ଜୟଧ୍ୱଜ ନିତ୍ୟ ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଦେଖି ବିତିହୋତ୍ରଙ୍କ ମନରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲା। ବିତିହୋତ୍ର, ଯିଏ ବେଦ ଏବଂ ବେଦଙ୍ଗ ରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଜୟଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଓ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମୋତେ କୁହ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କେଉଁ ଫଳ ତୁମେ ଜାଣିଛ?” “ତୁମେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୃହକୁ ପବିତ୍ର କରିବା କାମରେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଅଛ। ତଥାପି, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ଦୁଇ କାମରେ ସଦା କାହିଁକି ଚେଷ୍ଟା କରୁଛ? ଯଦି ତୁମେ ମୋପାଇଁ ଆସକ୍ତି ରଖ, ତେବେ ସବୁଠୁ ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ କୁହ।” ଏପରେ ଜୟଧ୍ୱଜ ବିନମ୍ର ହୋଇ, ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ—“ଜନ୍ମ ଠାରୁ ମୋର ସ୍ମୃତି ଅଛି, ଯାହା ଶୁଣି ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବେ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ନାମ ରୈବତ, ବେଦ ଏବଂ ବେଦଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ। ସେ ଅପବାଦୀ, କଠୋର ଏବଂ ଅନୁଚିତ ବସ୍ତୁ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିଲେ। ଶେଷରେ ସେ ଦରିଦ୍ର ହେଲେ, ଦୁଃଖ ଭୋଗିଲେ, ତାଙ୍କ ଶରୀର ଶିଥିଳ ହେଲା, ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ। ଶ୍ୱାସକଷ୍ଟ ଏବଂ କାଶରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ନର୍ମଦା ତଟରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଜନ୍ୟ ପ୍ରେମ ରଖିଥିବା ଜଣେ ନାରୀ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ମଗ୍ନ ଥିଲେ, ଆପଣଙ୍କ ପରିଜନ ତାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ। ସେ ସଦା ମହାପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ ସଦା ବିରୋଧ ରଖୁଥିଲେ। ବହୁ ଗାଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅନେକ ହରିଣ ଏବଂ ପକ୍ଷୀ ମାରିଦେଲେ। ସେ ସଦା ମଦ୍ୟପାନରେ ଆସକ୍ତ ଥିଲେ, ବେଳେବେଳେ ରାସ୍ତା ଅଟକାଇଦେଲେ। ଏକ ଦିନ, କାମନାରେ ଆଗ୍ରହିତ ହୋଇ, ଜଣେ ନାରୀ ସହ ମିଳିବା ଇଚ୍ଛା କଲେ। ରାତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ ପ୍ରେମିକା ସହ ଶୋଇ ରହିଲେ। ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏଠାରେ ଯେତେ ଧୂଳି ଅଛି, ସେଗୁଡିକୁ ସ୍ୱୀପ କରାଯାଇଥିଲା। ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏକ ଦୀପ ଜଳାଯାଇଥିଲା। ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଘରରେ ଘଟିଥିବା ବେଳେ, ନଗର ରକ୍ଷକମାନେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଆମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ମାରି, ସମସ୍ତେ ଚାଲିଗଲେ। ଏହା ପରେ, ମୁକୁଟ ଏବଂ କଣ ଆଲଂକାର ପିନ୍ଧି, ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା ପରି ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଇ, ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଉଠିଗଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା। ଏଠାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଶତ ବ୍ରହ୍ମା ବର୍ଷ ବ୍ୟତୀତ କଲେ। ତାପରେ, ଦେବମାନେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ, ଏହି ଭୂମିରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଅଚ୍ୟୁତ, ମୁଁ ଶୁଭ ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଗିଲି। ଯେମାନେ ଏହାକୁ ଭକ୍ତିସହ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କିମିତି, ମୁଁ ସୀମା ଜାଣିନି। ମୁଁ ମୋର ପୂର୍ବଜନ୍ମ ମନେ ପକାଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହ ଚେଷ୍ଟା କରିବି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ଉଚ୍ଚତମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏହିଠାରେ, ଯେମାନେ ଭକ୍ତମାନେ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ କିଏ ତ? ହରିଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲିନ ହୋଇ, ସେମାନେ ଅନନ୍ତ ସନ୍ତୋଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଜଣେ ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ମୃତ୍ୟୁ ସଦା ନିକଟରେ ଅଛି, ତେଣୁ ଧର୍ମର ସାର ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଶରୀର ଯଦି ସେହିପରି ବିପଦରେ ଅଛି, ଧନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର କଥା କଣ କହିବି? ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଜନାର୍ଦନ, ଦେବଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ସହଜ, କିନ୍ତୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି କରୁଣା ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।