ଏହିପରି ଘଟଣାରେ, ଏକ ଭାଇଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା ଦେଖାଇ ଯଜ୍ଞମାଳୀଙ୍କୁ ପଚାରାଗଲା—ଯଦି ଏହି ଭାଇଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଯିବା ଯୋଗ୍ୟ, ତେବେ ଏଠାରେ କହନ୍ତୁ। ତାପରେ ସମସ୍ତେ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଯଜ୍ଞମାଳୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସୁମାଳି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏମିତି ଏକ ଉପାୟ କହିବି, ଯାହା ଭକ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଏହି କଥାକୁ ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଏଠାରେ କହିବି, ଆପଣ ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ। “ତୁମେ ଯେତେକି ଅପରାଧ କରିଛ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅସଂଖ୍ୟ। ଏକଥର, ତୁମକୁ ତୁମର ଜନ୍ମଜାତ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ତୁମେ ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲ। ସେ ସମୟରେ ସେଠାରେ ବର୍ଷା ହେଲା ଓ ସ୍ଥାନଟି କାଦା ହୋଇଗଲା। ସେ ସ୍ଥାନଟି ଏକ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ଥିଲା। ସେଠାରେ ତୁମେ ସାପର କାଟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲ। ପରେ ତୁମେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲା ଓ ଅଚଳ ହରିଭକ୍ତି ଲାଭ କଲ। ସେଠାରେ ବାସ କରି, ଜ୍ଞାନ ଅର୍ଜନ କରି, ତୁମେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିପାରିବ। ଏହି ଉପାୟକୁ ମୁଁ କହିବି, ଶୁଣ, ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ। “ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଦୟା କରି ତୁମ ଭାଇଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଥିବା ଫଳରେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କର।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ତାହା ପାଳନ କଲେ—ସେ ଫଳ ତାଙ୍କର ଭାଇଙ୍କୁ ଦେଇ ତାଙ୍କର ପାପ ଦୂର କଲେ। ତାହାପରେ ଯମଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ଦୌଡ଼ିଗଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ମହାମୁନି, ସୁମାଳି ସ୍ବର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ ଓ ଅତି ଆନନ୍ଦ କଲେ। ସେମାନେ ଏକାଅପାରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଅପାର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଠାରେ, ଯଜ୍ଞମାଳୀ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କଲେ। ସେଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ସେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ପୁନି ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି, ସେ ପୁନଃ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅବସ୍ଥା ପାଇଲେ। ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧିରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ହରିଙ୍କ ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଲେ। ଏଠାରେ, ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କରି, ସେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ। ଏହିପରି ଅଙ୍ଗର ମହିମା ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ବରଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି। ଯେଉଁମାନେ ଅଭିଲାଷା ଛାଡ଼ି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା କେବଳ ଏକଥର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଲାଭୀ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କ ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ। ହରିଭକ୍ତମାନେ ସହିତ କେବଳ ସମ୍ପର୍କରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମହତ୍ ଉପକାର ମିଳେ। ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲୀନ ଓ ମନେ ହରିନାମରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ହରିଙ୍କ ଚରିତ୍ରାମୃତ ଶୁଣି ଆନନ୍ଦ ନ ପାଏ କିଏ? ହରିନାମ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ଯିଏ କୁକୁରମାଂସ ଭୋଜନ କରେ, ତାଙ୍କୁ ଜାଣିବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେ ଶ୍ମଶାନ ସମାନ, ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ରାକ୍ଷସ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଭିହିତ। ଏମିତି ଲୋକ ଯଦି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପୂଜା କରେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ପୂଜା ନିଷ୍ଫଳ ହୁଏ। ସେହି ପୂଜା ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ପୂଜାର୍ଥୀଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ୟମାନେ ଏମିତି ଲୋକକୁ ବିଷ୍ଣୁଦ୍ୱେଷୀ ବୋଲି କହନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଧର୍ମକର୍ମରେ ଲିନ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଯାହାଙ୍କ, ସେମାନଙ୍କ ମନ ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ କି? ସେମାନଙ୍କୁ ଯେକୌଣସି ଅପବିତ୍ର ଚିନ୍ତା ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଦୁଷ୍ଟତା ସେଠାରେ ରହିପାରେ ନାହିଁ।