ନରମଦା ନଦୀର କୂଳରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରୈବତ। ସେ ବେଦ ଓ ତାହାର ଶାଖାଗୁଡ଼ିକରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ରୈବତ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରର ଥିଲେ—ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ଭାଷା କହୁଥିଲେ, ଏବଂ ବେପରୁଆ ଜିନିଷ ବିକ୍ରି କରୁଥିଲେ। ଏହି ଅନାଚାର ଦ୍ୱାରା ସେ ଦେଖିଲେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା; ଧନ ହରାଇଲେ, ଦେହ ଶୋଷିଗଲା, ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ। ଶ୍ୱାସ-କଷ୍ଟ ଓ କାଶରେ ତଳମଳାଇ, ଏହି ଦୁଃଖରେ ରୈବତ ନରମଦା ନଦୀର କୂଳରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ତାଙ୍କର ଏକ ଜନା, ଯିଏ କେବଳ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଲିନ ଥିଲେ, ସେ ନିଜ ପରିବାରର ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେଲେ। ରୈବତ ସଦା ଭୟଙ୍କର ପାପରେ ଲିନ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରିବାରେ ନିରନ୍ତର ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ଅନେକ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ହରିଣ ଓ ପକ୍ଷୀ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତାହତ ହେଲେ। ସେ ସଦା ମଦ୍ୟପାନରେ ଆସକ୍ତ ଥିଲେ ଓ ପଥରେ ବାଧା ଦେଉଥିଲେ। ଏକ ଦିନ, ଅତି ଇଚ୍ଛାରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ରୈବତ ଏକ ନାରୀ ସହ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ରାତିରେ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସେ ଏକ ପ୍ରେମିକା ସହ ବିଶ୍ରାମ କଲେ। ଏଠି ଯେତେ ଧୂଳିକଣା ଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରମାଣ ଭାବରେ ଗଣାଯାଇଛି। ଏଠି ଏକ ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଥିଲା, ମଧୁର ଭୋଗ ପାଇଁ। ଏହା ହେଉଥିବା ବେଳେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୃହରେ ସହରର ରକ୍ଷକମାନେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଦୁଇଜଣକୁ ହତ୍ୟା କରି, ତାହାପରେ ଯାଇ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ରକ୍ଷକମାନେ ମୁକୁଟ, କଣା, ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା ଧରି ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ସମସ୍ତ ଭୋଗର ଅନୁଭୂତି କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏଠି ଏକ ଶତ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥିଲେ। ପରେ, ଦେବମାନଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, ସମୟ ଅନୁସାରେ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଏ ଅଚ୍ୟୁତ, ମୁଁ ଶୁଭ ଅବସ୍ଥା ଓ ଦୁଃଖରହିତ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲି। ଯେମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଭକ୍ତି ସହ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟର ସୀମା ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ। ମୁଁ ଏବେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହ ଚେଷ୍ଟା କରିବି, କାରଣ ମୋ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ମୁଁ ସ୍ମରଣ କରୁଛି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ପଦ ଲାଭ କରାଯାଏ। ତେଣୁ, ଯେମାନେ ଠିକ ଭାବରେ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସହ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କହିବି? ହରିଙ୍କ ଉପାସନାରେ ଲିନ ହୋଇ, ସେ ଅନନ୍ତ ସନ୍ତୋଷ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଯେଉଁ ଉପାସକମାନେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଥିଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ସଦା ନିକଟରେ; ତେଣୁ ଧର୍ମର ମୂଳ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଯେତେବେଳେ ଦେହ ନିକଟ ଆପଦରେ ଅଛି, ଧନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଅବସ୍ଥା କଣ? ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦେବଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ସହଜ, କିନ୍ତୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଲାଭ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ। ସମସ୍ତ ଜୀବର ପ୍ରତି ଦୟା ସହଜ ଲାଭ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଶାଦ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ସଙ୍ଗ, ତୁଳସୀ ସେବା, ଏବଂ ହରିଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ବିରଳ। ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ହେଉଛି ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଏକମାତ୍ର ଅମୃତ। ମୃତ୍ୟୁର ସହର ଅତି ନିକଟରେ ଦେଖାଯାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଦି ଆନନ୍ଦ ଚାହାଁ, ତେଣୁ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଉପାସନା କର। ଯେମାନେ ମହାତ୍ମା ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି। ଯେମାନେ ମହା-ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଯିଏ ନମିତମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରିବାରର ଏକୋଇଶ ପିଢି ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାନ୍ତି। ଜଳ କିମ୍ବା ଫଳ ଦିଏ ହେଉ, ସେଇ ଭକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ। ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟିର ବିଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।