ମୃଦୁ ହୃଦୟ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ, ଏହି କଥା କହାଯାଏ—ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ କାରଣ ବିନା କେବେ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଶାନ୍ତ ମନ ରଖି, ବିରୋଧ କିମ୍ବା ରୂଷ୍ଟିରେ ଲିପ୍ତ ହେଇନ୍ତି ନାହିଁ। ଏପରି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଉଚ୍ଚତମ ମନ୍ଦିରର ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ, ସେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥାନ୍ତି। ଚନ୍ଦନ ଗଛକୁ ଦେଖ, ଆକ୍ସ ଦ୍ୱାରା କଟା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଆକ୍ସକୁ ନିଜ ଗନ୍ଧ ଦେଇଥାଏ। ସେ ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିରୁ ମୁକ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସଦ୍ଗୁଣୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସମାନ ଶକ୍ତି ଥିବା ଲୋକ ତାଙ୍କୁ କେବେ କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ସଂସାରରେ ଶିକାରୀ, ମାଛ ଧରିବା ଲୋକ ଓ ଅପବାଦ କରିବା ଲୋକ, କାରଣ ବିନା ଶତ୍ରୁ ହେବାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ। ପୁତ୍ର, ବନ୍ଧୁ, ପତ୍ନୀ ଓ ଧନ ପାଇଁ ଲୋକ ଅନେକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହିଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ସମସ୍ତକୁ ଛାଡ଼ି ଏକାକି ଯାଇଯାନ୍ତି। "ଏହା ମୋର" ଭାବନା ନିର୍ଥକ ଭାବେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭୋଗନ୍ତି। ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସହିତ ରହିଥାଏ, ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ମୃତ ଜନଙ୍କ ମୁଖରେ ଘୀ ସହିତ ଭୋଜନ ଦିଆଯିବା ପରେ, ସେମାନେ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି। ଧର୍ମ, ଅଧର୍ମ, ଧନ, ପୁତ୍ର, ବନ୍ଧୁ କିଛି ରହି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଧର୍ମମୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଏ। ଧନ ସଂଗ୍ରହ କିମ୍ବା ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଲୋକ ଅନର୍ଥକ ଭାବେ ପୀଡ଼ା ଭୋଗନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ଭୋଗନ୍ତି ନାହିଁ। ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁ କେବଳ ଭାଗ୍ୟ ଜାଣେ, ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହା ଜାଣି ମଧ୍ୟ ଲୋକ ଅନର୍ଥକ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି। ବଡ଼ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏକ ଅଜ୍ଞା ଲୋକ ଏହି ପାପର ଫଳ ଏକାକି ଭୋଗନ୍ତି। ଗୁଳିକା ହାତ ଜୋଡି ଏକାଧିକ ବାର କହିଲେ, "ମୋତେ କ୍ଷମା କରିଦିଅ।" ଶିକାରୀ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପଶ୍ଚାତାପରେ କହିଲେ, "ଏହି ସମସ୍ତ ପାପ ତୁମର ଦର୍ଶନରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଆଉ କିପରି ପରିହାର କରିବି? କେଉଁଠି ମୁଁ ଶରଣ ନେବି, ପ୍ରଭୁ? ଏଠି ଏହି ପାପର ଜାଲ କରି, କେଉଁ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବି? ଏହି ପାପ ପାଇଁ କିଛି ଉପାୟ କରିନାହିଁ; ମୋର ଭାଗ୍ୟ କଣ, କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମ କଣ? ଏବଂ, ଏତେ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରି, କେତେ ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ପାପର ଫଳ ଭୋଗିବି?" ପଶ୍ଚାତାପର ଅଗ୍ନିରେ ତାଳି ଯାଇ, ସେ ତୁରନ୍ତ ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ। ତାହା ପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଜନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପାଦ ଜଳ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ। ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି, ଶିକାରୀ ଋଷିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମ ଦୟାରେ ମୁଁ ମହାପାପର କବଚରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ଏହି ପରି, ସମସ୍ତ ପାପ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି। ତୁମେ ମୋତେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆବାସକୁ ପହଁଚାଇଛ। ଏହିପାଇଁ, ଜ୍ଞାନୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ; ମୋର କୃତ୍ୟକୁ କ୍ଷମା କର।" ତିନି ପରିକ୍ରମା କରି, ସେ ନମସ୍କାର କଲେ। ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଘିରି, ସେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ପହଁଚିଲେ। ହାତ ଜୋଡି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବର ପାଇଁ, ଉକ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏଉଁ, ସଦ୍ଗୁଣୀ ଉକ୍ତଙ୍କ କେଉଁପରି ବର ପାଇଥିଲେ? ତାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପାଦ ଜଳର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଦେଖି ଭକ୍ତିରେ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।