ହେଉଛି, ସେ ଭଲଭାବରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଭୂ ହରିଙ୍କ ଚରଣକୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ସେ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ନିତ୍ୟ ରୂପୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଉଚିତ ଓ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କଲେ। "ମୁଁ ନିରାଧାର ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ନାଶକ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଓ ଅବର୍ଣ୍ୟ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ସମସ୍ତ ଉପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯେଉଁ ରୂପ, ସେହି ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଏକ ଏକାତ୍ମ ଉତ୍ତମ ରୂପ ଯିଏ, ସେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ସମସ୍ତ, ନିତ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଅରୂପ ଓ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଆଦିଦେବ ଓ ପ୍ରଭୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ହେ କୃପାସାଗର, ମୋ ମନ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଆପଣ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ—ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।" ଏହିପରି ଭକ୍ତିଭାବରେ ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନ ବିଶେଷ ସ୍ନେହରେ କହିଲେ, "ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଯେଉଁମାନେ ଏହିପରି ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ ରଖେ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଭଗବତ୍ଭକ୍ତିର ରୂପରେ ସୁରକ୍ଷା କରେ।" ତା'ପରେ ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, କାରଣ ମୋ ମନରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସୁକତା ଅଛି। କୋଟି-କୋଟି ବର୍ଷ ଧରି ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କର ମହିମା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଯିବ ନାହିଁ।" "ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ବାସନ୍ଧି ଓ ଶାନ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ଅପରିଗ୍ରହରେ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ଭକ୍ତ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାଗବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ଗଙ୍ଗା ଓ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଉପରେ ମନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାଗବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ପୂଜାଦର୍ଶନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାଗବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ନିନ୍ଦା ରହିତ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଗୁଣରେ ଗ୍ରହଣଶୀଳ, ସେମାନେ ଭାଗବତ। ଶତ୍ରୁ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ଦେଖୁଥିବାମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ସଦ୍ଜନଙ୍କ ସେବାକୁ ଉତ୍ସୁକ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ବାଣୀକୁ ପ୍ରଚାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ହରିନାମରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ସେମାନେ ଭାଗବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ପୋକରି, କୁଆଁ ଖୋଦନ୍ତି, ଗାଉଁ ଓ ଗାୟତ୍ରୀରେ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶରୀରେ ରୋମାଞ୍ଚ ହୁଏ, କାନରେ ଉଦ୍ଭିଦ ଚିହ୍ନ ଥାଏ, ଭୂମିର ମୂଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବେଦ ଅର୍ଥ କହନ୍ତି, ତିନି ରେଖା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି—ସେମାନେ ସବୁ ଭାଗବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଯେଉଁମାନେ ସବୁଠାରେ ଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭକ୍ତ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି। ସମଭାବରେ କାମ କରୁଥିବାମାନେ ଭକ୍ତ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଶିବ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ, ସେମାନେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।" ଏଭଳି ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ମହିମା ଓ ଲକ୍ଷଣ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।