ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏକ ଭୟାନକ ଦୃଶ୍ୟ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି—ଏଠାରେ ଗଭୀର ଏବଂ ଅତି ଅନ୍ଧାର ଗୁହାଗୁଡିକ ଅଛି, ଏବଂ ବିଶାଳ କଣ୍ଟକ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖାଯାଏ। ମାଟିର ଗାଠି, କଣ୍ଟକରୁ ଭରିଥିବା ଭୂମି, ଏବଂ ସୂଇପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଣ୍ଟକ ଏଠାରେ ଚାରିପାଖରେ ଚିଁହଟିଏ। କିଛି ଜାଗାରେ ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ହୁଁହୁଁ କରି ଡାକୁଥିବାବେଳେ, ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଜ୍ୱର ରୋଗ ଲୋକମାନେ ଭୋଗୁଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ପାପୀମାନେ ଏତେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅଛନ୍ତି—ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କରି, କାନ୍ଦି, ଶୋକରେ ଶୁଷ୍କ ହେଇଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ପଛରୁ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ପାଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ଏହି ପାପୀମାନେ ତାଲ ମାଣ୍ଡା ଭାରି ଭାର ଲୋହା ଭାରବାହି କରି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଆଗକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। କିଛି ଲୋକ ତାଙ୍କର କାନ ଦ୍ୱାରା ଭି ଭାର ଉଠାଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି। କିଛି ଅତ୍ୟଧିକ ଫୁଲିଯାଇଛନ୍ତି, କିଛି ଲୋକଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଛତାପରି ବଡ଼। ସେମାନେ ଜଣା-ଅଜଣା ଦୁଇ ଭଳି କରାଯାଇଥିବା କର୍ମପାଇଁ ଦୁଃଖ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣାର ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ଧର୍ମର ନିବାସକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ଘୃତ, ମଧୁ ଏବଂ ଦୁଧ ଦାନକାରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଗତି ମିଳେ। ଶାକ ଦାନକାରୀ, ଖିର ଭୋଜନକାରୀ, ଦିଗ୍ବାସୀ ଦୀପ ଦାନକାରୀମାନେ ଭି ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଏକ ନଗର ଦାନକାରୀ ମାନ୍ୟପାଥରେ ଅମରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ଆଗକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ଜମି ଏବଂ ଘର ଦାନକାରୀ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ସମସ୍ତ ଧନ-ଉପଭୋଗ ସହିତ ଯାଉଛନ୍ତି। ଘୋଡା, ଯାନ, ହାତୀ ଦାନକାରୀ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଓଁ, ଷ୍ଟ୍ୟାନ୍ୟ, ଚାରିଅଟରେ ଯାଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦାନକାରୀ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ପନ ଦାନକାରୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଧର୍ମର ନିବାସକୁ ଯାଇଥିବାବେଳେ, ସେ ଆତ୍ମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ଅନୁଭବ କରିଥିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଖରେ ଯାଉଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଉପଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିମାନରେ ସେ ଯାଇଥିବା। ପୁରାଣ ପାଠକାରୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ଯାଉଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଯମ ଚାରି ମୁହଁ ଧାରଣ କରି, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଏବଂ ତଳୱାର ଧାରଣ କରି ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, ନରକର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅତି ଭୟାନକ। ଯେଉଁମାନେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅସ୍ଥାୟୀ ମାନବତ୍ୱ ପାଇଅନ୍ତି, ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତର ପ୍ରୟାସ କରିନାହାନ୍ତି। ଏହି ଶରୀର ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଆକୃତି, ଅଶୁଦ୍ଧି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦୂଷଣରେ ଦୂଷିତ। ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଅତି ବୁଦ୍ଧିମତି, ସେମାନେ ଉତ୍ତମ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀ ଉତ୍ତମ; ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଉତ୍ତମ। ବ୍ରହ୍ମ ବିଷୟରେ କୁହିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅସଙ୍ଗ ଥିବା ଉତ୍ତମ। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ଧର୍ମର ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ। ତୁମେ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୋର ନିବାସକୁ ଯାଉ, ସମସ୍ତ ଉପଭୋଗ ସହିତ। ଏପରି ଯମଙ୍କୁ ପୂଜିବା ପରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଗରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେଇଥିବା। ଏଠାରେ ଏକ ଭୟାନକ ଗର୍ଜନ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଯେଉଁଥିରେ ଜଳର ଉତ୍ତଳ ଶବ୍ଦ ପରି ଶୋର ହୋଇଥାଏ, ଏବଂ ଅଞ୍ଜନ ପାହାଡ଼ ପରି ଚମକୁଛି। ଏହା ତିନି ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ଏବଂ ଲମ୍ବା ନାକ ଥିବା ଦୃଶ୍ୟ। ମୃତ୍ୟୁର ଜ୍ୱର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭୟାନକ ଦେଖାଯାଏ, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଭୟାନକ ଭାବେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ କପିଳା ପାପୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କମ୍ପିତ ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି: “ହେ ପାପୀମାନେ, ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରୁଥିବା, ଅଭିମାନରେ ଦୂଷିତ! ତୁମେ ଚିତ୍ତରେ ଅଭିଲାଷ, କ୍ରୋଧ ଏବଂ ଅଭିମାନରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଥିଲା; ତୁମେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ପାପ କରିଥିଲା; ଜଣେ କ୍ଷେତ୍ର, ମିତ୍ର, ପତ୍ନୀ କିମ୍ବା ଧନ ପାଇଁ, ଚାହିଁ ତୁମେ ଅପରାଧ କରିଥିଲା।