ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଥିଲା—ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରଭୁ ଏକ ଭକ୍ତା ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସ୍ୱ ଧାମ ଦେଇଦିଅନ୍ତି, ଓ ଏହା ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଜଣାଇ ଦିଅନ୍ତି । ଯେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କେଶବ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି । ଏଠିରେ ଗର୍ବ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ଧନ-ସମ୍ପଦ ବିଦ୍ୟୁତ ଭଳି ଅସ୍ଥିର ଓ କ୍ଷଣିକ । ଧନ ସଦା ରାଜା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୟଭୀତ ଓ ଅସ୍ଥିର, ଏହା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ । ମଣିଷ ଜୀବନ କେତେ ଟିକେ ଜମା କରିଥାଏ, ଯାହା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୟ ହୁଏ । ଏତେ ଭୋଗରେ ବ୍ୟୟ ହେଉଛି, ତେବେ କେବେ ଧର୍ମ କରିବେ ? ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି, ଯେଉଁଠାରେ ଯୌବନ ଅଛି, ସେଠାରେ ଗର୍ବ ଛାଡ଼ି ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ । ସମସ୍ତ ପ୍ରଳୟ ଓ ବିନାଶର ଦୁଃଖରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ ହେଉଛି ଶରଣ । ଏଠିରେ ସ୍ଥାୟୀତ୍ୱର ଆଶା କରି ଅପରାଧ କରିବା ଅନର୍ଥକ । ଏଠିରେ କେହି କିଛି ଭରସା କରିପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ମୃତ୍ୟୁ ସଦା ଅନିଶ୍ଚିତ । ଏହି ଦେହ ଦୁଃଖର ଶେଷ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଭଜନ କରିବା ଉଚିତ । ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସଦା ଭଜନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଜନ୍ମର ଦୁର୍ଲଭତାକୁ ମୂଲ୍ୟ ଦିଅ । ଅନେକ ମଣିଷ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ କେମିତି ମଣିଷ ଜନ୍ମ ପାଉଥିବେ । ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଭୋଗର ଝୋକ ମଣିଷଙ୍କ ମନରେ ଆସେ । ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ ଓ ଅବିବେକୀ, ସେମାନେ ଠାରୁ ଅଧିକ ମୂଢ଼ କିଏ ? ଏମିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଢ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବେକ କେଉଁଠି ରହିଛି ? ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଂସାର ମୋକ୍ଷର ପ୍ରଦୀପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେଉଁଠି କିଏ ପୂଜା କରିବାକୁ ଚାହିବେ ନାହିଁ ? ଏକ ଦ୍ୱିଜ ଯଦି ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତି ରହିବେ ନାହିଁ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳଠାରୁ ମଧ୍ୟ ନିମ୍ନ । ଯେତେବେଳେ ହରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ହରି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ । ଏହିପରି ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ବିଷ୍ଣୁରେ ଲୟ ହୁଏ । ଏହି ଭଳି ହରି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି । ସମସ୍ତ ଚରାଚର ନିକଟରେ ଅଛି, ତାଙ୍କ ସେବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁଇର ବିନାଶ ହୁଏ । ଯେଉଁ ମୁକ୍ତିର ବନ୍ଧନ କାଟିଥାଏ, ସେକୁ କଦାପି ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ମହାମୁନି, ମଣିଷ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ । ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ହରିର ନାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିଥାଏ, ଏହି ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଘୂରୁଛି । ଯେତେବେଳେ ଯମଦୂତ ତାଙ୍କୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ସେଠି ଧର୍ମ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ । ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁକ୍ତିର ଆଶା ଅଛି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ । ମୃତ୍ୟୁ ସଦା ନିକଟରେ ଅଛି, ଏହିପରି ଭାବି ସଦା ଧର୍ମରେ ଲିନ ହେବା ଉଚିତ । ସମସ୍ତ କିଛି ନଶ୍ୱର ବୋଲି ଜାଣିଲେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଧର୍ମ କରେ ନାହାନ୍ତି । ଏହିପରି ଢଙ୍ଗି ଚରିତ୍ର ଛାଡ଼ି ଭାସୁଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ । ସମସ୍ତ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ମିଥ୍ୟା ଛାଡିଦେ । କ୍ରୋଧ ଧର୍ମକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ବର୍ଜନ କର । କାମ ମାନ୍ୟମାନ୍ୟକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ବି ବର୍ଜନ କର । ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ନରକକୁ ନେଇଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡିଦେ । ଏହିପରି ଉପଦେଶରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମାରେ ଏକତ୍ୱ ହେଲେ ମଣିଷ ସୁଖୀ ହୁଏ । ବିଷ୍ଣୁ ଯଦିଓ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ନାୟକ, ତଥାପି ଅହଂକାରୀ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ବିଲୀନ ହୋଇଥିବା ଲୋକ କେମିତି ପାର ହେବେ ? ବିଷ୍ଣୁ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ—ଏହିଏ ସତ୍ୟ, ଏହିଏ ସତ୍ୟ । ଯେମାନେ ଏହି ଉପଦେଶକୁ ସଦା ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହିପରି ଅଜ୍ଞାତ ଶକ୍ତିର ଶରଣକୁ ଯାଅ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ।