ଏକ ଦିନ, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଦ ପାନରେ ମତାଳି ହେଇ, ଗୋ ମାଂସ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଃଖଦାୟକ ଜିନିଷ ଖାଇଥିଲେ। ସେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟାଚାରିତ ହେଇ, ଏକ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ପଳାଇ ଯାଇଥିଲେ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶୁଭ ସଙ୍ଗର ଅସୁଧ୍ଧିରେ ପଡି, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଅନିୟମିତ ଭାବେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ସଦା ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହପୂର୍ବକ ସେବା କରୁଥିଲେ। ଯେଉଁ ଜଣେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନକାରୀ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଚିନ୍ତାମଣି ଗଛର ସମସ୍ତ ଫଳ କେବଳ ଅମରମାନେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୃହରେ ସଦା ସେବାରେ ଲାଗିଥିଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଭାଇ—ଯଜ୍ଞମାଳୀ ଓ ସୁମାଳୀ—ଏକ ସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ। ହରି ଦେବ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ପଠାଇଲେ, ଯାହା ଦେବଦୂତମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲା। ସେ ଦେବମାନେ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ। ଚମତ୍କାର ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ଚିନ୍ତାମଣି ଗାଈର ଦୁଧରେ ପୋଷିତ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିବ୍ୟପଥରେ ଯାଉଥିଲେ। ପଥରେ, ସେ ଜଣେ ପୁରୁଷକୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଏପଟେ-ଉପଟେ ଦୌଡ଼ୁଥିଲେ, ନିର୍ବଳ ଜଣେ ଭଳି ଦୁଃଖରେ କୁହୁଁ କୁହୁଁ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଯଜ୍ଞମାଳୀ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପାଳି ହାତ ଜୋଡି ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ଏହି ଦେବଦୂତମାନେ ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଆଯାଉଥିବା ଜଣେ କିଏ?” ସେମାନେ କହିଲେ, “ଏହା ସୁମାଳୀ, ତୁମ ଭାଇ, ଯିଏ ପାପୀ।” ଯଜ୍ଞମାଳୀ ଦୁଃଖିତ ହେଇ, ଓ ନାରଦଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମୋ ଭାଇ ପାଇଁ କିପରି ଉପାୟ ଅଛି, କିପରି ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରିବ?” ସତ୍ଜନମାନେ ସାତ ପଦରେ ମିତ୍ରତା ହୁଏ, ଶୁଭମାନେ ତିନି ପଦରେ। ସେମାନେ ଏକସାଥି ରହିଲେ, ପ୍ରତି ପଦରେ ମିତ୍ରତା ଓ ଶତ୍ରୁତା ହୁଏ। ଯଜ୍ଞମାଳୀ କହିଲେ, “ଏହି ମୋ ଭାଇ, ଯଦି ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦିଆଯାଇପାରିବ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।” ତାପରେ, ଦେବମାନେ ହସି ମୁହଁରେ ଯଜ୍ଞମାଳୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁକ୍ତି ଓ ପ୍ରେମ ଦେଇପାରିବା ଉପାୟ କହିବି, ଶୁଣ। ସୁମାଳୀ, ତୁମେ ଅନେକ ପାପ କରିଛ। ଏକ ସମୟରେ, ତୁମେ ଜନମାନେ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇ, ଦୁଃଖ ଓ ବିଷାଦରେ ଭାଗିଥିଲେ। ସେ ଦିନ, ବର୍ଷା ହୋଇ, ସ୍ଥାନଟି ଦଳିଆ ହୋଇଗଲା। ସେ ସ୍ଥାନଟି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଥିଲା। ସେଠାରେ ସାପ ଦ୍ୱାରା ଦଂଶିତ ହୋଇ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ତାପରେ, ତୁମେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଓ ହରିଙ୍କୁ ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଲାଗିଲା। ସେଠାରେ ବାସ କରି, ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ତୁମେ ପରମ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବ। ଏହି ଉପାୟ ମୁଁ କହିବି, ଶୁଣ। ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ତୁମେ, ଦୟାରେ ତୁମ ଭାଇକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଦାନ କର। ଯଜ୍ଞମାଳୀ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କୁ ପାପ ଅପସାରଣ ପାଇଁ ଫଳ ଦେଲେ। ତାପରେ ଯମଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୌଡ଼ିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସୁମାଳୀ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରି, ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସ କଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଭାଇ ଏକାଉଁ ଆନନ୍ଦରେ ବାହୁଲିଗଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ। ଯଜ୍ଞମାଳୀ ଏକ କଳ୍ପ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କଲେ। ସେଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ପରମ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।