ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମାମାନେ ତାଙ୍କର ଚରଣ ଧୂଳିରେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ସେଠି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶ୍ରୀମତ୍ ହରି ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ସେଠି ଦିନକୁ ଦିନ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଉନ୍ନତି ପାଉଛି, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେଠି ଗ୍ରହ, ପିଶାଚ ଓ ଏହାର ଦୃଷ୍ଟିରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ହେଉନାହିଁ, କାରଣ ସେଠି ପୂଜ୍ୟ ମଧୁସୂଦନ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଯଦି ଏକ ଘର ଶୁଭ ଉପାୟରେ ଅର୍ଜିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେଠି ପୁରାତନ ଧର୍ମ, ଅନ୍ୱେଷଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ନାହିଁ, ତେବେ ସେଠି ଘରକୁ ଶ୍ମଶାନ ଭଳି ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ତାଙ୍କର ଶାଖାଗୁଡିକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ରୂପ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି। ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ ହୁଏ। ଏହି ଶ୍ରୁତି କିମ୍ବା ପାଠ କରିବାରେ, ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏଠି ଏକ ବଡ଼ ଆଲୋଚନା ହେଲା; ମୁଁ ଏହା କହିବି—ସୁନ। ଏକ ଅପ୍ସରାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିବା ସମୟରେ, ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ। “ହେ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୂର୍ବ କଳ୍ପରେ ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ୱରୂପ କଣ ଥିଲା? ସେମାନେ କ’ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ? ଆପଣ ଏହା ଠିକ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଏବେ ଘଟୁଥିବା ଘଟଣାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଜଣିବା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ। ଯିଏ ଜାଣିଛି, ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଆଜି କହିବି—ସୁନ। ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରୁ ଏଠିକୁ ଆସିଥିଲେ। ଏପରି ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷକଙ୍କର ଉପଦେଶ ପାଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସହିତ ଯାଇଥିଲେ। ଦେବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ସେ ସୁଧର୍ମା ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ। ଋଷିଙ୍କୁ ଯଥାୟଥ ଦେଖି, ସେ ସମ୍ମାନ ସହିତ ପୂଜା କଲେ। ମନରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରି, ସେ ବିନୟ ସହିତ କହିଲେ—“ଏଠିକୁ ଆସିଥିବା ଏହି ଯଜ୍ଞପୁରୁଷଙ୍କ ସହିତ, ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି, ଆପଣ କହନ୍ତୁ, ସେ କିଏ? ଏହି ଦେବଲୋକରେ ଆମ ଉପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କିପରି?” “ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଦାନ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରାପ୍ତ କି?” ଉତ୍ତର ଦେଇ, ଋଷି ପୂର୍ବ ଘଟଣାକୁ ବିନୟ ସହିତ କହିଲେ। “ଏକ ଦିନ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚୌଦ ଜଣ ମନୁ ଥିଲେ। ଏହିପରି, ହେ ବାସବ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମନୁପ୍ରମୁଖ ପ୍ରଜାପତି ଥିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ନାମ କହିବି—ସୁନ। ଉତ୍ତମ, ତାମସ, ରୈବତ ଓ ଆକ୍ଷୁଷ। ନବମ ମନୁ ହେଉଛନ୍ତି ଦକ୍ଷ ସାବର୍ଣି, ଦେବମାନେ ଭଲ ପାଇଥିବା। ତାପରେ ରୁଦ୍ର ସାବର୍ଣି, ତାଙ୍କ ପରେ ରୋଚମାନ ଥିଲେ। ମୁଁ ଦେବମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରମାନେ ଅନ୍ୟ ନାମ କହିବି—ସୁନ। ଶଚୀପତି ତାଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର ନାମ ଥିଲେ, ବଡ଼ ପ୍ରଭୁ। ବିପଶ୍ଚିନ ଦେବମାନେ ରାଜା, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ସମ୍ପନ୍ନ। ତିଆ ଚକ୍ରରେ ସୁଶାନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ନାମ ଥିଲେ। ପଞ୍ଚମ ଦେବରାଜା ଭିଭାନ ନାମ ଥିଲେ। ଆର୍ଯ୍ୟ ଆଦି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ତ ଭଳି ତ୍ୱରିତ। ପୁରନ୍ଦର ନାମରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଅଧିକାରୀ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ଶକ୍ତିରେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବଳି ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଦଶମ ମନୁରେ ସୁବାସନ ଆଦି ଦେବମାନେ ବର୍ଣ୍ନିତ। ବିହୃଙ୍ଗୃମା ଆଦି ଦେବମାନେ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବୃଷ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ। ଏପରି ଶ୍ରୀମତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରର ଉପଦେଶ ମଧୁର ଏବଂ ପବିତ୍ର, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।