ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ କହାଯାଏ—ମୁଁ ସଦା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ହରିଭକ୍ତଙ୍କୁ, ସେମାନେ ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଆଚରଣର ହେଉନ୍ତୁ, ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରେ। ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ପାପକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ଗୋବିନ୍ଦ ଜଗତର ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ହରିନାମ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରେ। ମୋକ୍ଷ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅଛି, ଯାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ଭାବେ ମାନନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥା କହନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଏଠାରେ ଜୟଧ୍ୱଜ ନାମକ ଏକ ନାରାୟଣ-ଭକ୍ତଙ୍କ କଥା ଆସେ। ସେ ସଦାପି ଦୀପ ଦେଇଥିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବପ୍ରତି କରୁଣାଶୀଳ। ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ନାନାପ୍ରକାର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଦୀପ ଦାନରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଲାଗିଥିଲେ ଓ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଇଯାଇଥିଲେ। ସେ ସଦା ନମ୍ର ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ ଓ ହରିଭକ୍ତଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ହେଲେ। ଜୟଧ୍ୱଜଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ସେଥିରେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ବୀତିହୋତ୍ର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୃପାକରି କହ, କଣ ଫଳ ତୁମେ ଜାଣିଛ?" ବୀତିହୋତ୍ର ପଚାରିଲେ—"ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଘର ସଫା କରିବାରେ ସଦା ଲାଗିଥିବା ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କାହିଁକି କରୁଛ? ମୋ ପ୍ରତି ଯଦି ସ୍ନେହ ଅଛି, ସେଇ ଗୁପ୍ତତମ ତଥ୍ୟ କୁହ।" ଏପରେ, ଜୟଧ୍ୱଜ ନମ୍ର ଭାବରେ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ—"ମୋର ଜନ୍ମସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ କଥା ଜାଣିଛି, ଯାହା ଶୁଣି ଶ୍ରୋତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେବେ।" ସେ କହିଲେ—"ପୂର୍ବେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରୈବତ। ସେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ଛାଡ଼ି, ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର, କଠିନ ବାଣୀ ଓ ଅନୁଚିତ ବସ୍ତୁ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିଲେ। ସେ ଗରିବ, ଦୁଃଖିତ, ଦେହ ଶିଥିଳ ଓ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ। ଶ୍ୱାସକଷ୍ଟ ଓ କାଶରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ନର୍ମଦା ତଟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ କେବଳ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଲଗିଥିଲେ, ଆତ୍ମୀୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଇଥିଲେ। ସେ ନିତ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଲାଗିଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଶତୃତା ରଖିଥିଲେ। ଅନେକ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅସଂଖ୍ୟ ହରିଣ ଓ ପକ୍ଷୀ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ମଦ୍ୟପାନରେ ଆସକ୍ତ, ପଥ ଅଟକେଇଥିଲେ। ଏକ ଦିନ, କାମନାରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ଏକ ନାରୀ ସହ ସ୍ଵାଦ ଲାଗି ରାତିରେ ଶୁଇଥିଲେ। ସେଠି, ଯେତେ ଧୂଳିକଣା ଝାଡ଼ାଯାଇଥିଲା, ସେଠି ଏକ ଦୀପ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଏହା ସବୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଘରେ ଘଟିଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ସହରର ରକ୍ଷକମାନେ ଆସି, ଆମ୍ଭେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ଚାଲିଗଲେ। ତାପରେ, ଆମେ ମୁକୁଟ, କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି, ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଲୁ। ସେଠାରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ, ଏକ ଶତ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଲୁ। ପରେ ଦେବତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ମିଳିଲା। ସେଇ କର୍ମର ଫଳରେ, ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଲି। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତିସହ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟର ସୀମା ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ।