ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ଥିବା ଭାଗବତମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଯାଙ୍କ ଦେହ ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହୋଇ କୁଞ୍ଚିତ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନଙ୍କ କାନରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ କଠ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାଗବତ। ଯେଉଁମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ମୂଳରୁ ପୃଥିବୀ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଯେଉଁମାନେ ବେଦର ଅର୍ଥ କୁ କଥା ହୁଏ, ସେମାନେ ଭାଗବତମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତିନି ରେଖା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଏବଂ ହରିଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଭାଗବତମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଠାରେ ଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଭକ୍ତ ରୂପେ ପରିଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ସମବୃତ୍ତି ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତ ରୂପେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଯେଉଁମାନେ ଶିବ ଧ୍ୟାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେମାନେ ଅତ୍ୟୁତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତ। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ଭାବେ ଦେଖିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏମିତି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ମୁଁ ଲକ୍ଷ-କୋଟି ବର୍ଷ ରେ ମଧ୍ୟ କହିପାରିବି ନାହିଁ। ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆଶ୍ରୟ, ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ମିତ୍ରଭାବାପନ୍ନ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯଦି ତୁମେ ମୋର ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ ଲଗାଉଛ, ତେବେ ତୁମେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଇବେ। ଏହିପରି ଵର ଦେଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ଏବଂ ବିଧିମାନ ସଂସ୍କାର କଲେ। ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୟାନରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ମନରେ ଯେଉଁ ଇଛା ଧରାଯାଏ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାହା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତିର ମହିମା ବିଷୟରେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁଛ? ଏହା ପରେ ସେ ପୁନି ଜ୍ଞାନ ଓ ଦର୍ଶନରେ ପାରଙ୍ଗତ ସନକଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ହେ ଶାସ୍ତ୍ର ତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୟାବାନ, ମୋତେ କୃପାକରି କହ। ଯାହା ଅଶୁଭ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୂର କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ପାପ ହରେ, ମଙ୍ଗଳମୟ—ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଶାନ୍ତ କରେ, ଆୟୁ ଦୀର୍ଘ କରେ, ତାହା କ’ଣ?" ତାହାର ଉତ୍ତରରେ ଗୁରୁଜନମାନେ କହିଲେ—ଏହା ହେଉଛି ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମିଶ୍ରଣର ମହିମା। ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଥିରେ ସେବା କରନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ଯମୁନାର ଏହି ସଂଯୋଗ ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ। ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ସମସ୍ତ ଅପଦ ହଟାଏ। ଏହି ସଂଯୋଗ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ମହାମୁନି, ପ୍ରୟାଗ ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର। ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏଠି ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଗଙ୍ଗାର ଏକ ଫୋଟା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ପୁଣ୍ୟ ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞର ଷୋଳଂଶ ଅଂଶରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ତେବେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କଲେ କିପରି ଅଧିକ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ! ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ସେବା କରନ୍ତି, ତେବେ ସାଧାରଣ ଲୋକ କିପରି କରିବେ ନାହିଁ? ଏଠି ଅଲତାର ଅଧଅଂଶ ତଳେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ନୟନ ଅଛି, ଯାହା ଜାଣିବା ଦରକାର। ଏଠି ଅଧିକ କ’ଣ କହିବି—ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଦୃଶ ରୂପ ଦେଇଥାଏ। ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢ଼ି ସେମାନେ ପରମ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ହଜାର-ହଜାର ଜନଙ୍କୁ ଉଠାଇ ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଦ୍ୟମାନ—ଏହାର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୋ ଦେହକୁ ଛୁଉଥିବା ମାତ୍ରେ ମଣିଷ ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ହୋଇଯାଏ। ଗଙ୍ଗାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୃଥିବୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅକ୍ଷୟ ରୂପକୁ ନେଇଯାଏ। ଏହିପରି ଭାବେ ଭକ୍ତିର ମହିମା, ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଏବଂ ତାହାର ଫଳ ଅପାର।