ଏକ ସମୟର କଥା, ଭଗବତ୍ ନାରଦଙ୍କୁ ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ, କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଦୃଢ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଲିନ ହୋଇ, ରକ୍ଷୋଘ୍ନ, ବୈଷ୍ଣବ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ପୈତୃକ ସୂକ୍ତଗୁଡ଼ିକ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ତିନିମଧୁ, ତ୍ରିସୁପର୍ଣ୍ଣ, ପବମାନ, ଯଜୁସ୍ ସୂକ୍ତ, ଏବଂ ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଯେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ ସମାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଶେଷ ଉଚିତ ଭାବେ ବିତରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ, ହେ ନାରଦ, ସଠିକ୍ ଭାବେ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରି ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପରେ, ଭୁନା ଧାନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱସ୍ତି କ୍ରିୟା କରିବା ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ଜଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜାତି ସ୍ୱସ୍ତି କ୍ରିୟା ଦ୍ରବ୍ୟ ଚଳାଏ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ। ସ୍ମୃତିର ଶୁଭ ଶବ୍ଦ, ଯେପରି 'ଦାତା ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ,' ଏହିପରି ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ, ପାନସର୍ବା, ଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। 'ବାଜେବାଜେ' ରିକ୍ ସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଜ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହିପରି, ନିଜ ବେଦ ପାଠ ଅଳଗା କରି ରଖିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁତ୍ର ବିହୀନ, ସେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଆମଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ପଣ୍ଡିତମାନେ ପୈତୃକ ସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବେ। ଯଥାବିଧି ସ୍ନାନ କରି, ତିଳ ଓ ପତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ କହେ, 'ମୁଁ ଦରିଦ୍ର, ମୁଁ ମହାପାପୀ,' ସେ ପରିବାର ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ। ଏହିପରି କରିଲେ ବଂଶ ଚିରକାଳ ଅଭିଚ୍ଛିନ୍ନ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ପ୍ରସନ୍ନ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ସନାତନ ହରି ମଧ୍ୟ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଏହିପରି, ଦାତା ଓ ଭୋକ୍ତା—ସବୁ କିଛି ବିଷ୍ଣୁ, ସନାତନ ସ୍ୱରୂପ। ସମସ୍ତ କିଛି ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ, ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱୟଂ ଦେବ ଓ ପିତୃ ଅର୍ପିତ ହବିର ଭୋକ୍ତା ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ଅତୁଳନୀୟ। ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ସନାତନ, କର୍ତ୍ତା ଓ କାରଣ—ସମସ୍ତ କିଛି ବିଷ୍ଣୁ। ଏଭଳି କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ପୂର୍ବଜ ତୃପ୍ତ, ବଂଶ ଚିରକାଳ ଉନ୍ନତି ପାଏ। ଏହିପରେ, ହେ ମହାମୁନି, ମୁଁ କହିବି କିପରି କ୍ରିୟାର ସିଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ। ଯେଉଁ ତିଥି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ। ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ତୃତୀୟୀ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଷଷ୍ଠୀ ନାଗନକ୍ଷତ୍ର ଯୁକ୍ତ ଓ ସପ୍ତମୀ ଶିବସହିତ ଅତି ଶୁଭ। ଅମାବାସ୍ୟା, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ସପ୍ତମୀ ଓ ପିତୃଦିବସ୍ ପୂଜ୍ୟ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ, ପୂର୍ବ ଦିନ ସହିତ ସପ୍ତମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ। ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ ମଧ୍ୟରେ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ବିଶେଷ ପ୍ରଶଂସିତ। ବ୍ରତ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନ ହେଲେ, ପୂର୍ବାହ୍ନର ତିଥି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ସେ ଶାମ୍ବିକି ଯାଏ, ତେବେ ରାତି ବ୍ରତ ପାଇଁ ସେ ତିଥି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେତେବେଳେ ତିଥି ଓ ନକ୍ଷତ୍ର ସଂଯୋଗରେ ବ୍ରତ କିମ୍ବା କୃତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ହୁଏ, ତାହା ମଧ୍ୟରେ ତିଥି ମଧ୍ୟରାତ୍ରି ତଳେ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଯାଏ, କିମ୍ବା ନକ୍ଷତ୍ର ଦୁଇ ଅର୍ଧରାତ୍ରି ଉପରେ ଯାଏ, କିମ୍ବା ଉଭୟ ଦୁଇ ଅର୍ଧରାତ୍ରି ଯାଏ, ତେବେ ତିଥି ଓ ନକ୍ଷତ୍ର ଯେଉଁଠି ଦୁଇ ଅର୍ଧରାତ୍ରି ଯାଏ, ସେଠି ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କରିଥିଲେ, କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ, ପୂର୍ବଜ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି ଏବଂ ବଂଶ ଉନ୍ନତି ପାଏ।