?” ଏପରି ନମ୍ରତା ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ପୂର୍ବ ଘଟଣା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ—“ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏକ ଦିନେ ଚଉଦ ଜଣ ମନୁ ଥିଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ମନୁଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପ୍ରଜାପତିମାନେ ଥିଲେ। ମୁଁ ଏମାନଙ୍କର ନାମ କହିବି, ଆପଣ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ—ଉତ୍ତମ, ତାମସ, ରୈବତ ଏବଂ ଆକ୍ଷୁଷ। ନବମ ହେଉଛନ୍ତି ଦକ୍ଷ ସାବର୍ଣି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ନିୟୋଜିତ। ତା’ପରେ ରୁଦ୍ର ସାବର୍ଣି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ରୋଚମାନ ଥିଲେ। ମୁଁ ଏବେ ଦେବତା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କର ନାମ କହିବି, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ତମ, ଶୁଣନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶଚୀପତିଙ୍କୁ ବଡ଼ ଭଗବାନ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ କୁହାଯାଏ। ବିପଶ୍ଚିନ୍ ହେଉଛନ୍ତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀସମୃଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ମଣ୍ଡଳରେ ସୁଶାନ୍ତିଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ କୁହାଯାଏ। ପଞ୍ଚମ ଦେବନାୟକ ହେଉଛନ୍ତି ବିଭାନ। ଆର୍ୟା ଆଦି ମହାନ ଦେବମାନେ ଦେବତା ଭାବେ ପରିଚିତ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ମନସ୍ପତି ସମ ତ୍ୱରିତ। ପୁରନ୍ଦର ନାମରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷାର ଅଧିକାରୀ। ବିଷ୍ଣୁପୂଜାର ଶକ୍ତିରେ ଏଠି ବଳି ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ମୃତ। ସୁବାସନ ଆଦି ଦଶମ ଦେବଗଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ବିହୃଙ୍ଗୃମା ଆଦି ଦେବମାନେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ମୃତ। କ୍ରଭୁବନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା, ହରିନାଭ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦିବସ୍ପତି ବଡ଼ ପ୍ରାଭାବଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଘୋଷିତ। ଏଭଳି ଭାବେ, ମନୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଦେବମାନେ ଯଥାର୍ଥରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏକ ଦିନରେ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତାଙ୍କର ଅଧିକାର କରନ୍ତି। ବହୁତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଅଛନ୍ତି; ପଣ୍ଡିତମାନେ ତାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଜାଣନ୍ତି। ମୁଁ ଏହି ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଗଣନା କରିପାରିବି ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଚାରି ଜଣ ମନୁ ଅତୀତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋର ମହିମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ। ଏହା ପରେ ମୁଁ କାର୍ମିକ ଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି; ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥା କହନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀର ଏକ ଅଂଶରେ ଅଶୁଦ୍ଧ ମାଂସ ଖାଇ ରହନ୍ତି...