ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ଏହି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ଏପରି ଉପଦେଶ କରେ— ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣବଧ ଦୋଷରେ ଦୁଷିତ ହୁଏ, ଯେପରିକି ଶୁକ୍ର ସ୍ରାବ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡିବା ଦ୍ୱାରା, ତେବେ ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣବଧ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଉପବାସ ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନଉ ବର୍ଷ ଧରି ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି କରିବା ଦରକାର। ଯଦି କେହି ଗୁରୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରେ, ସେ ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ। ଯଦି କାହାରୋ ମନ ମୋହରେ ପଡି, ତାଙ୍କ ଚାଚା, ମାମୀ କିମ୍ବା ଝିଅଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରେ, ଏହି ଘଟଣା ଏକ ଦିନରେ ଅନେକଥର ଘଟିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ତିନି ବର୍ଷର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଲାଗିବ। ଯଦି ତିନି ଦିନ ବିତିଯାଏ, ଏହି ଦୋଷ କେବଳ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେବ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଧ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ। ଯଦି କେହି ଲୋଭବଶତଃ ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରେ, ତେବେ ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଲାଗିବ; କିନ୍ତୁ ଯଦି କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ବିନା ଏହି କାମ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏକ ବର୍ଷ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହେବ। ଏଭଳି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମନ ପବିତ୍ର ହେଲେ, ସମସ୍ତ କର୍ମର ଫଳ ମିଳେ। ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଠିକ୍ଭାବେ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ; ନହେଲେ, ଜୀବନରେ ପତିତ ହେବାକୁ ପଡିପାରେ। ଯଦି କେହି ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ କିମ୍ବା ଅର୍ଧମାସ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପାପ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପାଇଁ ଛଅ ମାସ ଦୁଇଟି ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ତିନି ପ୍ରକାରର, ଜ୍ଞାନ ଓ କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ଯଦି କେହି ବିଲାଇ, ଛାଗ, କୁକୁର କିମ୍ବା କୁକୁଡ଼ିକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ତେବେ ଏହା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଛି। ହାତୀ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ଜାଟପକୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ, ଗାଈ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ପରକ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ପାନ, ଶୁଅ, ବସିବା ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାମ, ଫୁଲ, ମୂଳ, ଫଳ, ଶୁଖିଆ କାଠ, ଘାସ, ଗଛ, ଗୁଡ଼, ଟିଟିଭା, ଚକ୍ରବାକ, ହଂସ, କରଣ୍ଡବ, ଟିଆ, କାଉ, କୁଙ୍କୁଣା, ଶୁଶୁକ, କଛୁଆ ଇତ୍ୟାଦି ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୋଷ ପାଇଁ ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ କରିବା ଦରକାର, ଯାହା ମୂତ୍ର, ପ୍ରସ୍ରାବ କିମ୍ବା ପରିସ୍ରାବ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରି ସମ୍ପନ୍ନ କରାଯାଏ। ଯଦି କେହି ରଜସ୍ଵଳା ନାରୀ, ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ମହାପାପୀଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ତେବେ ଶୌଚ କରିବା ଓ ଘୃତପାନ କରିବା ଦରକାର। ଖାଇବା ବେଳେ ଅଜ୍ଞାନରେ ଏମିତି ଦୋଷ ହେଲେ, ନାରଦ, ସ୍ନାନ, ଦାନ, ପାଠ କିମ୍ବା ଭୋଜନ ସମୟରେ ଏମିତି ହେଲେ, ଖାଦ୍ୟ ବମି କରି, ଆତ୍ମସୁରକ୍ଷା କରି, ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରତ କିମ୍ବା ଅନୁଷ୍ଠାନ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନିର ଛାଇଁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଯାଏ, ତେବେ ମଧ୍ୟ ସତର୍କ ରହିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ପାପ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱିଜ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପାପ। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧୁମାନେ ମହାପାପ ସମାନ ମନେ କରିଛନ୍ତି, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହ କ୍ଷମା ଚାହିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ରାଗ ଛାଡ଼ି, ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କର ଭକ୍ତିରେ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପାପ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ମନ ନାରାୟଣଙ୍କ ଉପରେ ଏକାଗ୍ର କଲେ, ସେ ନିର୍ମଳ ଓ ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତି ହେବା ନାରାୟଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଚିନ୍ତନ, ପୂଜା, ଧ୍ୟାନ କିମ୍ବା ନମସ୍କାର ଯେଉଁଠି ହେଉ, ଯଦି କେବଳ ଏକଥର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସ୍ମରଣ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂରିଯାଏ। ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ; ଏହି ଜୀବନ ହେଉଛି ବିଜୁଳି ଚମକ ପରି ଅତି ଶୀଘ୍ର ଅନିଶ୍ଚିତ। ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଜନ୍ମ ମିଳିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଅବରୋଧ ଦୂରିଯାଏ ଓ ମନ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ମାନବ ଜୀବନର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ।